هممیهن
| نوع | روزنامه |
|---|---|
| صاحب(ـان) امتیاز | غلامحسین کرباسچی |
| مدیر مسئول | غلامحسین کرباسچی |
| سردبیر | محمدجواد روح |
| زبان | فارسی |
| وبگاه | |
هممیهن روزنامه ایرانی به مدیریت غلامحسین کرباسچی است که در دو دوره، ابتدا در سال ۱۳۷۸ و بار دیگر در سال ۱۳۸۷ منتشر و در هر دو دوره پس از مدتی کوتاه توقیف شد. پس از رفع توقیف در تیر ۱۴۰۱ هممیهن دوباره منتشر شد. هممیهن در ۲۹ دی ۱۴۰۴ بار دیگر توقیف شد. این روزنامه گرایشی مستقل و متمایل به اصلاحطلبان دارد.
آغاز به کار
[ویرایش | اشتراکگذاری]غلامحسین کرباسچی، همشهری را توسط عدهای از روزنامهنگاران قدیمی و به صاحب امتیازی شهرداری تهران منتشر ساخت. این روزنامهٔ تمامرنگی، انعکاس اقدامات شهرداری تهران، گسترش دیدگاه فنسالاران پیرامون سازندگی، و فاصله گرفتن از فضای جنگ و درگیریهای سیاسی اول انقلاب را در دستور کار خود قرار داده بود. پس از محاکمهٔ کرباسچی در پروندهٔ جنجالبرانگیز رسیدگی به اقدامات شهرداری تهران، او اقدام به انتشار روزنامهٔ هممیهن کرد. روزنامه هممیهن در سال ۱۳۷۸ با شعار «همه برای میهن، میهن برای همه» منتشر شد. عدهای این محاکمه را تسویهحساب با او به دلیل حمایت خود و حزبش، کارگزاران سازندگی، از محمد خاتمی در انتخابات دوم خرداد میدانستند. او که به ۳ سال زندان، جریمه و محرومیت از خدمات دولتی محکوم شده بود، اقدام به چاپ روزنامهٔ هممیهن به مدیر مسئولی خودش کرد. آغاز انتشار این روزنامه در آستانهٔ انتخابات مجلس ششم بود.[۱]
توقیف و مخالفتها
[ویرایش | اشتراکگذاری]هممیهن در آستانه انتخابات مجلس ششم و بالا گرفتن تب سیاسی در کشور سخنگوی غیررسمی حزب کارگزاران سازندگی به دبیرکلی کرباسچی بهشمار میرفت.[۲] هممیهن نیز در کنار ۱۹ روزنامه دیگر پس از سخنرانی علی خامنهای در مصلای تهران و اظهار این که مطبوعات به پایگاه دشمن تبدیل شدهاند به استناد قانون اقدامات تأمینی و اختیارات قاضی برای دستگیری اوباش پیش از ارتکاب جرم توقیف موقت شد. تعداد بیشتری از نشریات نیز طی روزهای بعد به این جرگه پیوستند. دادگاه نشریات توقیف شده پس از هفت سال برگزار شد و از میان تمام روزنامههای توقیف شده تنها روزنامه هممیهن رفع توقیف شد.[۳]
هممیهن در شرایطی رفع توقیف شد که روزنامه شرق نیز توقیف شده بود. بدین ترتیب محمد قوچانی و عدهای از تیم شرق به هممیهن انتقال یافته و انتشار آن را از سر گرفتند. همچنین محمد عطریانفر در دوره جدید رئیس شورای سیاستگذاری شرق بود.[۴] این روزنامه پس از انتشار ۴۷ شماره توسط سعید مرتضوی، دادستان وقت تهران و به ادعای نقص در دادرسی که از نظر روزنامهنگاران اقدام سیاسی و غیر حقوقی بهشمار میرفت دوباره توقیف شد. روزنامه شرق نیز که امکان انتشار دوباره یافته بود اندکی پس از هممیهن توقیف شد.[۵]
روزنامه هممیهن در یکی از شمارههای خود در واکنش به اظهارات محمود احمدینژاد، رئیسجمهور وقت در مورد این که گرانیها زاییده توهم مطبوعات است و هیچ چیز گران نشدهاست، خبرنگاران خود را به محلهٔ محل زندگی محمود احمدینژاد اعزام کرد که نتیجهٔ گزارش آنها نشان میداد که همه چیز حتی در محله رئیسجمهور گران شدهاست.[۶] در شمارهٔ ماقبل آخر نیز، هممیهن به نقل از احمدینژاد تیتری را مبنی بر این که برق و بنزین هم به زودی سهمیهبندی میشود، در صفحهٔ اول خود، انعکاس داد. این تیتر برگرفته از اظهارات احمدینژاد در عسلویه و در تأیید سهمیهبندی بنزین بود. به دنبال انتشار این تیتر، دولت جوابیهٔ تندی به روزنامهٔ هممیهن ارسال کرد که به دلیل توقیف روزنامه هرگز چاپ نشد.[۷]
تیتر آخرین شمارهٔ روزنامه هممهین همراه با عکسی از غلامحسین الهام، معاون احمدینژاد، پیرامون انتصاب وی به پنجمین سمت خود در دولت احمدینژاد بود و در صفحات دیگر نیز مقالهای پیرامون اظهارات احمد جنتی در نماز جمعه مبنی بر خواب دیدن پیروزی دولت احمدینژاد نگاشته شده بود.[۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲] گروه دستاندرکاران هممیهن پس از توقیف روزنامه و ناامیدی از انتشار روزنامهای تازه، هفتهنامهٔ شهروند امروز را منتشر کردند.
رفع توقیف مجدد
[ویرایش | اشتراکگذاری]وکیل روزنامه در مهر ۱۳۸۷ از رفع توقیف روزنامه علیرغم کارشکنی سعید مرتضوی خبر داد و ابراز امیدواری کرد که وی روزنامه را رفع توقیف کند.[۱۳][۱۴] قرار بود انتشار هممیهن در ۴ آبان ۱۳۹۲ از سر گرفته شود.[۱۵] با این وجود از سرگیری فعالیت روزنامه به دلایل حقوقی منتفی شد.[۱۶] علت این اتفاق اختلاف بین مسئولان قوه قضاییه در اعتراض به منع حکم تعقیب روزنامه پس از گذشت ۶ سال بود. به گفته کرباسچی، از طرف قوه قضاییه دستور منع تعقیب صادر شده ولی برخی بعد از گذشت ۶ سال تازه یادشان افتاده که به این منع تعقیب اعتراض کنند.[۱۷][۱۸]
انتشار دوباره پس از ۱۴ سال
[ویرایش | اشتراکگذاری]روزنامه هممیهن پس از چهارده سال از شنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۱ دوباره منتشر شد.[۱۹] در این دوره از فعالیت این روزنامه، عباس عبدی و احمد زیدآبادی به عنوان اعضای شورای مشاوران، محمدجواد روح به عنوان سردبیر روزنامه و افشین امیرشاهی به عنوان سردبیر آنلاین فعالیت میکنند. این افراد شورای سیاستگذاری روزنامه را هم تشکیل میدهند.[۲۰][۲۱]
پس از انتشار گزارش «ناگفتههای پرونده سوپراستار: گفتوگو با شاکی پرونده پژمان جمشیدی» (بایگانیشده) به قلم الهه محمدی در ۶ آبان ۱۴۰۴ وبگاه و کانال تلگرامی هممیهن از دسترس خارج شد.[۲۲][۲۳]
توقیف دائم
[ویرایش | اشتراکگذاری]در آبان ۱۴۰۴ غلامحسین کرباسچی، مدیرمسئول این روزنامه، از اعمال فشارهای امنیتی از سوی اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، احضار و تهدید روزنامهنگاران این رسانه خبر داد.[۲۴][۲۵] در آبان ۱۴۰۴ وبگاه روزنامه هممیهن که نهادهای امنیتی آن را مسدود کرده بودند، دوباره فعال شد.[۲۶]
توقیف روزنامه هممیهن در ۲۹ دی ۱۴۰۴ به دستور هیات نظارت بر مطبوعات در ایران انجام شد. خبر توقیف این روزنامه نخستینبار توسط رسانههای داخلی ایران منتشر شد و وبگاه خبرآنلاین آنرا به نقل از محمدجواد روح، سردبیر هممیهن تأیید کرد. این اقدام در پی انتشار مطالبی در این روزنامه و همزمان با پوشش گسترده خیزش ۱۴۰۴ ایران صورت گرفت.[۲۴][۲۵] هیات نظارت بر مطبوعات دو مطلب منتشرشده در هممیهن را بهعنوان دلایل توقیف این روزنامه عنوان کرد. نخست، یادداشت سردبیر با عنوان از دی ۱۳۵۷ تا دی ۱۴۰۴ که در شماره پنجشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۴ منتشر شد و دوم، گزارشی با عنوان وقتی حریم درمان شکست به قلم الهه محمدی در شماره چهارشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۴ که به وقایع مرتبط با ورود نیروهای امنیتی به بیمارستانها، موسوم به «ماجرای بیمارستانها از ایلام تا سینا» پرداخته بود.[۲۴][۲۵]
این توقیف در زمینه پوشش رسانهای هممیهن از اعتراضات دی ۱۴۰۴ ارزیابی شد. در جریان این اعتراضات، گزارشهایی از ورود نیروهای امنیتی و سرکوب به دستکم دو بیمارستان در ایلام و تهران منتشر شد. به گفته برخی اعضای کادر درمان، پس از قطع اینترنت از شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ نیز مواردی از یورش نیروهای امنیتی به بیمارستانها و بازداشت افراد گزارش شده است. پیشتر رسانه «ایرانوایر» نیز از بازداشت دستکم یک پزشک در اصفهان توسط نیروهای امنیتی خبر داده بود.[۲۴][۲۵] روزنامه هممیهن در شمارههای منتهی به توقیف، گزارشهایی درباره اعتراضات دی ۱۴۰۴ منتشر کرده و به شمار بالای مجروحان در شهرهایی از جمله مشهد، ایذه و رامهرمز و همچنین وضعیت خانوادههای کشتهشدگان در مرکز پزشکی قانونی کهریزک پرداخته بود. بر اساس این گزارشها، اعتراضات پیش از قطع سراسری اینترنت، دستکم ۱۰۰ شهر در ایران را دربر گرفته و شمار دقیق کشتهها و مجروحان نامشخص اعلام شده بود.[۲۴][۲۵]
توقیف هممیهن در دی ۱۴۰۴ از سوی ناظران در چارچوب تشدید فضای امنیتی و افزایش محدودیتها علیه رسانهها در ایران و بهعنوان نشانهای از تشدید برخورد با رسانههای منتقد ارزیابی شد.[۲۴][۲۵] فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران با محکوم کردن این تصمیم، آن را بخشی از روند فزاینده سانسور رسانهها دانست و خواستار رفع فوری توقیف، بازگرداندن دسترسی پایدار به اینترنت و تضمین آزادی و امنیت روزنامهنگاران در ایران شد.[۲۵]
غلامحسین کرباسی در واکنش به توقیف این روزنامه در پستی در شبکه اجتماعی X نوشت:[۲۷]
جناب #پزشکیان ! دردولت رئیسی روزنامه #هم_میهن بعداز حدود ۱۵ سال توقیف، آزاد شد.حتی درماجراهای ۱۴۰۱ و بازداشت خبرنگارش، هم میهن یک روزهم تعطیل نشد.دردولت شما باهمه ادعاها وشعارها که میدادید،با بهانه واهی توسط #وزارت_ارشاد تان توقیف شد.غیر از زیانهای سیاسی حداقل صدنفر بیکار شدند.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ «رای دادگاه کرباسچی و داوری مردم». همشهری. ۳ مرداد ۱۳۷۷. دریافتشده در ۱۲ مارس ۲۰۲۳.
- ↑ «اظهار نگرانی مقام معظم رهبری دربارهٔ عملکرد مطبوعات». همشهری. ۳ اردیبهشت ۱۳۷۹.
- ↑ «وبسایت روزنامه هممیهن که نهادهای امنیتی آن را مسدود کرده بودند، دوباره فعال شد». بخش فارسی دویچه وله. ۱۹ آبان ۱۴۰۴.
- ↑ «انتشار دوباره هممیهن: بازگشت کرباسچی به صحنه؟». بیبیسی فارسی. ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۶.
- ↑ انتشار روزنامه 'نشاط' یک دهه پس از توقیف، بلامانع اعلام شد
- ↑ احمدینژاد: گرانی هست ولی "حاد" نیست
- ↑ گزارشی از توقیف شهروند و دلیل برچیدن آن منوچهر هنرمند
- ↑ «دادخواه: توقیف «هم میهن» غیرقانونی است». نوروز نیوز. ۱۳ تیر ۱۳۸۶.[پیوند مرده]
- ↑ «پنجمین مسئولیت سخنگوی دولت». هممیهن. بایگانیشده از اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «روزنامه هم میهن توقیف شد». بیبیسی فارسی. ۱۲ تیر ۱۳۸۶.
- ↑ «همه چیز از یک خواب شروع شد». هم میهن. ۱۲ تیر ۱۳۸۶. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳.
- ↑ «هم میهن؛ توقیف پایان ناپذیر روزنامهها در ایران». بیبیسی فارسی. ۱۳ تیر ۱۳۸۶.
- ↑ روزنامه هم میهن توقیف شد
- ↑ «از سوی دادگاه تجدید نظر:رفع توقیف روزنامه "هم میهن" تأیید شد». ایلنا. ۲۷ مهر ۱۳۸۷. بایگانیشده از اصلی در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸. دریافتشده در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸.
- ↑ ««هم میهن» از فردا روی پیشخوان مطبوعات». خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا). ۳ آبان ۱۳۹۲.
- ↑ «انتشار مجدد روزنامه هم میهن منتفی شد». بهار نیوز (پایگاه تحلیلی-خبری مستقل ایران). ۲۲ آبان ۱۳۹۲.
- ↑ «کرباسچی: رئیس قوه قضاییه اعمال ماده ۱۸ دربارهٔ روزنامه هم میهن را پذیرفت. این روزنامه در تاریخ شنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۱ در میان بیخبری و ناامیدی اهالی مطبوعات به پیشخوان بازگشت». آفتاب نیوز. ۲۴ آبان ۱۳۹۲.
- ↑ توقف انتشار «هم میهن»
- ↑ انتشار هم میهن مژده فرهنگی
- ↑ روزنامه هم میهن پس از چهارده سال دوباره منتشر شد
- ↑ اولین پیششماره روزنامه «هممیهن» منتشر شد
- ↑ «سایت روزنامه هممیهن از دسترس خارج شد». www.irna.ir. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۲۸.
- ↑ «بداخلاقی منجر به توقیف شد/ سایت روزنامه هممیهن از دسترس خارج شد - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency». www.mehrnews.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۲۸.
- 1 2 3 4 5 6 «روزنامه هممیهن توقیف شد». iranwire.com. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۱-۱۹.
- 1 2 3 4 5 6 7 "Iran: Newspaper Hammihan suspended indefinitely amid ongoing internet restrictions / FIJ". www.ifj.org (in French). 2026-01-21. Retrieved 2026-01-22.
- ↑ «وبسایت روزنامه هممیهن که نهادهای امنیتی آن را مسدود کرده بودند، دوباره فعال شد». بیبیسی فارسی. ۱۹ آبان ۱۴۰۴.
- ↑ غلامحسین کرباسچی (۲۹ دی ۱۴۰۴ هجری خورشیدی). «پست غلامحسین کرباسچی در شبکه اجتماعی اکس در اعتراض به توقیف روزنامه».
{{cite web}}: تاریخ وارد شده دررا بررسی کنید (کمک)|تاریخ انتشار=
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- وبگاه رسمی
- آقای مرتضوی! از ما که گذشت پای کودکانت را قلم نکن(وبگاه مسیح علینژاد روزنامهنگار)
- انتشار روزنامه «هم میهن» از نظر دستگاه قضایی بلااشکال است (برگرفته از پایگاه خبری ملت بیدار آنلاین)
- انحلالهای ۲۰۰۹ (میلادی) در ایران
- بنیانگذاریهای ۱۳۷۸ در ایران
- بنیانگذاریهای ۲۰۰۰ (میلادی) در ایران
- رسانه در تهران
- روزنامههای اصلاحطلب ایران
- روزنامههای بنیانگذاریشده در ۲۰۰۰ (میلادی)
- روزنامههای تهران
- روزنامههای فارسیزبان
- روزنامههای منحلشده ایران
- نشریههای ایران
- نشریههای بنیانگذاریشده در ۲۰۰۰ (میلادی)
- نشریههای توقیفشده
- نشریههای منحلشده در ۲۰۰۹ (میلادی)