رنگ‌های اصلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طیف انتشار سه فسفور که رنگهای اصلی افزودنی یک نمایشگر ویدیویی با رنگ CRT را تعریف می‌کنند. سایر فن آوری‌های نمایش رنگی الکترونیکی (LCD، صفحه نمایش پلاسما، OLED) دارای مجموعه‌های مشابه اولیه از طیف‌های مختلف انتشار هستند.

رنگ‌های اصلی[۱] یا رنگ‌های بنیادین (به انگلیسی: Primary colors) سه رنگی هستند که همهٔ دیگر رنگ‌ها را با ترکیب آن‌ها می‌توان بدست آورد. انتخاب سه رنگ به عنوان رنگ‌های اصلی، دلبخواه است و می توان به ترتیب ها و انواع مختلف سه رنگ اصلی داشت. در نظر داشته باشید که ادعای ساخت «تمام» رنگ‌های دیگر با هیچ سه رنگ واقعی امکان‌پذیر نیست و برای درست کردن چنین پایه‌ای باید از رنگ‌های موهومی استفاده کرد. در متون مختلف آموزش هنر پایه و دیکشنری ها و انواع مراجع مختلف اینترنتی، مجموعه‌های مختلفی به نام سه رنگ اصلی شناخته می‌شوند. هیچ‌یک از این مجموعه‌ها که از رنگ‌های واقعی تشکیل شده‌اند، سه رنگ اصلی صحیح نیستند. معمولاً از سه رنگ سرخابی و آبی دریایی و زرد که که مدل سی‌ام‌وای‌کی نامیده می‌شود و یا آبی و قرمز و سبز که مدل رنگی آرجی‌بی نامیده می‌‌شود.

طبق مبانی رنگ‌ها، چرخه یا دایره رنگ به رنگ‌های گرم و سرد تقسیم شده‌است. رنگ‌های قرمز و زرد جزو رنگ‌های گرم، اما رنگ آبی و سبز از رنگ‌های سرد محسوب می‌شود. همین‌طور از ترکیب زرد و قرمز، نارنجی و از ترکیب قرمز و آبی، بنفش ایجاد می‌شود؛ و از ترکیب رنگ آبی با سبز رنگ فیروزه ای و همچنین از ترکیب رنگ قرمز با سبز زرد پدید می‌آید. در واقع از کنار هم قرار گرفتن این ترکیب‌ها دایره رنگ ساخته می‌شود که در دایره رنگ، بسته به نزدیکی به رنگ اصلی و میزان ترکیب هر کدام از رنگ‌ها طیف متفاوتی ساخته می‌شود.

مدل RGB[ویرایش]

به هنگام ترکیب نورها، سه نور اصلی هستند که همهٔ دیگر نورها را می‌توان با ترکیب آن‌ها به‌دست‌آورد. این سه نور با رنگ سه رنگ بنیادین ناهمسان هستند و شامل قرمز، آبی و سبز می‌شوند. این مدل از تقسیم‌بندی در نمایش گرها به کار می‌رود.

ترکیب این سه نور، نور سفید را به‌دست می‌دهد و نبودن هیچ‌یک از آن‌ها سیاهی است. (مدل رنگی آرجی‌بی)

منابع[ویرایش]

  1. گیتی، دانش (۱۳۸۵). «گرافیک و انیمیشن رایانه‌ای از شکل‌گیری تا تکامل». فارابی (۶۲): ۲۵۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۵-۲۷.