عکاسی مفهومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عکاسی کانسپچوال (مفهومی)

شاخه‌ای از عکاسی است که در آن، هنرمند به دنبال خلق یک مفهوم یا ایده توسط یک عکس است. عکس مفهومی باید بیننده را به تفکر وا دارد. عکس‌های همهٔ دسته‌های عکاسی می‌توانند در صورت القای مفهومی خاص به بیننده در این دسته نیز قرار گیرند. [۱]

اما عکاسی مفهومی می‌تواند به گونه‌های مختلفی ظهور و بروز داشته باشد. در مواردی می‌توان از عکاسی مفهومی به عنوان یک روش برای تجسم یک مفهومی از پیش تعیین شده برای مقاصد تبلیغاتی و تصویرسازی نام برد. در اینجا عکاسی مفهومی، یک روش برای انتقال مفهومی خاص است. اما عکاسی مفهومی می‌تواند به عنوان یک ژانر نیز بروز و ظهور یابد. در اینجا منظور این است که عکاسی مفهومی کاربردهای زیادی در هنر معاصر دارد که به لحاظ ژانر با هم متفاوت هستند. و عکاسی مفهومی می‌تواند در هر یک از این ژانرها مورد استفاده قرار گیرد. نوع دیگر عکاسی مفهومی نیز، کماکان در حوزه هنرهای زیبا قرار دارد که می‌توان از آثار سیندی شرمن نام برد. اما عکاسی مفهومی، خود نیز می‌تواند به عنوان هنرمفهومی، عمل کند. ادوارد روچا علاوه بر این که خود را یک عکاس معرفی نمی‌کند، مدیوم عکاسی را صرفا به عنوان یک زمین بازی برای خودش می داند.{2}

هنرمندان مفهومی بسیاری می‌توان یافت که عکاسی را به عن وان هنر مفهومی (نه برای مستند سازی و ....) مورد استفاده قرار داده‌اند. مانند آثار جان بالدساری، misha gordin و dave nitsche . بنابراین کثرت مصالح هنری در هنرمفهومی که خود ناشی از دیدگاه پلورالیستیک معاصر است، سبب ساز استفاده کثیر هنرمندان از انواع و اقسام مصالح هنری شد. عکاسی نیز، در کنار تمام نقشهایی که در هنر داشت، در هنرمفهومی نیز جایگاه ویژه ای پیدا کرد. چنان که فراتر همه تعاریف مدرن عکاسی، توانست مستقلا، نه به عنوان ژانر، هنر زیبا یا یک متد، بلکه به عنوان اثر هنری مفهومی، عملکردی نوین یافت.{3}

هنرمندان عکاسی کانسپچوال (مفهومی)در غرب:

هیپولییت بایارد (Hippolyte Bayard)

ادوارد روچا (Edward Ruscha)

میشا گوردین (misha gordin)

دیو نیچه ( dave nitsche)

جان هیلارد ( John Hilliard)

جان بالدساری (John Baldessari)

هنرمندان عکاسی کانسپچوال (مفهومی)در ایران:

خسرو حسن زاده و صادق تیرافکن (Khosro Hasan zade & Sadegh Tirafkan) حمید دستگردی (Hamid Dastgerdi){4}

رضا رفیعی راد (Reza Rafiei Rad){3}

حسین خسروجردی (Hosein Khosroujerdi) و آرمان استپانیان (Arman Stepanian){5}

پدرام موسوی (Pedram Mousavi) و مهدیار اورعی (Mahdiar Oraei) {8}

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Sean O'Hagan, (16 November 2009), Why conceptual photography is having a prized moment The Guardian

{2} A.D. Coleman (10 September, 1972), "I'm Not Really A Photographer", The New York Times

{3}rafiei rad, reza (2017) This Is My body Conceptual Photography Collection, Mehri Publication, London

{4}نخستین نمایشگاه هنرمفهومی ایران،( 1380)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات موزه هنرهای معاصر صفحه 35 و 55

{5} کتاب مجموعه آثار نگاه معنوی در موزه هنرهای معاصر، تهران: موسسه توسعه هنرهای تجسمی، 1382 ، صفحه 51 و 89

{6}آغداشلو، آیدین، مشکل خانم شیرین نشاط، فصلنامه حرفه هنرمند، ش3، زمستان 1381

{6} http://shadighadirian.com/index.php?do=photography#item-7

{8} مجموعه‌های kiling Fileds , The Fall , Paper Mirrord FeaturePalette - https://www.instagram.com/pedrammousavii/, https://www.instagram.com/mahdiar13/

پیوند به بیرون[ویرایش]