حسگر آتش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حسگر آتش یا یابندهٔ شعله یک حسگر است که به گونه‌ای طراحی شده که در برابر حضور شعله یا آتش پاسخ می‌دهد. پاسخ حسگر به تنظیمات دستگاه بستگی دارد اما می‌تواند یک صدای هشداردهنده باشد یا غیرفعال کردن عامل آتش، مانند خط سوخت (مانند خط گاز طبیعی یا پروپان) یا فعال کردن سامانهٔ خاموش کنندهٔ آتش.. استفاده از این حسگرها در سامانه‌های صنعتی برای اطمینان از این است که بخش سوختی به درستی کار می‌کند؛ در این گونه سامانه‌ها، نقش حسگرها تنها هشدار به مجریان سامانه یا بخش کنترل سیستم و آگاه‌سازی افراد است. حسگرهای آتش یا شعله دقیق تر و سریع تر از حسگرهای حرارت یا دود کار می‌کنند.[۱][۲]

منابع[ویرایش]