پراکنش مردم آذری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پراکنش مردم آذربایجانی یا مناطق آذربایجانی نشین یک گروه قومی مسلمان، ترک-زبان[۱] که عمدتاً مناطق سنتی آذربایجانی‌ها خاورمیانه و قفقاز می‌باشد. در فلات ایران عمده سکونتگاهشان شمال غرب شامل استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل و زنجان است[۱] اما پراکندگی اقوام آذری در ایران به بخش شرا[۲] در شرق، مناطق شمالی همدان،[۳] قسمت‌های غربی و جنوبی قزوین به همراه اقلیت‌هایی در استان‌های گیلان،[۴][۵] لرستان، مازندران و مرکزی،[۶] کشیده شده‌است. در قفقاز نیز اقوام پرتعدادی از آذری‌ها سکونت دارند که عمدتاً در جغرافیای جمهوری آذربایجان،[۱] داغستان[۷] و بورچالی[۸] زندگی می‌کنند. علاوه بر این در آناتولی شرقی در استان قارص و ایغدیر، آذری‌ها از دوران صفویه سکونت دارند.[۹] فضای غالب این مناطق در محاصره فرهنگ آذری، لباس آذربایجانی، زبان ترکی آذربایجانی، هنر آذربایجانی، ادبیات آذربایجانی، ادبیات شفاهی آذربایجانی، موسیقی آذربایجانی، رقص آذربایجانی، آشپزی آذربایجانی می‌باشد.

مناطق سنتی[ویرایش]

جمعیت بومیان آذربایجانی اهل داغستان با رنگ زرد مشخص شده‌است.
پراکنش آذری‌ها در گرجستان.
جشنواره نوروز ایرانی‌های آذری—آمریکا در یک روز عصری
تجمع اعتراض‌آمیز آذری‌های آمریکایی در مقابل کنگره ایالات متحده

 ایران[ویرایش]

بر طبق گزارش دانشنامه اتنولوگ در سال ۲۰۱۳ میلادی که از جمعیت ۷۰٬۴۹۶٬۰۰۰ نفری،[۱۰] در حدود ۱۵٫۵ میلیون نفر آذری در ایران سکونت می‌کنند.[۱۱](حدود ۲۰٪ از جمعیت ایران) بنیاد آمریکای نوین در سال ۲۰۰۹ گزارش داد که جمعیت مردم آذری در ایران ۲۱٫۶ درصد از کل جمعیت کشور است.[۱۲] بر اساس اعلام پژوهش‌های انجام شده توسط اطلاعات‌نامه جهان سازمان سیا[۱۳] و کتابخانه ملی کنگره ایالات متحده آمریکا[۱۴] آذری‌ها ۱۶٪ از بافت قومی ایران را تشکیل می‌دهند. (حدود ۱۲–۱۳ میلیون نفر از ۷۷ میلیون نفر فعلی) دانشنامه لوک‌لکس نیز ۱۷٪ از جمعیت ایران معادل با ۱۲ میلیون از حدود ۷۰ میلیون نفر را، اقوام آذری برآورد کرده‌است.[۱۵] دانشنامه بریتانیکا جمعیت آذری‌ها در ایران را ۱۵ میلیون نفر[۱] و گویشوران زبان‌های ترکی را ۱/۴ از کل اقوام ایران اعلام کرده‌است؛ که اکثر آنان را، متکلمان زبان ترکی آذربایجانی تشکیل می‌دهند.[۱۶] همچنین گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها؛ ۲۴٪ از بافت قومی ایران معادل با ۱۶ میلیون نفر را از قومیت آذری برآورد کرده‌است.[۱۷]

مراکز استانی و پرجمعیت‌ترین شهرهای آذری‌نشین در ایران به ترتیب تبریز[۱۸][۱۹] مرکز استان آذربایجان شرقی، ارومیه[۱۸][۱۹][۲۰] مرکز استان آذربایجان غربی، اردبیل[۱۸][۱۹][۲۱] مرکز استان اردبیل و زنجان[۱۸][۱۹] مرکز استان زنجان می‌باشد. خوی و مراغه از دیگر شهرهای مهم و بزرگ آذری‌نشین در ایران می‌باشند.[۱۸][۱۹]

آذربایجانی‌ها که عمدتاً در شمالغرب ایران سکونت دارند، جمعیت پرتعداد و قابل توجهی از آنان به نواحی مرکزی ایران مهاجرت داخلی کرده‌اند. شهرهای هدف مردم آذری؛ تهران،[۲۲] قم،[۲۲] کرج،[۱۸][۱۹] غرب کشور همدان[۲۲] و نیز به شمال شرق یعنی خراسان[۲۲] می‌باشد. اما آذری‌ها به دیگر شهرها و استان‌های ایران نیز مهاجرت کرده‌اند.[۲۲] آذری‌ها در هنگام مهاجرت برای کسب شغل در زمینه‌های مختلفی نظیر کارگری، خدمات صنعتی، محافل تجاری، مذهبی، علمی و سیاسی به کار گماشته شده‌اند.[۲۲] به عنوان مثال؛ اقوام آذربایجانی، تشکیل دهنده ۲۵٪[۲۳] الی ۱/۳٪[۱۸][۱۹] از جمعیت کلانشهر و استان تهران می‌باشند؛ که دومین گروه قومی پس از فارسی زبانان به‌شمار می‌روند.[۲۴]

 جمهوری آذربایجان[ویرایش]

اقوام آذری در سراسر جمهوری آذربایجان به جز بخش‌های منتهی‌الیه کوچکی از جنوب شرقی، شمال شرقی و منطقه قره باغ سکونت دارند، در آخرین سرشماری دولتی قومی در جمهوری آذربایجان از جمعیت ۸٬۹۲۲٬۴۰۰ نفری، ۸٬۱۷۲٬۸۰۰ میلیون نفر معادل با ۹۱٫۶٪ از جمعیت را مردمان آذربایجانی تشکیل می‌دادند.[۲۵] بر اساس پژوهش‌های انجام شده توسط اطلاعات نامه جهان سازمان سیا در سال ۱۹۹۹ میلادی، ۹۰٫۶٪ از بافت قومی جمهوری آذربایجان، آذری هستند.[۲۶] بر پایهٔ گزارش واشینگتن تایمز نیز آذری‌ها در حدود ۹۰٪ از جمعیت جمهوری آذربایجان را تشکیل می‌دهند.[۲۷]

در جمهوری آذربایجان، جمعیت غالب پایتخت این کشور، کلانشهر باکو را آذری‌ها تشکیل می‌دهند.[۲۸] بر اساس آخرین سرشماری قومی در سال ۲۰۰۹ نیز، ۹۰٫۳٪ شهر را مردمان آذری شامل می‌شوند.[۲۹] از دیگر شهرهای مهم و بزرگ این جمهوری، می‌توان از گنجه و سومقاییت نام برد، که به ترتیب بیش از ۹۹٪ و ۹۵٪ آذری سکونت دارند.[۲۹]

 داغستان[ویرایش]

آذری‌های داغستان شاخه‌ای از مردمان آذری جمهوری داغستان[۳۰] و یکی از اهالی بومی داغستان[۷][۳۱] که با ۱۳۰٬۹۱۹ نفر جمعیت[۳۲] و جمعیت کل ۴/۵٪ از داغستان[۳۳] و از لحاظ جمعیت ششمین گروه قومی این جمهوری به‌شمار می‌رود. مهم‌ترین و قدیمی‌ترین تمرکز آذری‌ها در داغستان، شهرستان دربند با بیش از ۵۸٪،[۳۴] شهر دربند با بیش از ۳۱٪[۳۵] از قومیت آذربایجانی می‌باشد.

بورچالی و بوزچلو[ویرایش]

بورچالی نام منطقه‌ای تاریخی در گرجستان که بزرگترین گروه قومی آن آذری‌ها می‌باشند. در حال حاضر اکثر جغرافیای این منطقه در استان کومو کارتلی واقع شده‌است. در آخرین سرشماری قومی گرجستان به (سال ۲۰۰۲ تا به حال) آرایش قومی این استان از کل جمعیت ۴۹۷٬۵۳۰ نفری، ۴۵٫۱٪ را آذربایجانی‌ها تشکیل می‌دادند‌. آذری‌های گرجستان و بورچالی بورچالی نام منطقه‌ای تاریخی در گرجستان که بزرگترین گروه قومی آن آذری‌ها می‌باشند.ترک های جنوب گرجستان از منطقه بوزچلو در شمال غربی استان مرکزی در شهرستان کمیجان و شرق همدان، به گرجستان کوچ کرده اند. ترکهای گرجستان، ترکهای بزچلو کوچیده از همدان و کمیجان: شاید بسیاری از ما ترک‌های همدان و کمیجان ندانیم که در جنوب شرق کشور گرجستان منطقه‌ای وجود دارد که از لحاظ بافت قومیتی، زبان، تاریخ، فرهنگ و فولکلور کوچک‌ترین تفاوتی با تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان، همدان، جمهوری آذربایجان و سایر مناطق آذربایجانی نظیر قارص، آرداهان و ایغدیر در شمال شرق کشور ترکیه نداشته و صدها سال است که پرچم ترکیت و اسلامیت را در یک کشور مسیحی برافراشته است. و جالب است بدانیم ترکهای گرجستان اصالتا از ترکهای بوزچلو منطقه همدان و کمیجان هستند. بالواقع ترکهای بورچلو یا بوزچلو یکی از شاخه های ایل ترک بیات هستند که در ابتدا در جنوب ترکیه ساکن بودند. سپس در زمان صفویه و باگرویدن به تشیع به ایران کوچ نموده و بعد از رشادت هایی که فرمانده آنها آدی بهادرخان در جنگ با ازبکان ازخود بروز می دهد منطقه همدان و کمیجان به تیول آنها واگذار می شود. بوزچالوها سپس در دوران شاه عباس برای پاسداشت مرزهای ایران به قفقاز و منطقه شمال آذربایجان کوچ داده می شوند. بعد از تسلط روسها این منطقه ترک و شیعه نشین به گرجستان سپرده شد. ازاین رو بسیاری از بوزچالوها کوچ کرده و رحل اقامت در شهرستان نقده (سولدوز) آذربایجان غربی و اردهین و چیلدیر در شرق ترکیه افکندند. امروزه منطقه بورچالی/ بوزچلو در گرجستان یا جمعیتی در حدود پانصدهزار نفر به زبان مادری و ترکی خود صاحب چندین مدرسه، نشریه و روزنامه و... می باشد. همچنین امروزه روستایی بنام بزچلو در شهرستان فامنین استان همدان وجود دارد. ریشه و نام های خانوادگی بسیاری از اهالی روستاهای ویان و بابان در کبودراهنگ، روستاهای بخش قهاوند و روستای دینگله کهریز همدان بزچلو می باشد.همچنین در شهرستان کمیجان در شمال غرب استان مرکزی بسیار از نام های خانوادگی به بوزچلو یا بوزچلوئی ختم میشود و مردم در این شهر و روستاهای اطراف به زبان ترکی آذربایجانی تکلم میکنند. بنابراین مناطق شمال غربی استان مرکزی و شمال شرق استان همدان در قدیم به منطقه ی بوزچلو شهرت داشته است. حال چه ارتباط قومی و فرهنگی بین ترک ها در شهرستان های کمیجان در استان مرکزی، نقده (سولدوز) در آذربایجان غربی، مناطق شمال شرق استان همدان و جنوب کشور گرجستان و چیلدیر در شرق ترکیه وجود دارد نیاز به پژوهش بیشتر دارد اما آن چیزی که مسلم است ریشه همه اهالی این مناطق به ایل ترک بازمیگردد.[۳۶]

ایغدیر و قارص[ویرایش]

آذری‌های بومی ترکیه در ایغدیر و استان قارص در ناحیه آناتولی شرقی سکونت دارند. در سال ۱۹۹۰، حدود ۴۰۰٬۰۰۰ آذری در سمت ترکیه از مرز اتحاد جماهیر شوروی زندگی می‌کردند.[۳۷] اقوام آذری بزرگترین گروه قومی در ایغدیر[۳۸] و دومین گروه قومی در استان قارص هستند.[۳۹]

مهاجر[ویرایش]

ردیف کشور آمار دولتی سایر آمار و برآوردها آذری‌ها
۱  روسیه ۶۰۳٬۰۷۰ (آمار دولتی ۲۰۱۰)[۴۰] ۱٬۵۰۰٬۰۰۰[۴۱][۴۲] تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰[۴۳] آذری‌های روسیه
۲  ترکیه ۸۰۰٬۰۰۰[۴۴][۴۵] آذری‌های ترکیه
۳  گرجستان ۲۸۴٬۷۶۱ (آمار دولتی ۲۰۰۲)[۴۶] ۳۶۰٬۰۰۰ (برآورد اتنولوگ ۲۰۰۷)[۴۷] آذری‌های گرجستان
۴  قزاقستان ۸۵٬۲۹۲ (آمار دولتی ۲۰۰۹)[۴۸] ۱۵۰٬۰۰۰[۴۹] آذری‌های قزاقستان
۵  آلمان ۱۵٬۲۱۹ (آمار دولتی ۲۰۰۶) ۲۰۰٬۰۰۰[۵۰] آذری‌های آلمان
۶  اوکراین ۴۵٬۱۷۶ (آمار دولتی ۲۰۰۱)[۵۱] آذری‌های اوکراین
۷  هلند ۷٬۰۰۰[۵۲] — ۱۸٬۰۰۰ (برآورد ۲۰۰۹)[۵۳]
۸  قرقیزستان ۱۷٬۲۶۷(آمار دولتی ۲۰۰۹)[۵۴] آذری‌های قرقیزستان
۹  بریتانیا ۱۵٬۰۰۰ (برآورد ۲۰۰۹)[۵۵] آذری‌های بریتانیا
۱۰  ایالات متحده آمریکا ۱۴٬۲۰۵ آذربایجانی (آمار دولتی ۲۰۰۰)[۵۶] - ۴۰٬۴۰۰ ایرانیان آذربایجانی[۵۷] ۴۰۰٬۰۰۰[۵۸][۵۹][۶۰] آذری‌های آمریکا
۱۱  کانادا ۴٬۵۸۰ (آمار دولتی ۲۰۱۱)[۶۱] ۸۰٬۰۰۰[۶۲] آذری‌های کانادا
۱۲  فرانسه ۱٬۱۱۲ (پناهجویان),[۶۳] ۷۰٬۰۰۰[۶۴] آذری‌های فرانسه
۱۳  ازبکستان ۴۴٬۴۱۰ (آمار دولتی ۱۹۸۹)[۶۵] آذری‌های ازبکستان
۱۴  ترکمنستان ۳۳٬۳۶۵ (آمار دولتی ۱۹۸۹)[۶۶] آذری‌های ترکمنستان
۱۵  بلاروس ۵٬۵۶۷ (آمار دولتی ۲۰۰۹)[۶۷]
۱۶  لتونی ۱٬۶۹۷ (آمار دولتی ۲۰۰۱)[۶۸]
۱۷  استونی ۸۸۰ (آمار دولتی ۲۰۰۰)[۶۹]
۱۸  لیتوانی ۷۸۸[۶۹]
۱۹  تاجیکستان ۸۰۰ (آمار دولتی ۲۰۰۰)[۷۰]
۲۰  استرالیا ۳۰۰[۷۱]
۲۱  اتریش ۱ ۰۰۰.[۷۲]
۲۲  دانمارک ۲۳۱[۷۳]
۲۳  لیتوانی ۷۸۸[۶۹]
۲۴  ارمنستان آذری‌های ارمنستان

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ "Azerbaijani". Encyclopædia Bratannica. Retrieved September 25, 2013.
  2. «فرهنگ و گویش». فرمانداری همدان. دریافت‌شده در ۱۰ آوریل ۲۰۱۳.
  3. Parviz Aḏkāʾi and EIr (March 6, 2012). "HAMADĀN i. GEOGRAPHY". Encyclopædia Iranica. Bibliotheca Persica Press. Retrieved September 25, 2013.
  4. Bazin, Marcel. "GĪLĀN i. GEOGRAPHY AND ETHNOGRAPHY". Encyclopædia Iranica. Archived from the original on 20 February 2013.
  5. Parviz Aḏkāʾi and EIr (November 12, 2010). "GILĀN xiv. Ethnic Groups". Encyclopædia Iranica. Bibliotheca Persica Press. Retrieved September 25, 2013.
  6. «معرفی استان مرکزی». اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مرکزی. دریافت‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۳.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ М. МАГОМЕДОВ (August 18, 2011). о КОРЕННЫХ МАЛОЧИСЛЕННЫХ НАРОДАХ Республики Дагестан (به روسی). ГОСУДАРСТВЕННЫЙ СОВЕТ Республики Дагестан. Retrieved September 26, 2013.
  8. Georgian Census 2002: Ethnic groups by major administrative-territorial units
  9. Azerbaijan and the Challenge of Multiple Identities by Alireza Asgharzadeh. The Middle East Review of International Affairs
  10. "Iran". Ethnologue. 2013. Retrieved 13 August 2013.
  11. "Azerbaijani, South". Ethnologue. 2013. Retrieved 13 August 2013.
  12. "Results a new nationwide public opinion survey of Iran" (PDF). New America Foundation. June 12, 2009. Retrieved 13 August 2013.
  13. "People and Society# Ethnic groups in Iran". The World Factbook. Retrieved 13 August 2013.
  14. "Country profile:Iran" (PDF). Library of Congress. may 2008. Retrieved 13 August 2013. Check date values in: |date= (help)
  15. "Iran / Peoples". Looklex Encyclopaedia. Retrieved 25 September 2013.
  16. "Iran # Languages". Encyclopædia Bratannica. Retrieved September 25, 2013.
  17. . Minority Rights Group International. April 2009 http://www.minorityrights.org/5092/iran/iran-overview.html. Retrieved 26 September 2013. Missing or empty |title= (help)
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ ۱۸٫۴ ۱۸٫۵ ۱۸٫۶ "Iran-Azerbaijanis". Library of Congress Country Studies. December 1987. Retrieved 13 August 2013.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ ۱۹٫۳ ۱۹٫۴ ۱۹٫۵ ۱۹٫۶ "Country Study Giude-Azerbaijanis". STRATEGIC INFORMATION AND DEVELOPMENTS-USA. Retrieved 13 August 2013.
  20. "Orumiye". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2013-08-13.
  21. "Ardabīl". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2013-08-13.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ ۲۲٫۳ ۲۲٫۴ ۲۲٫۵ R. Tapper (August 18, 2011). "AZERBAIJAN vi. Population and its Occupations and Culture". Encyclopædia Iranica. Bibliotheca Persica Press. Retrieved September 26, 2013.
  23. "Tehran". Looklex Encyclopaedia. Retrieved 2013-07-04.
  24. "Tehran, Political situation". Municipality of Tehran. Retrieved 2013-08-16.
  25. "Censuses of Republic of Azerbaijan 1979, 1989, 1999, 2009". National Statistical Committee of the Republic of Belarus. 2009. Archived from the original on 30 November 2012. Retrieved 16 August 2013.
  26. "People and Society# Ethnic groups in Azerbaijan". The World Factbook. 1999. Retrieved 2013-08-16.
  27. «Azerbaijan». The Washington Times. دریافت‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳.
  28. "Baku". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2013-08-13.
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ "Ethnic groups in Azerbaijan". Statistical Center of Azerbaijan. 2009. Retrieved 13 August 2013.
  30. "Азербайджанцы: взгляд из Дагестана". Независимая газета. 2001-10-16. Archived from the original on 2012-04-27. Unknown parameter |autor= ignored (|author= suggested) (help)В Дагестане азербайджанцев не считают диаспорой, они здесь коренной народ - один из 14 так называемых титульных народов, записанных в республиканской Конституции.
  31. http://www.tsumada.ru/ru/text/1028
  32. "Всероссийская перепись населения 2010 года. Национальный состав населения по регионам России". «Федеральная служба государственной статистики». Archived from the original on 2012-04-27.
  33. "Республика Дагестан". Газета «Коммерсантъ». 21.05.2010. Archived from the original on 2012-04-27. Check date values in: |date= (help)
  34. Этносостав населения Дербентского района. 2002
  35. "НАСЕЛЕНИЕ ДАГЕСТАНА". www.ethno-kavkaz.narod.ru. Archived from the original on 2012-05-30.
  36. National Statistics Office of Georgia: General Population Census of 2002. Ethnic Groups by Major Administrative-Territorial Units
  37. Alan Cowell. Turks at Rally Assail Soviet Moves. New York Times. January 26, 1990. Retrieved August 20, 2009.
  38. (ترکی) Iğdır Sevdası, Mücahit Özden Hun
  39. (ترکی) KARS: AKP'nin kozu tarım desteği. Milliyet. 23 June 2007. Retrieved 6 December 2008
  40. Портал "Всероссийская перепись населения 2010 года" - Окончательные итоги Всероссийской переписи населения 2010 года:Национальный состав населения Российской Федерации
  41. "Итоги переписи". 2002 census. Russian Federation State Statistics Service. 2004. Retrieved 17 January 2012.
  42. van der Leeuw, Charles (2000). Azerbaijan: a quest for identity: a short history. Palgrave Macmillan. p. 19. ISBN 978-0-312-21903-1.
  43. Azerbaijan Acts to Limit the Discrimination Against Azeris in Russia by Nailia Sohbetqizi. Eurasianet.org. 11 November 2002. Retrieved 15 September 2006
  44. "Turkey: Religions & Peoples", Encyclopedia of the Orient. Retrieved 7 June 2006.
  45. "Turkey-Peoples". Looklex Encyclopaedia. Retrieved 13 August 2013.
  46. State Statistics Department of Georgia: 2002 census. Retrieved 16 July 2006. بایگانی‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine
  47. "languages in Georgia". Ethnologue. 2013. Retrieved 16 August 2013.
  48. Ethnic Composition of Kazakhstan (2009 census). Retrieved 18 August 2013.
  49. Gunaz TV article on Stalin's Repressions
  50. Азербайджанцы хорошо интегрированы в германское общество – Нусрет Дельбест | Азербайджанцы хорошо интегрированы в германское общество – Нусрет Дельбест | Ежедневный информационный ресурс – "Azeri.ru – Азербайджанцы в России". "Azeri.ru. Retrieved on 2011-06-18.
  51. "About number and composition population of Ukraine by data All-Ukrainian census of the population 2001". Ukraine Census 2001. State Statistics Committee of Ukraine. Retrieved 17 January 2012.
  52. "AZERI OF NETHERLANDS". People Groups. Retrieved 18 August 2013.
  53. Azerbaijan Ministry of Foreign Affairs: Bilateral relations with the Netherlands: Diaspora. NB Of these, 7,000 are immigrants from Azerbaijan. Retrieved on 3 June 2009
  54. Population and Housing Census 2009. Book 2. Part 1. (in tables). Population of Kyrgyzstan. (Перепись населения и жилищного фонда Кыргызской Республики 2009. Книга 2. Часть 1. (в таблицах). Население Кыргызстана) (PDF), Bishkek: National Committee on Statistics, 2010, archived from the original (PDF) on 2011-05-30
  55. Oguz-Gassanly, Murad (2001). "Azeri Diaspora. The Case of the United Kingdom". Azeri Voice. Retrieved 17 January 2012.
  56. http://www.census.gov/population/cen2000/stp-159/STP-159-Azerbaijan.pdf
  57. Iranian Studies Group at MIT, Iranian-American Community Survey Results, 2005. Web.mit.edu. Retrieved November 28, 2011.
  58. http://www.usazeris.org/proclamations/AzerbaijanIndependenceDayArlingtonCountyBoardProclamationOct08.jpg
  59. http://www.eurasianet.org/departments/insightb/articles/eav050809c.shtml
  60. http://www.stlamerican.com/reader_interaction/letters_to_the_editor/article_a906f9d6-4a8f-11e0-9d87-001cc4c03286.html
  61. "Ethnic Origin (264), Single and Multiple Ethnic Origin Responses (3), Generation Status (4), Age Groups (10) and Sex (3) for the Population in Private Households". Statistics Canada. 2011. Retrieved 13 August 2013. In the 2011 census, 1,985 people indicated 'Azeri'/'Azerbaijani' as a single response and 2,595 as part of multiple origins.
  62. Moridi, Reza (June 25, 2010). "Azerbaijani diaspora in Canada should do much to resist Armenians". News.Az.
  63. http://www.enpi-info.eu/... /Azerbaijan_Profile2008.pdf
  64. http://az.trend.az/news/society/1034370.html#popupInfo
  65. "The National Structure of the Republic of Uzbekistan". Umid World. 1989. Retrieved 17 January 2012.
  66. "Всесоюзная перепись населения 1989 года. Национальный состав населения по республикам СССР". Демоскоп Weekly (به Russian) (493–494). 1–22 January 2012. Retrieved 17 January 2012.
  67. "Population Census 2009" (PDF). National Statistical Committee of the Republic of Belarus. Archived from the original (PDF) on 18 September 2010. Retrieved 17 April 2013.
  68. Poleshchuk, Vadim (March 2001). "Accession to the European Union and National Integration in Estonia and Latvia" (PDF). European Center for Minority Issues. Retrieved 18 January 2012. 232 citizens
  69. ۶۹٫۰ ۶۹٫۱ ۶۹٫۲ "Population by national and/or ethnic group, sex and urban/rural residence". United Nations Statistics Division. Retrieved 17 January 2012.
  70. Михаил Тульский. "Итоги переписи населения Таджикистана 2000 года: национальный, возрастной, половой, семейный и образовательный составы". «Демоскоп». Archived from the original on 2011-08-25.
  71. 2006 Australian Census. NB According to the 2006 census, 290 people living in Australia identified themselves as of Azeri ancestry, although the Australian-Azeri community is estimated to be larger.. Retrieved 1 April 2008.
  72. Azerbaijan Ministry of Foreign Affairs: Azerbaijan-Austria relations: Diaspora Info (February 2008). NB Of these, about 70-75 % are Iranian Azerbaijanis, 15-20 % are Turkish Azeris and 5-10 % are Azeris originally from Azerbaijan and the former Soviet Union.
  73. StatBank Denmark (2010). Controllato 14 agosto 2010.