زبان‌های چین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زبان‌های چین
China linguistic map.jpg
Historical distribution map of linguistic groups in Greater China
زبان‌های رسمیStandard Mandarin, Cantonese (Hong Kong and Macau), Portuguese (Macau), English (Hong Kong), Mongolian (Inner Mongolia, Haixi in Qinghai, Bayingolin and Bortala in Xinjiang), Korean (Yanbian in Jilin), Tibetan (Tibet, Qinghai), Uyghur (Xinjiang), Zhuang (Guangxi, Wenshan in Yunnan), Kazakh (Ili in Xinjiang), Yi (Liangshan in Sichuan, Chuxiong and Honghe in Yunnan)
زبان‌های ملیStandard Mandarin
زبان بومیAchang, Ai-Cham, Akha, Amis, Atayal, Ayi, Äynu, Babuza, Bai, Baima, Basay, Blang, Bonan, Bunun, Buyang, Buyei, Daur, De'ang, Daerung, Dong, Dongxiang, E, Chinese Pidgin English, Ersu, Evenki, Fuyü Gïrgïs, Gelao, Groma, Hani, Hlai, Ili Turki, Iu Mien, Jingpho, Jino, Jurchen, Kanakanabu, Kangjia, Kavalan, Kim Mun, Khitan, Korean, Lahu, Lisu, Lop, Macanese, Manchu, Miao, Maonan, Mongolian, Monguor, Monpa, Mulam, Nanai, Naxi, Paiwan, Pazeh, Puyuma, Ong-Be, Oroqen, Qabiao, Qoqmončaq, Northern Qiang, Southern Qiang, Prinmi, Rukai, Russian, Saaroa, Saisiyat, Salar, Sarikoli, Seediq, She, Siraya, Sui, Tai Dam, Tai Lü, Tai Nüa, Tao, Tangut, Thao, Amdo Tibetan, Central Tibetan (Standard Tibetan), Khams Tibetan, Tsat, Tsou, Tujia, Uyghur, Waxianghua, Wutun, Xibe, Yi, Eastern Yugur, Western Yugur, Zhaba, Zhuang
Regional languagesCantonese (Guangdong, Hong Kong and Macau), Hokkien (Fujian and Hainan), Shanghainese (Shanghai, Jiangsu and Zhejiang), Hunanese (Hunan), Jiangxinese (Jiangxi), Hakka (Fujian and Guangdong), Portuguese (Macau), English (Hong Kong), Mongolian (Inner Mongolia, Haixi in Qinghai, Bayingolin and Bortala in Xinjiang), Korean (Yanbian in Jilin), Tibetan (Tibet, Qinghai)), Uyghur (Xinjiang), Zhuang (Guangxi, Wenshan in Yunnan), Kazakh (Ili in Xinjiang), Yi (Liangshan in Sichuan, Chuxiong and Honghe in Yunnan)
Minority languagesKazakh, Korean, Japanese, Kyrgyz, Russian, Tatar, Tuvan, Uzbek, Wakhi, Vietnamese
اصلی زبان‌های خارجیEnglish,[۱][۲] Portuguese, French,[۳] German, Russian, Japanese[۴]
زبان اشارهChinese Sign Language
Tibetan Sign Language
مشترک جانمایی صفحه‌کلید
Chinese input methods

زبان‌های چین (انگلیسی: Languages of China) زبان‌هایی است که در چین صحبت می‌شود. زبان غالب در چین که به هفت گروه زبان اصلی (که به دلایل سیاسی به عنوان لهجه تقسیم‌بندی می‌شوند) تقسیم می‌شود، به عنوان هانیو (چینی ساده شده: 汉语؛ چینی سنتی: 漢語؛ پینین: هاننی) شناخته می‌شود و به عنوان یک رشته علمی مجزا در چین در نظر گرفته شده و مطالعه می‌شود. هانیو یا زبان هان، هشت گونه اصلی را شامل می‌شود که از نظر ساخت‌شناسی واژگانی و آوایی از یکدیگر به حدی متفاوت هستند که اغلب از نظر متقابل برای گویشوران خود غیرقابل درک خواهند بود شبیه زبان انگلیسی و زبان آلمانی یا زبان دانمارکی. زبان‌هایی که بیشتر مورد مطالعه و پشتیبانی دولت قرار گرفته‌اند شامل زبان چینی، زبان مغولی، زبان تبتی، زبان اویغوری و زبان ژوانگ است. چین ۳۰۲ زبان زنده دارد که در اتنولوگ ذکر شده‌است. بر اساس برآوردها در سال ۲۰۱۰ میلادی ۹۵۵ میلیون نفر از جمعیت ۱۳۴۰ میلیون نفری چین به گونه‌های مختلف زبان ماندارین به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند که در حدود ۷۱ درصد جمعیت این کشور می‌باشند.

زبانهای گفتاری[ویرایش]

زبانهای گفتاری ملیت‌ها که جزئی از جمهوری خلق چین هستند، متعلق به حداقل نه خانواده هستند:

در زیر لیست‌های گروه‌های قومی در چین بر اساس طبقه‌بندی زبانی ارائه شده‌است. قومیت‌هایی که در لیست رسمی PRC از ۵۶ گروه قومی قرار ندارند، به‌صورت مجزا شناخته می‌شوند. ترجمه‌های مربوط به پینیین و شخصیت‌های چینی (ساده و سنتی) نیز آورده شده‌است.

سینو-تبت[ویرایش]

Translate from: Chinese ۴۲۴۲/۵۰۰۰ Character limit: 5000

Kra – Dai[ویرایش]

( احتمالاً باستان Bǎiyuè 百越 )

ترکی[ویرایش]

مغولی[ویرایش]

؛ Para-Mongolic

  • Khitan , Qìdān، 契丹 (منقرض شده)
  • Tuyuhun, Tǔyùhún، 吐谷浑 (منقرض)

تونگوز[ویرایش]

  • جنوبی
  • شمالی
    • Evenki، ēwēnkè، 鄂温克
    • Oroqen، úlúnchūn، 鄂伦春، 鄂倫春

کره ای / Choson[ویرایش]

همونگ – مین[ویرایش]

( احتمالاً باستان Nánmán 南蛮، 南蠻 )

Austroasiatic[ویرایش]

اتریشونی[ویرایش]

هند و اروپایی[ویرایش]

ینیزیایی[ویرایش]

  • جی (Kjet)، جی، 羯 (در حال انقراض)

طبقه‌بندی نشده[ویرایش]

  • Ruan-ruan (Rouran), Rúrú، 蠕蠕 (انقراض)

مختلط[ویرایش]

  • Wutun, Wǔtún، 五 屯 (زبان مختلط مغولی-تبت) ""
  • ماکانایی، Tǔshēngpú، 土生 葡 (کرئول پرتغالی)

Send feedback History Saved Community

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "English Craze Hits Chinese Language Standards - YaleGlobal Online". yaleglobal.yale.edu. Retrieved 27 July 2018.
  2. "Archived copy". Archived from the original on 19 February 2010. Retrieved 2010-03-06.
  3. "Faguowenhua". Faguowenhua.com. Retrieved 27 July 2018.
  4. "RI ranks No. 2 in learning Japanese language". The Jakarta Post. Retrieved 27 July 2018.
  5. آهسته غربی یک زبان ترکی است، در حالی که آهسته شرقی یک زبان مغول است.
  6. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام آهسته وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

پیوند به بیرون[ویرایش]