گیرنده تصویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک گیرنده تصویر سی سی دی بر روی صفحه مدار قابل انعطاف

گیرنده تصویر یا سنسور تصویر یا به‌طور دقیق‎تر، حسگر تصویربرداری، وسیله‌ای است که تصاویر دیداری را به سیگنال‎های الکتریکی تبدیل می‌کند. این وسیله بیشتر در دوربینهای دیجیتالی و سایر وسایل تصویر‎برداری بکار می‌رود. از مرسوم‎ترین حسگرهای تصویربرداری می‎توان به حسگرهای  سی‌سی‌دی و حسگرهای سیماس اشاره نمود.

مقایسه سیماس و  سی‌سی‌دی

امروزه در بیشتر دوربین‎های عکس‎برداری دیجیتالی از حسگرهای  سی‌سی‌دی یا سیماس استفاده می‌شود. هر دو نوع حسگر، در دریافت و تبدیل نور به سیگنالهای الکتریکی به گونه یکسان عمل می‌کنند. وقتی که نور با تراشه نیمه‎هادی برخورد می‌کند بارهای الکتریکی در سنسور تصویر بوجود آمده و نگهداری می‎شوند. هم‌زمان با خواندن تصاویر توسط تراشه، این بارها به گره مشخصی رفته و ولتاژی متناسب با تعداد بارها ایجاد می‎شود. مدارهای جانبی دوربین، این ولتاژ را به داده‌های دیجیتالی تبدیل می‌کنند.

در حسگر سیماس فرایند تبدیل سیگنال نوری به ولتاژ در داخل پیکسل رخ می‎دهد. این تکنولوژی هم مزیت آشکاری در کیفیت عکس ندارد. حسگر سیماس توانایی این را دارد که با قطعات کوچکتر مورد استفاده قرار گیرد، نیروی کمتری مصرف کند و بازخونی اطلاعات را سریعتر از سنسورهای  سی‌سی‌دی انجام دهد. در مقابل  سی‌سی‌دی فناوری بالغ‎تری است و در اکثر جوانب با سیماس برابری می‌کند.

منبع[ویرایش]