هماشهر (سیرجان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هماشهر
کشور  ایران
استان کرمان
شهرستان سیرجان
بخش پاریز
نام(های) قدیمی سعادت‌آباد حسین‌آباد
یحیی‌آباد، دهنو، دولت‌آباد
سال شهرشدن ۱۳۸۹
مردم
جمعیت ۳٬۳۱۱ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت ۱۸٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱٫۹۸۴ متر
اطلاعات شهری
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی شهباز حسن پور بیگلری
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۴
شناسهٔ ملی خودرو  ایران
کد آماری ۲۷۲۲

هماشهر شهری در بخش پاریز شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. با تصویب وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی و بنا به پیشنهاد وزارت کشور، روستای سعادت آباد پس از تجمیع با روستاهای حسین‌آباد، یحیی آباد، دهنو و دولت‌آباد از توابع بخش پاریز شهرستان سیرجان در استان کرمان به شهر تبدیل شد و به عنوان شهر هماشهر به نقشه تقسیمات کشوری اضافه شد.[۱]

گفتنی است که از قدیم به سعادت آباد و روستاهای اطراف آن «قهستان» می‌گویند که به معنای «کنار کوهستان» است.

پیشینهٔ سعادت آباد هنوز دقیق آشکار نیست اما تا چند دهه پیش آثار قبرستان زردشتیان در آنجا هنوز برجا بود که اهالی به آن «گور گبرا» می‌گفتند. کاروانسرای سعادت آباد مربوط به دورهٔ شاه عباس اول است. سعادت آبادچندین قنات داردو اقتصاد آن کشاورزی و بر پایهٔ کشت گندم و محصولات درخت بادام است. معماری کویری سعادت آباد ترکیبی از معماری آجر محور و کویری کرمان و یزد و معماری سنگ محور نقاط کوهستانی بود. خانه‌هایی با ایوان و سقف گنبدی آجری و دیوارهایی از جنس خشت با پایه‌هایی سنگی. اما متأسفانه پس از انقلاب این معماری رو به فراموشی است و حتی بناهای زیبای قدیم آن مانند حمام قدیم و خانهٔ حاج علی اکبر حکیمی پور ویران شد و خانهٔ قدیمی فائزی‌ها نیز در حال ویرانی است. از نام های خانوادگی شناخته شده ی این دهستان گفتنی است که از قدیم به سعادت آباد و روستاهای اطراف آن «قهستان» می‌گویند که به معنای «کنار کوهستان» است.

پیشینهٔ سعادت آباد هنوز دقیق آشکار نیست اما تا چند دهه پیش آثار قبرستان زردشتیان در آنجا هنوز برجا بود که اهالی به آن «گور گبرا» می‌گفتند. کاروانسرای سعادت آباد مربوط به دورهٔ شاه عباس اول است. سعادت آبادچندین قنات داردو اقتصاد آن کشاورزی و بر پایهٔ کشت گندم و محصولات درخت بادام است. معماری کویری سعادت آباد ترکیبی از معماری آجر محور و کویری کرمان و یزد و معماری سنگ محور نقاط کوهستانی بود. خانه‌هایی با ایوان و سقف گنبدی آجری و دیوارهایی از جنس خشت با پایه‌هایی سنگی. اما متأسفانه پس از انقلاب این معماری رو به فراموشی است و حتی بناهای زیبای قدیم آن مانند حمام قدیم و خانهٔ حاج علی اکبر حکیمی پور ویران شد و خانهٔ قدیمی فائزی‌ها نیز در حال ویرانی است. از نام های خانوادگی شناخته شده ی این دهستان:نجمی نژاد.نجمی نیا.نجمی دولت آبادی.نجمی نوری.نورمندی حافظی.حکیمی.حدیدی.آزادی.آزادیخواه.اسلامکیش.رهنمای.رستمی.کشاورز.سعادت آبادی.احمدی سعادت آبادی .نودین .گلپایگانی و...

جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۳۱۱ نفر (در ۱٬۰۳۸ خانوار) بوده‌است.[۲]

جمعیت تاریخی
سال جمعیت
۱۳۸۵ ۱٬۹۴۲
۱۳۹۰ ۲٬۸۰۰ ۴۴٫۲ ٪
۱۳۹۵ ۳٬۳۱۱ ۱۸٫۳ ٪

منابع[ویرایش]