چینی جین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جین
晋语 / 晉語
Jinyu.svg
عبارت زبان جین در نویسه‌های چینی
زبان بومی درچین
منطقهبیشتر استان شانشی؛ استان‌های مرکزی مغولستان داخلی; بخش‌هایی از هبئی، استان هنان، شاآنشی
شمار گویشوران
۶۳٫۰۵ میلیون  (۲۰۱۲)[۱]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳cjy
گلاتولوگjiny1235
زبان‌شناسی79-AAA-c
{{{mapalt}}}
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

زبان‌های جین (چینی ساده‌شده:晋语، چینی سنتی 晉語، پین‌یین: jìnyǔ) گروهی از زبان‌ها یا گویش‌های چینی هستند که توسط ۶۳ میلیون نفر در شمال چین در بیشتر مناطق استان شانشی به جز پایین‌دست دره رود فن، مناطق مرکزی مغولستان داخلی و مناطق همجوار در استان‌های هبئی، هنان و شاآنشی صحبت می‌شوند. دربارهٔ وضعیت جین در بین زبان‌شناسان اختلاف است؛ گروهی آن را گویشی از ماندارین می‌دانند درحالی که گروهی دیگر آن را زبانی مستقل اما مرتبط با ماندارین به‌شمار می‌آورند.

گروه‌های گویشی جین

منابع[ویرایش]

  1. CASS 2012, p. ۳.