فیلتر هوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر فیلتر هوای خودرو

پالایه های هوا(به انگلیسی: Air filter)برای زدودن ذرات معلق در هوا به کار می‌روند و عمده‌ترین کاربرد آنها برای استفاده در اچ‌وی‌ای‌سی و خودروها است.

کاربرد[ویرایش]

صنایع اچ‌وی‌ای‌سی[ویرایش]

فیلترهای هوا مورد استفاده در صنایع اچ‌وی‌ای‌سی با توجه به میزان بازدهی در چهار دسته طبقه‌بندی می‌شوند:

فیلترهای با بازدهی پایین[ویرایش]

این پالایه ها توانایی جذب ذرات تا ۵۰ میکرون را دارا هستند. جنس این پالایه ها می‌تواند از فایبرگلاس، پشم شیشه و یا مواد چسبنده‌ای به نام تاکیفایر باشد. عیب این فیلترها این است که به مرور زمان قطعات آن از بستر فیلتر جدا شده و بازدهی بشدت پایین می‌آید. کاربرد این فیلترها بیشتر به عنوان پیش‌فیلتر است.

فیلترهای با بازدهی متوسط[ویرایش]

این فیلترها قابلیت جذب ذرات ۵ تا ۱۰ میکرون را داشته و جنس آنها معمولاً از پلی استر یا الیاف کتان-پلی استر می‌باشد. این فیلترها بیشتر به‌صورت چیندار هستند که این ویژگی باعث می‌شود سطح بیشتری برای جداسازی ذرات از هوا وجود داشته باشد هرچند این ویژگی باعث ایجاد مقاومت در برابر جریان هوا و افزایش افت فشار می‌گردد. بازده این فیلترها با توجه به معیار سنجش نقطه‌ای گردوغبار حداکثر برابر با ۳۰ درصد است.

فیلترهای با بازدهی بالا[ویرایش]

فیلترهای با بازدهی بالا توانایی جذب ذرات تا ۳/۰ میکرون را دارند و بازده آنها بین ۳۰ تا ۹۸ درصد بر مبنای معیار سنجش نقطه‌ای گرد وغبار است. فیلتر کیسه‌ای، فیلترهای با بستر صلب و فیلترهای با صفحات حلقوی داخلی در این دسته از فیلترهای هوا قرار می‌گیرند.

فیلترهای با بازدهی بسیار بالا[ویرایش]

این فیلترها برای کاربردهای خاص مانند اتاق‌های عمل بیمارستان‌ها، آزمایشگاه‌ها و اتاق‌های تمیز صنعتی به‌کار می‌روند و توانایی جذب ذرات تا ۱۲/۰ میکرون را دارند. فیلترهای هپا و اولپا در این دسته از فیلترها قرار می‌گیرند و بازدهی آنها تا ۹۹۹۹/۹۹ درصد نیز می‌رسد.

خودروها[ویرایش]

تصویر یک فیلتر هوای کثیف یک خودرو

فیلتری که برای تصفیه هوا در خودروها استفاده می‌شود معمولاً کاغذی و استوانه‌ای شکل می‌باشد. این فیلترها می‌توانند ذرات تا ۲۰ میکرون را از هوا جداسازی کنند.

منابع[ویرایش]

  • کیفیت هوای داخل(IAQ)، جان برگرن، ترجمه از رامین تابان، انتشارات یزدا،۱۳۸۶