فیلتر الکترواستاتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فیلترالکترواستاتیک یا نشست‌دهنده الکترواستاتیک (به انگلیسی: Electrostatic precipitator) دستگاهی است که با ایجاد یک میدان الکتریکی، ذرات موجود در گاز(عموماً هوا) را از آن جدا می‌سازد. مزیت برتر این فیلتر نسبت به بقیه فیلترها این است که افت فشار کمتری در مسیر جریان هوا ایجاد می‌کند. همچنین برای جداسازی ذرات کمتر از یک میکرون که فیلترهای دیگر بازده جداسازی پایینی دارند استفاده از این فیلتر مناسب می‌باشد.

روش کار[ویرایش]

این فیلتر طی دو مرحله عمل جداسازی ذرات را انجام می‌دهد. در مرحله اول ذرات معلق در هوا پس از عبور از کرونای تخلیه که ناحیه کوچکی در فیلتر است و با نور بنفش مشخص می‌شود باردار می‌شوند.در مرحله دوم این ذرات که به بار اشباع خود رسیده‌اند توسط یک میدان‌الکتریکی قوی از جریان هوا جدا گردیده و بسوی یک الکترود که جهت خنثی‌سازی بار این ذرات بکار می‌رود حرکت کرده و در آنجا با از دست دادن بار خود بر روی یک بستر مناسب ته‌نشین می‌شوند.

بازدهی[ویرایش]

بازدهی این فیلترها به دو عامل مدت زمانی که جریان هوا از ناحیه جداسازی عبور می‌کند و مدت زمانی که ذره باردار به الکترود بیرونی می‌رسد بستگی دارد. با توجه به بررسی‌ها و آزمایش‌های انجام شده با استفاده از یک فیلتر الکترواستاتیک ساده می‌توان هشتاد درصد از ذرات دوده خروجی از اگزوز خودروها را جداسازی کرد.

پیوند به بیرون[ویرایش]

پایگاه نشریات الکترونیکی دانشگاه تهران

منابع[ویرایش]

  • تعیین توزیع اندازه ذرات دوده از اگزوز موتورهای دیزلی و طراحی وارزیابی یک فیلتر الکترواستاتیک برای حذف اینگونه ذرات از جریان اگزوز، نویسندگان:علی اصغر حمیدی، گیتا معینی، علی اصغر صدیق زاده، نشریه دانشکده فنی دانشگاه تهران جلد۳۲ شماره۱ خردادماه ۱۳۷۸