پی‌یر لاوال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پی‌یر لاوال
Pierre Laval a Meurisse 1931.jpg
نخست‌وزیر فرانسه
رئیس جمهور فیلیپ پتن
وزیر امور خارجه
شروع به کار
۱۹۳۶
وزیر دادگستری
شروع به کار
۱۹۲۶
وزارت راه
اطلاعات شخص
زاده ۲۸ ژوئن ۱۸۸۳(۱۸۸۳-06-۲۸)
Châteldon،
درگذشت ۱۵ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی (۶۲ سال)
فرزن، ول دو مرن،
ملیت  فرانسه
شغل سیاستمدار
مذهب کاتولیک رومی

پی‌یر لاوال (به فرانسوی: Pierre Laval) (زاده ۲۸ ژوئن ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۵ اکتبر ۱۹۴۵) سیاستمدار فرانسوی در سن ۲۰ سالگی به حزب سوسیالیست پیوست. او در ۲۳ سالگی شهردار یکی از شهرهای فرانسه شد و از گرایش مارکسیستی به راست تغییر ماهیت یافت.

پی‌یر لاوال در سن ۲۵ سالگی پست وزارت راه را بعهده گرفت و سال بعد در ۱۹۲۶ وزیر دادگستری گردید.

در سال ۱۹۳۱ روزنامه تایمز وی را به عنوان مرد سال انتخاب نمود.

پی‌یر لاوال در سال ۱۹۳۶ وزیر امور خارجه بود و موفق شد قرارداد و موافقت نامه همگرایی بین فرانسه و ایتالیا را به امضاء برساند.

پس از سقوط فرانسه در سال ۱۹۴۰ او به همراهی مارشال پتن، حکومت ویشی فرانسه را بنیان گذاشت و آزادیخواهان و مبارزان با رژیم اشغالگر نازی را مورد تعقیب قرار داد.

حکومت ویشی[ویرایش]

حین جنگ جهانی دوم بعد از اشغال خاک فرانسه توسط آلمان نازی یک دولت فرانسوی به ظاهر مستقل در شهر ویشی در جنوب کشور پا گرفت.

در سال ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت به کمک متفقین نازیها را شکست می‌دهند و عمر دولت ویشی هم به پایان می‌رسد.

ریاست دولت ویشی بر عهده مارشال پتن بود و معاونت وی را پی‌یر لاوال بعهده داشت. پیر لاوال مدتی نخست وزیر «دولت ویشی» بود. پیر لاوال طرفدار اتحاد با آلمان نازی بود.

اعدام پی‌یر لاوال[ویرایش]

پی‌یر لاوال و ژنرال پتن

پی‌یر لاوال پس از سقوط هیتلر توسط آمریکایی‌ها در اسپانیا بازداشت شد و به فرانسه تحویل گردید و در آن کشور به جرم خیانت محاکمه و محکوم و اعدام گردید.

ژنرال پتن و پی‌یر لاوال هردو به اعدام محکوم شدند. دوگل حکم ژنرال پتن را تبدیل به حبس ابد نمود. اما پیر لاوال اعدام شد.

پی‌یر لاوال متهم شده که با هیتلر از در سازش درآمده بود و بهمین دلیل خائن به فرانسه است. وی در دفاع از خود این اتهام را رد کرد و گفت که در آن زمان اگر این کار نمی‌کرد فرانسه نابود و بسیاری از فرانسویان کشته می‌شدند.[۱] پی‌یر لاوال هنگام تیرباران با صدای بلند فریاد زد: درود بر فرانسه، درود بر فرانسه

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • قضایای تاریخی پتن- لاوال، هانری میشل، ۱۹۷۲
  • حکومت فرانسه درویشی از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴، روبرت پاکستون
  • پیر لاوال در برابر مرگ Pierre Laval devantIa، ژال بارادول (وکیل تسخیری لاوال که خاطرات خود را روز بروز از ۲۲ اوت تا ۱۵ نوامبر ۱۹۴۵ یکماه بعد از اعدام وی نوشته است.
  • بیست سال بعد از مرگ لاوال، گوی بشتل
  • زندگانی پی‌یر لاوال، گاستن پاکمن (با مقدمه‌ای از دختر لاوال پوزه لاوال دو شامبرون)، چاپ سال ۱۹۷۳
  • همنشین بهار: دولت ویشی، گشتاپو و دارزدن رودلف هیلفردینگ.. در یوتیوب
  • Bois، Elie J. ، Truth on the Tragedy of France، (London، ۱۹۴۱