آگراندیسور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آگراندیسور قطع متوسط کروکس.

آگراندیسور، (به انگلیسی:Enlarger) دستگاهی است برای چاپ عکس در اندازه‌های بزرگتر یا کوچکتر از اندازه اصلی نگاتیو یا اسلاید.

ساختار[ویرایش]

تمامی آگراندیسورها از یک منبع نور، که معمولاً یک لامپ روشنایی است، یک کندانسور یا شیشه مات و یک لنز مخصوص تشکیل شده‌اند. نور لامپ بعد از عبور از کندانسور یا شیشه مات به نگاتیو می‌رسد. نگاتیو بوسیله یک سیستم نگهدارنده بصورت ثابت در زیر این نور و قبل از لنز قرار دارد.
آگراندیسور را در تاریکخانه بر روی میز محکم و بدون لرزشی قرار می‌دهند. بعضی از آگراندیسورهای تجاری خود شامل محفظه تاریکِ جداگانه‌ای هستند که کار در نور روز را امکان پذیر می‌سازد.

روش کار[ویرایش]

فاصله کلاهک هر آگراندیسوری با میزی که کاش کاغذ روی آن قرار می‌گیرد، متغیر و قابل تنظیم است. این قابلیت باعث دستیابی به اندازه‌های مختلفی از تصویر و چاپ می‌شود.

کار عملی
با قرار دادن نگاتیو در محل خود و روشن نمودن منبع نور تصویر ناواضحی از نگاتیو را بر روی صفحه کاغذ خواهیم داشت. برای بدست آوردن اندازه دلخواه صفحه مذکور یا کلاهک را (بسته به طراحی کارخانه) بالا و پایین می‌بریم. بعد با دسته تنظیم محل لنز، تصویر را فوکوس کرده به انجام تست میزان نور پرداخته و چاپ اصلی را انجام می‌دهیم.

نگارخانه[ویرایش]

شرکت‌های سازنده مشهور[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

کتاب‌ها

فارسی:

  • پاکدل، محمد جواد. تاریکخانه عکاسی. چاپ اول. تهران: ماهنامه عکاسی مردمک، ۱۳۶۰. ۲۰۷. 
  • شفائیه، دکتر هادی. فن و هنر عکاسی. چاپ اول. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی تهران، ۱۳۷۲. ۲۸۱. شابک ‎۹۶۴-۴۴۵-۱۰۴-x. 
  • عباسی، اسماعیل. فرهنگ عکاسی. چاپ چهارم. تهران: سروش، ۱۳۸۵. شابک ‎۹۶۴-۳۷۶-۴۱۰-۹. 
  • عریضی، مرتضی. روش نوین عکاسی. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۹. ۱۵۸. 
  • گل گلاب، دکتر داریوش. بررسی فنی عکاسی. چاپ دوم. تهران: جهاد دانشگاهی، ۱۳۷۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]