زبان مین دونگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مین دونگ
Min Dong
閩東語
زبان بومی در: جنوب جمهوری خلق چین، ویتنام ، ایالات متحده آمریکا (به ویژه در نیویورک)
منطقه شرق فوجیان (فوجو و نینگده)
تعداد گویشوران
۹٫۵ میلیون تن  (۲۰۰۷)[۱]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ cdo
گلاتولوگ mind1253[۲]
Min Dialects.png
Min Dong (violet)

زبان مین دونگ یا مین شرقی (چینی ساده‌شده: 闽东؛ چینی سنتی: 閩東語؛ پین‌یین: Mǐndōngyǔ) یکی از زبان‌های چینی شاخهٔ مین است. گویشوران بدین زبان در اصل در بخش‌هایی از شرق فوجیان در جمهوری خلق چین می‌زیند.

منابع[ویرایش]

  1. Nationalencyklopedin "Världens 100 största språk 2007" The World's 100 Largest Languages in 2007
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "مین دونگ". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 

Wikipedia contributors, "Min Dong," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Min_Dong&oldid=600814330 (accessed August ۱۷, ۲۰۱۴).