آشکارساز ذرات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شمارشگر گایگر

در فیزیک ذرات بنیادی، فیزیک هسته‌ای و مهندسی هسته‌ای آزمایشگاهی و کاربردی آشکارساز ذرات (در انگلیسی: Particle detector) یا آشکارساز پرتو به ابزاری گویند که با آن بتوان ذرات پرانرژی را آشکار، ردیابی یا شناسایی کرد، مانند موارد حاصل از واپاشی هسته ای، پرتوهای کیهانی یا واکنشهای شتاب دهنده های ذرات بنیادی. موارد جدید تر به عنوان گرماسنج انرزی ناشی از پرتوزایی را اندازه گیری می‌کنند. آشکارسازها برای اندازه گیری گشتاور مغناطیسی، اسپین، بار الکتریکی و ... ذرات هم کاربرد دارد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Particle detector»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸آوریل ۲۰۱۶).
  • Jones, R. Clark (1949). "A New Classification System for Radiation Detectors". Journal of the Optical Society of America 39 (5): 327–341. doi:10.1364/JOSA.39.000327. 
  • Jones, R. Clark (1949). "Erratum: The Ultimate Sensitivity of Radiation Detectors". Journal of the Optical Society of America 39 (5): 343. doi:10.1364/JOSA.39.000343. 
  • Jones, R. Clark (1949). "Factors of Merit for Radiation Detectors". Journal of the Optical Society of America 39 (5): 344–356. doi:10.1364/JOSA.39.000344. 

جستارهای وابسته[ویرایش]