گیرنده تصویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گیرنده تصویر سی سی دی بر روی صفحه مدار قابل انعطاف

گیرنده تصویر یا سنسور تصویر یا به طور دقیق‎تر، حسگر تصویربرداری، وسیله‌ای است که تصاویر دیداری را به سیگنال‎های الکتریکی تبدیل می‌کند. این وسیله بیشتر در دوربینهای دیجیتالی و سایر وسایل تصویر‎برداری بکار می‌رود. از مرسوم‎ترین حسگرهای تصویربرداری می‎توان به حسگرهای CCD و حسگرهای CMOS اشاره نمود.

مقایسه CMOS و CCD

امروزه در بیشتر دوربین‎های عکس‎برداری دیجیتالی از حسگرهای CCD یا CMOS استفاده می‌شود. هر دو نوع حسگر، در دریافت و تبدیل نور به سیگنالهای الکتریکی به گونه یکسان عمل می‌کنند. وقتی که نور با تراشه نیمه‎هادی برخورد می‌کند بارهای الکتریکی در سنسور تصویر بوجود آمده و نگهداری می‎شوند. همزمان با خواندن تصاویر توسط تراشه، این بارها به گره مشخصی رفته و ولتاژی متناسب با تعداد بارها ایجاد می‎شود. مدارهای جانبی دوربین، این ولتاژ را به داده‌های دیجیتالی تبدیل می‌کنند.

در حسگر CMOS فرایند تبدیل سیگنال نوری به ولتاژ در داخل پیکسل رخ می‎دهد. این تکنولوژی هم مزیت آشکاری در کیفیت عکس ندارد. حسگر CMOS توانایی این را دارد که با قطعات کوچکتر مورد استفاده قرار گیرد، نیروی کمتری مصرف کند و بازخونی اطلاعات را سریعتر از سنسورهای CCD انجام دهد. در مقابل CCD فناوری بالغ‎تری است و در اکثر جوانب با CMOS برابری می‌کند.

منبع[ویرایش]