هواساز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اجزا سازنده یک هواساز
۱-کانال تغذیه
۲-محفظه فن
۳-لرزه گیر
۴-کویلهای سرمایش و گرمایش
۵-محفظه فیلتر
۶-کانال اختلاط هوای برگشتی و هوای تازه

هواساز (به انگلیسی: Air Handling Unit) (بطور اختصاری AHU) دستگاهی برای تامین هوای مطبوع و سالم با دستیابی به دما و رطوبت مناسب است. هواساز یکی از اصلی‌ترین دستگاه‌های تهویه مطبوع است که در مسیر چیلر و بویلر با کانال هوا قرار می‌گیرد. هواساز ها در صنایع مختلف نیز برای تولید هوای مورد نیاز با درجه و رطوبت مورد نظر به کار برده می‌شوند.

اجزا[ویرایش]

یک هواساز از اجزا و قسمت‌های زیر تشکیل شده‌است:

فن یا هواکش[ویرایش]

فن یا هواکش، به عنوان یکی از اجزای مهم هواساز جهت جابجایی و جریان هوا در سیستم به کار می‌رود. بسته به نوع هواساز، امکان تعبیۀ فن و هواکش های مختلفی از جمله محوری، سانتریفوژ، فولی و... وجود دارد.

فیلتر[ویرایش]

در دستگاه‌های هواساز از چندین لایه فیلتر استفاده می‌شود که عملکرد آنها به صورت زیر است:

برای تصفیۀ ذرات درشت تر از فیلترهای فلزی که قابلیت شستشو دارند استفاده می‌شود. در مراحل بعدی از فیلترهای هپا و اولپا که از جنس بوروسیلیکات و به ترتیب دارای قدرت جذب ذرات تا ۳/. میکرون و ۱۲/۰ میکرون هستند استفاده می‌شود.

کویل‌های گرمایش و سرمایش[ویرایش]

کویل‌های گرمایش یا با آب داغ یا بخار آب کار می‌کنند یا الکتریکی هستند و کویلهای سرمایش با آب مبرد و یا یک ماده مبرد کار می کنند. کویل‌های سرمایش و گرمایش هواساز باید با استفاده از لوله کشی با چیلر و بویلر در ارتباط باشند.

رطوبت زن[ویرایش]

فرایند رطوبت زنی به وسیله پاشیدن آب از افشانک‌ها یا شبکۀ بخار و عمل رطوبت گیری توسط کویل سرد انجام می‌شود.

تجهیزات کنترلی[ویرایش]

شامل ترموستات یا گرماسنج برای تنظیم دما، تنظیم‌کننده‌های جریان هوا، رطوبت و غیره.

هواساز ایرواشر مخصوص سالن‌های پرورش قارچ[ویرایش]

هواساز اساسی‌ترين دستگاه سالن‌های پرورش قارچ خوراکی در روش کشت مدرن است. تنظيم دما و رطوبت، دی اكسيد كربن و اكسيژن، همچنين شستشوی هوا و جلوگيری از ورود هوای آلوده به داخل سالن و البته سم پاشی خودکار و ايجاد توسط کویل‌های سرمایش مرتبط با یک پکیج خنک‌کن و یا یک چیلر، سرد می‌شود و یا توسط کویل‌های مرتبط با یک بویلر یا المنت‌های حرارتی گرم می‌شود.

منابع[ویرایش]

‎* راهنمای هوای فشرده. ترجمهٔ میثم چشمارو. گروه صنعتی اطلس کاسپین، ۱۳۹۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]