پنانگ

مختصات: ۵°۲۴′ شمالی ۱۰۰°۱۴′ شرقی / ۵٫۴۰۰°شمالی ۱۰۰٫۲۳۳°شرقی / 5.400; 100.233
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایالت پنانگ

槟城
பினாங்கு
Pulau Pinang
خیابان ارامنه
خیابان ارامنه
پرچم ایالت پنانگ
پرچم
مختصات: ۵°۲۴′ شمالی ۱۰۰°۱۴′ شرقی / ۵٫۴۰۰°شمالی ۱۰۰٫۲۳۳°شرقی / 5.400; 100.233
کشور مالزی
مرکز ایالتجرج تاون
اشغال توسط ژاپن۱۹ دسامبر ۱۹۴۲
ایالات فدراتیو مالایی۳۱ اوت ۱۹۵۷
مدیریت
 • فرماندارتوان یانگ تروتاما عبدالرحمن بن حاجی عباس
 • وزیر اعظملیم گوان انگ
مساحت
 • کل۱٬۰۴۸ کیلومتر مربع (۴۰۵ مایل مربع)
جمعیت
 (۲۰۱۰)
 • کل۱٬۵۲۰٬۱۴۳
کد پستی
۱۰۰۰۰–۱۹۵۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن۶۰۴
شاخص توسعه انسانی۰٫۷۷۳ high
کد پلاکP
وبگاه

پـِنانگ، ایالتی در کشور مالزی است که در کرانه شمال غربی شبه جزیره مالزی نزدیک تنگه ملاکا قرار دارد. از دو بخش تشکیل شده‌است، جزیره پنانگ به مرکزیت جرج تاون و سبرنگ پرای در شبه جزیره مالایی. این دو منطقه توسط دو پل طولانی به هم متصل شده‌اند. پل پنانگ و پل سلطان عبدالحلیم معظم شاه. پل دومی تا می ۲۰۱۹ طولانی‌ترین پل روی دریا در جنوب شرقی آسیا بوده‌است.

جمعیت پنانگ تا سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۱٫۷۶۷ میلیون نفر بود. در حالی که تراکم جمعیتی آن به ۱٫۶۸۴ در هر کیلومتر مربع افزایش یافته بود. آن در زمره بیشترین تراکم جمعیتی کشور بوده و یکی از بالاترین ایالتهای شهرنشینی کشور است. سبرنگ پرای دومین شهر بزرگ مالزی از لحاظ جمعیت می‌باشد. جمعیت آن از لحاظ قومیت، فرهنگ، زبان و دین بسیار متنوع می‌باشد. به غیر از سه قوم اصلی مالایی، چینی و هندی، پنانگ محل سکونت اوروآسیایی‌ها، سیامی‌ها و مهاجرین می‌باشد.

تاریخچه امروز پنانگ از سال ۱۷۸۶ بر اساس پایه‌گذاری جرج تاون توسط فرانسیس لایت آغاز شد. پنانگ بر اساس بخشی از شهرک‌های تنگه در سال ۱۸۲۶ شکل گرفت که به یک مستعمره تاج در سال ۱۸۶۷ تبدیل شد. سیطره مستقیم بریتانیا تنها طی جنگ جهانی دوم متوقف گردید، وقتی امپراطوری ژاپن پنانگ را اشغال کرد. بریتانیا پنانگ را در سال ۱۹۴۵ بازپس گرفت. پنانگ بعداً با فدراسیون مالایا (مالزی کنونی) ادغام گردید که استقلال خودش را در سال ۱۹۵۷ از بریتانیا کسب کرد. به تدریج تا نزدیک سال ۱۹۷۰ از کارکرد بندری حمل و نقل کالایی آن کاسته شد. اقتصاد پنانگ به سمت تولیدات دارای تکنولوژی سطح بالا تغییر جهت داد.

پنانگ به خاطر وجود صنایعش به سیلیکون ولی شرق شناخته می‌شود. پنانگ یکی از مراکز حیاتی اقتصادی مالزی است. پنانگ دارای بالاترین تولید ناخالص داخلی سرانه در میان تمام ایالتهای مالزی است و به عنوان اقتصاد با درآمد بالا مطرح است. به علاوه پنانگ از لحاظ شاخص توسعه انسانی بعد از کوالالامپور و سلانگور دارای رتبه سوم می‌باشد. بر همین اساس این ایالت تا سال ۲۰۱۴ دارای نرخ با سواد ۹۹٫۵ درصدی در بین جوانان بوده و نسبتاً دارای جمعیت تحصیلکرده می‌باشد.[۱]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

نام پنانگ از نام پولاو پینانگ در زبان مالایی جدید گرفته شده‌است که به معنی جزیره فوفل کاتچو می‌باشد. ایالت پنانگ هم چنین به نام مروارید شرقی و جزیره مروارید نامیده می‌شود. جزیره پنانگ در ابتدا به خاطر اینکه بزرگترین جزیره پیش رو در مسیر تجارت دریایی میان لینگا و کداح قرار داشت نزد ملوانان بومی به نام پولاو کا-ساتو به معنی اولین جزیره مطرح بود.

تاریخچه[ویرایش]

ماقبل تاریخ

قدمت انسان در پنانگ به حدود ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال قبل بر می‌گردد که بقایای انسان‌ها همراه با صدف‌ها، ظروف سفالی و ابزار آلات شکار کشف گردیده ا ند. این اکتشافات دلالت دارد بر اینکه ساکنان اولیه پنانگ انسانهای کوچ نشین ملانزیایی‌ها در عصر دوران نوسنگی بوده‌اند.

دوران اولیه

خرسنگ چروک تک کان در سال ۱۸۴۵ در بوکیت میرتاجم کشف گردید که حاوی سنگ نوشته به زبان پالی بود. این نشان داد که تمدن بودایی هندوی بوجانگ والی اساس چیزی است که کداح امروزی تحت نفوذ بخش‌هایی از سبرنگ پرای در قرن ۶ تشکیل داده بود. تمام چیزی که الان پنانگ نامیده می‌شود در اواخر قرن ۱۸ به بخشی از قلمرو کداح تبدیل شده بود.

پیدایش پنانگ

اولین کشتی بریتانیا در ژوئن ۱۵۹۲ وارد پنانگ گردید. این کشتی که نامش ادوارد بونادونچر بود تحت سرپرستی ناخدا جیمز لاکستر قرار داشت. هرچند تا قرن ۱۸ بریتانیا در جزیره حضور ثابتی نداشت. در ۱۷۷۰ فرانسیس لایت، توسط کمپانی هند شرقی بریتانیا برای ایجاد روابط تجاری با شبه جزیره مالایی مأموریت پیدا نمود. لایت متعاقباً وارد کداح گردید که در آن زمان تحت سلطه دولت دست نشانده پادشاهی سیامی بود. با اطلاع از اینکه قلمرو پادشاهی تحت تهدیدات داخلی و خارجی قرار داشت، وی قول داد از سلطان کداح، سلطان محمد جیوا زین الادیلین دوم، محافظت نماید، در عوض آن سلطان جزیره پنانگ را تقدیم بریتانیا نمود.

سال ۱۷۸۶ هنگامی بود که کمپانی هند شرقی بریتانیا، سرانجام به لایت دستور داد تا جزیره ای از کداح را بدست آورد. لایت با سلطان جدید کداح به نام سلطان عبدالله مکرم شاه، در مورد واگذاری جزیره به کمپانی هند شرقی بریتانیا در قبال حمایت نظامی بریتانیا مذاکره نمود. بعد از توافقنامه ای که میان لایت و سلطان امضاء گردید، لایت و افرادش با کشتی به سمت جزیره حرکت نمودند، به نحوی که در روز ۱۷ ژوئیه سال ۱۷۸۶ به جزیره رسیدند. لایت در روز ۱۱ آگوست مالکیت رسمی جزیره را به نام پادشاه بریتانیا، جرج سوم و کمپانی پرافتخار هند شرقی بدست گرفت. جزیره پنانگ بعد از جرج چهارم به نام جزیره شاهزاده ولز تغییر نام داد، در حالیکه منطقه مسکونی جرج تاون به افتخار جرج سوم تأسیس گردیده بود.

بدون اینکه سلطان عبدالله خبر داشته باشد، لایت بدون اجازه یا موافقت مقامات مافوقش در هند اقداماتی انجام داد. هنگامی که لایت به قولش برای حمایت نظامی عمل نکرد، در سال ۱۹۷۱ سلطان کداح برای باز پسگیری جزیره شاهزاده ولز اقدام نمود، که متعاقب آن کمپانی هند شرقی بریتانیا، نیروهای کداح را شکست داد. سلطان درخواست صلح نمود و پرداخت سالانه به مبلغ ۶۰۰۰ دلار اسپانیا به سلطان مورد توافق قرار گرفت.

در سال ۱۸۰۰، معاون_ فرماندار آقای جرج لیث باریکه ای از پس‌کرانه در آن سوی تنگه پنانگ که تا سالها استان ولزلی نامیده شد( اکنون سبرنگ پرای نام دارد ) را منطقه امن در نظر گرفت. عهدنامه توافق شده میان دستیار اول لیث، جرج کانتر و سلطان جدید کداح، جایگزین توافقنامه قبلی لایت گردید و طبق عهدنامه جدید، هر دو منطقه جزیره شاهزاده ولز و قلمرویی که همین اواخر از سرزمین اصلی کسب شده بود را تحت سلطه دائمی بریتانیا قرارداد. استان ولزلی به تدریج تا سال ۱۸۷۴ به سرحداتی که امروزه داراست توسعه پیدا نمود. در قبال این تملک، میزان پرداختی سالانه به سلطان کداح به ۱۰۰۰۰ دلار اسپانیا افزایش یافت. از سال ۱۸۷۴ تا ۲۰۱۸، دولت مالزی ( و اسلاف پیش از آن ) از طرف پنانگ سالانه ۱۰۰۰۰ رینگیت به عنوان حرکتی نمادین به کداح پرداخت نمود.

در سال ۲۰۱۸ دولت مالزی در میزان پرداختی به کداح تجدیدنظر نمود، و این مبلغ را به ۱۰ میلیون رینگیت در هر سال افزایش داد.

دوران استعمار پنانگ

لایت شهر جرج تاون را به عنوان بندر آزاد جهت جذب بازگانان دور از مجاورت مکانهای تجارت هلند بنیان نهاد. در همان زمان ادویه ها در جزیره در حال برداشت بودند، منطقه هم در حال تبدیل شدن به مرکز تجارت ادویه بود. در نتیجه تجارت دریایی در بندر پنانگ خیلی سریع رشد نمود، تعداد کشتی های ورودی از ۸۵ عدد در سال ۱۷۸۶ به۳۵۶۹ عدد در سال ۱۸۰۲ افزایش یافت.

در سال ۱۸۰۵، پنانگ به تحت نظارت مستقل راج بریتانیا مبدل گشت، و از وضعیتی مشابه شهرهای بمبئی و مدرس برخوردار گردید. تا سال ۱۸۰۸، یک حکومت محلی در جرج تاون برپا بود، ضمن اینکه تشکیلات دادگاه عالی پنانگ نشانه ای از پیدایش نظام قضایی جدید مالزی بود. در سال ۱۸۲۶، پنانگ و سنگاپور و ایالت ملاکا همراه با جرج تاون به عنوان پایتخت این گروه، جزو شهرک های تنگه یکپارچه در نظر گرفته شده بودند.

هرچند خیلی زود سنگاپور جای اهمیت پنانگ را گرفت، به طوریکه سنگاپور به سرعت از بندر پنانگ، به عنوان مرکز برتر تجارت و تبادل کالا در منطقه پیشی گرفت. در سال ۱۸۳۲ سنگاپور جایگزین شهر جرج تاون به عنوان پایتخت شهرک های تنگه گردید.

با این وجود، بندر پنانگ اهمیت خود را به عنوان مرکز تجاری حیاتی بریتانیا حفظ نمود. تا اواخر قرن ۱۹، به یک بندر اصلی صادرات قلع تبدیل گردید. به طور همزمان جرج تاون به سمت قطب اصلی امور مالی مالایای بریتانیا تکامل پیدا نمود، به صورتیکه بانکها و موسسات تجاری درون شهر گرد آمد. در ضمن، دیگر شهرها از قبیل بایان لپاس در جزیره و باتروورت و بوکیت میرتاجم در استان ولزلی به خاطر توسعه کشاورزی و امور پشتیبانی و تدارکات رشد پیدا نمودند.

در تمام دوران این قرن، جمعیت چند ملیتی پنانگ، شامل چینی های پنانگی، مالایی ها، هندی های پنانگی، پراناکان ها، اورآسیایی ها، سیامی های مالزی و دیگر قومیت ها، هم راستا با شکوفایی اقتصادی به سرعت رشد نمودند. اگر چه رشد جمعیت هم منجر به مشکلات اجتماعی، مانند عدم رعایت اصول بهداشتی مناسب و کمبود امکانات بهداشتی عمومی و هم چنین شیوع جرم و بزهکاری گشت، که مورد آخری به شورش های ۱۸۶۷ پنانگ منتهی گردید. همینطور در سال ۱۸۶۷، شهرک های تنگه یک مستعمره تاج را ایجاد نموده بود. تسلط اداره مستقیم بریتانیا بر امور به معنی اجرای بهتر قانون بود، در حایکه نیروهای پلیس در حال تقویت و تشکیلات مخفی که باعث دردسر برای پنانگ شده بودند به تدریج در حال غیر قانونی شدن بودند. همینطور سرمایه گذاری بیشتری در بخش های خدمات درمانی و حمل و نقل عمومی انجام گرفت.

به خاطر ارتقاء دسترسی به آموزش، مشارکت موثر در امور شهری توسط سکنه آسیایی و آزادی بیان قابل توجه مطبوعات شکل گرفت، گسترش روشنفکری بیشتری در جرج تاون نسبت به سنگاپور قابل مشاهده بود. شهر به مکانی جذاب برای صاحبان اندیشه مشهور بریتانیایی، روشنفکران آسیایی و آزادی خواهان از جمله رودیارد کیپلینگ ، سامراست موام و سون یات سن تبدیل گردید.

جغرافیا[ویرایش]

مساحت کل خشکی ۱۰۴۸ کیلومتر مربع می‌باشد پنانگ دومین ایالت کوچک از لحاظ خشکی بعد از پرلیس است. پنانگ در کرانه شمال غربی شبه‌جزیره مالزی واقع شده‌است. میان عرض جغرافیایی ۵٫۵۹ درجه و 5.12 N و طول جغرافیایی ۱۰۰٫۱۷ درجه و 100.56 E قرار دارد. ایالت شامل جزیره پنانگ و سبرنگ پرای و تعداد کمی جزیره خرد کوچکتر می‌باشد. مرکز شهر جرج تاون در رأس شمال شرقی جزیره پنانگ قرار دارد.

ویژگی های جغرافیایی

پنانگ از لحاظ جغرافیایی توسط تنگه پنانگ به صورت طبیعی به دو نیمه اصلی تقسیم شده است.

  • جزیره پنانگ، جزیره ای با مساحت ۲۹۳ کیلومتر مربع.
  • سبرنگ پرای، درون شبه جزیره مالایی با مساحت ۷۵۱ کیلومتر مربع. از سمت شرق و شمال با کداح و از سمت جنوب با پراک هم مرز است.

تنگه پنانگ هم به کانال شمالی و جنوبی تقسیم گردیده است. در باریکترین بخش تنگه، جرج تاون داخل جزیره از شهر باتروورت در سرزمین اصلی توسط مرز آبی ۳ کیلومتری جدا هستند.

جزیره پنانگ دارای شکل نامنظم، همراه با پستی و بلندی بوده و بیشتر مناطق جنگلی می باشد، جلگه های ساحلی باریک هستند، پهناورترین آن در دماغه شمال شرقی می باشد. پنانگ هیل با ارتفاع ۸۳۳ متر در مرکز جزیره، مرتفع ترین نقطه درون پنانگ است. با شکل گیری یک دهکده کوچک در رأس شمال شرقی جزیره پنانگ، جرج تاون طی صدها سال، به ویژه از سمت شمال غربی، غرب و جنوب گسترش یافت، در نهایت این شهر هم با بایان لپاس در جنوب شرقی جزیره و تمام مناطق سواحل شرقی جزیره که در حال تبدیل شدن به جامعه شهری بودند همراه گردید. در ضمن، ویژگی جغرافیایی سبرنگ پرای بیشتر مسطح و بدون پستی و بلندی، به جز چند تپه مثل بوکیت میرتاجم ، می باشد.

رودخانه های اصلی پنانگ شامل پینانگ، پرای، مودا، رود کریان می باشد. به طور خاص، رود مودا به عنوان مرز شمالی سبرنگ پرای و کداح عمل می کند، در حالیکه رود کریان، مرز جنوبی میان سبرنگ پرای، کداح و پراک را تشکیل می دهد.

به علت کمبود زمین، پروژه های احیاء زمین در مناطقی که دارای متقاضی بالایی است، از قبیل تانجونگ توکونگ، جلوتونگ و گارنی درایو انجام گردیده است. مورد آخری در حال تبدیل شدن به اسکله گارنی می باشد که یک پارک ساحلی برای آن در نظر گرفته شده است، در حالیکه در حال حاضر برای این منظور زمینی از گارنی درایو در جرج تاون در حال احیاء سازی می باشد. یک سیاحتگاه شاخص جدید کرانه ساحلی برای پنانگ مدنظر می باشد، تکمیل فاز اول این طرح برای سال ۲۰۱۸ برنامه ریزی گردیده است. متعاقب آن انتظار می رود که نا ماه آگوست ۲۰۲۱ اسکله گرانی تکمیل گردد، ۲۴ الی ۲۸ هکتار پارک ساحلی، شامل چهار ناحیه تفریحی مجزا، یک ساحل، یک باغ ساحلی، یک باغ آبی و یک ناحیه خرده فروشی غذا و نوشیدنی در کنار دریا می باشد. به علاوه پروژه بایان بارو با موضوع آب نمای ردیفی که توسط موزیک به رقص در می آیدو ناحیه مناطق آزاد صنعتی را تحت تأثیر قرار داده و بهبود می بخشد و راه اندازی اسکله ماهیگیران و همینطور هتل ها، رستوران ها، پزشکی و دیگر طرح های عمرانی در نظر گرفته شده است.

پارک ها و طبیعت

با وجود حرکت به سمت شهرنشینی، پنانگ موفق شده است منطقه قابل توجهی از منابع طبیعی را محافظت نماید. در داخل ایالت، ۷۷/۶۱ کیلومتر مربع را به عنوان ذخیره گاه جنگلی محافظت شده تعیین نموده است.

تپه های مرکزی جزیره پنانگ از جمله پنانگ هیل، به عنوان ریه محیط زیست مناطق شهری جزیره عمل می کند. دو عدد از پارک های اصلی جرج تاون، باغهای گیاه شناسی پنانگ و پارک شهر در نزدیکی تپه ها واقع گردیده اند.

پنانگ همچنین منزلگاه کوچکترین پارک ملی در دنیا به نام پارک ملی پنانگ می باشد. منطقه ای به وسعت ۲۵/۶۲ کیلومتر مربع از شمال غربی رأس جزیره پنانگ را پوشش داده است، که مرداب های حاوی درختچه های حرا، جنگلهای استوایی که با مسیرهای پیاده روی و سواحل آرام در هم تنیده شده است را در بر گرفته است.

از دیگر جاذبه های قابل توجه در همان نزدیکی، باغ ادویه جات استوایی و باغ پروانه انتوپیا می باشد، که باغ پروانه پنانگ اولین پناهگاه پروانه ها در مالزی بود.

در سبرنگ پرای، پارک پرندگان پنانگ که در سال ۱۹۸۸ در سبرنگ جایا تأسیس گردید، اولین جایگاه پرندگان در مالزی بود.

جزایر کوچک دور افتاده

پنانگ هم چنین دارای ۹ عدد جزیره کوچک دور از سواحل می باشد. بزرگترین آنها جزیره جرجک در کانال جنوبی تنگه پنانگ واقع شده است. روزگاری در سال ۱۸۶۸ که در آن مکان نوانخانه جذامیان ایجاد گردید، که بعد به زندانی با حداکثر مراقبت امنیتی تبدیل گردید، جزیره جرجک به صورت پوشیده از جنگل باقی مانده است. دیگر جزیره های دور افتاده در قلمرو پنانگ شامل امان، بتونگ، گدونگ، کندی و ریمائو می باشند.

اقلیم

مشابه بقیه مناطق مالزی، پنانگ دارای اقلیم جنگلهای بارانی استوائی است که در سرحد یک اقلیم موسمی استوائی قرار دارد. هرچند ایالت از ماه دسامبر تا فوریه سال بعد، شرایط جوی اندکی خشک تر و کم بارش تری را تجربه می کند. شرائط جوی تا حد زیادی توسط دریاهایی که منطقه را احاطه نموده اند و سیستم باد متداول تعیین می گردد.

مجاورت پنانگ با جزیره سوماترا باعث می گردد هر ساله، به جز ذرات حاصل از آتش سوزی های جنگلی که موقت و زودگذر هستند، مستعد انتقال ذرات گردوغبار توسط باد قرار گیرد. پدیده ای را بوجود می آورد که، ریزگردجنوب شرقی آسیا نامیده می شود.

کلان شهر جرج تاون

پنانگ قلب منظومه پنانگ اعظم را تشکیل داده است، از لحاظ بزرگی دومین منظومه شهری و حومه در مالزی می باشد. با محوریت جرج تاون، سرتاسر ناحیه ایالت پنانگ، کداح جنوبی و پراک شمالی را در بر می گیرد. در سال ۲۰۱۰ حدود ۲/۵ میلیون نفر در منظومه پنانگ اعظم سکونت داشتند که بعد از منظومه کوالالامپور اعظم، از لحاظ بزرگی رتبه دوم را داشت. منظومه پنانگ اعظم هم چنین تولید ناخالص داخلی به میزان ۱۳/۵۹۶/۴۱۸ دلار آمریکا را در سال ۲۰۱۰ کسب نمود، که از این لحاظ بعد از منظومه کوالالامپور اعظم رتبه دوم را بدست آورد.[۲]

حکومت و قانون[ویرایش]

پنانگ، عضو سابق مستعمره تاج، تنها ایالت مالزی است که بدون سلطنی موروثی اداره می‌شود. رئیس ایالت پنانگ فرماندار ایالتی می‌باشد که توسط پادشاه مالزی منصوب می‌گردد. فرماندار کنونی پنانگ، احمد فوزی عبدالرازک می‌باشد که در تاریخ اول می ۲۰۲۱ متصدی این مقام گردید. در واقع، فرماندار یک مقام تشریفاتی است که عمدتاً وظایفش نمادین و تشریفاتی می‌باشد.

فرمانداری ایالت پنانگ، شورای اجرایی و قوه مقننه مربوط به خود را دارد، ولی در مقایسه با دولت مالزی تا اندازه ای قدرت محدودتری دارد. بر طبق قانون اساسی دولت فدرال مالزی، ایالت توانایی دارد تا بر مسائل مربوط به آداب و سنن مالایی، زمین ، کشاورزی و جنگلداری، دولت محلی، کارهای عمرانی و تأمین آب و امور اداری قانون وضع کند، از سوی دیگر مسائلی که وابسته به حوزه مشترک هر دو قدرت فدرال و ایالت هستند از جمله رفاه اجتماعی، پارک های ملی و پناهگاههای حیات وحش، بورسیه تحصیلی، دامپروری، برنامه ریزی شهری، شبکه فاضلاب و آبیاری و بهداشت همگانی و مقررات بهداشتی می باشند.

قانون اساسی پنانگ که در سال ۱۹۵۷ تدوین گردید، قوانین عالی ایالتی را در بر گرفته است و شامل ۴۲ ماده است که قوانین مربوط به دادرسی و حوزه اختیارات دولت ایالتی می باشد.

شورای اجرایی

شورای اجرایی ایالت پنانگ، قدرت اجرایی فرمانداری ایالت پنانگ با عملکردی مشابه کابینه دولت می باشد. ریاست شورای اجرایی را وزیر اعظم بر عهده دارد، فردی که به عنوان رئیس دولت در پنانگ انجام وظیفه می کند. تا امروز، پنانگ تنها ایالتی است که سمت رئیس دولت، از زمان استقلال کشور در سال ۱۹۵۷، تحت اختیار یک فرد بومی چینی بوده است.

وزیر اعظم کنونی پنانگ، چو کون یئو از حزب حرکت دموکرات مالزی می باشد، فردی است که بعد از انتخابات ایالتی سال ۲۰۱۸ مسئولیت را بر عهده گرفت. بعد از انتخابات ایالتی سال ۲۰۱۸، ائتلاف پاکاتان راکیات ( اکنون پاکاتان هاراپان نامیده می شود ) که در آن زمان شامل حزب حرکت دموکرات مالزی، حزب عدالت مردم (مالزی) و حزب اسلامی پان مالزی بود، رئیس دولتی که قصد داشت بزرگترین حزب در قوه مقننه ایالت را تشکیل دهد، دولت ایالت پنانگ را تشکیل داد.

قوه مقننه

مجلس قانون گذاری ایالت پنانگ دارای ۴۰ صندلی می باشد، که اعضاء آن به نام نمایندگان مجلس ایالت خوانده می شوند، در عمارت نئوکلاسیک مجلس ایالت پنانگ در شهر جرج تاون گرد هم می آیند. طبق روال نظام وست‌مینستر پنانگ، اعضاء شورای اجرایی ایالت پنانگ از میان نمایندگان منتخب ایالت منصوب می گردند. علاوه بر این، انحلال مجلس قانونگذاری ایالت پنانگ که به طور معمول قبل از انتخابات ایالت انجام می پذیرد، نیاز به موافقت فرمانداری پنانگ دارد.

در پی انتخابات ایالت در سال ۲۰۱۸، ائتلاف پاکاتان هاراپان با در اختیار گرفتن ۳۷ صندلی، اکثریت را در قوه مقننه بدست گرفت. از اون ۳۷ صندلی، ۱۹ صندلی به حزب حرکت دموکرات مالزی، ۱۴ صندلی به حزب عدالت مردم، ۲ صندلی به حزب بومی متحده مالزی و ۲ صندلی به حزب اعتماد ملی مالزی تعلق دارد. جناح اپوزیسیون توسط ائتلاف باریسان ناسیونال شکل گرفته است، که ۲ صندلی را در دست دارد و یک صندلی تحت اختیار حزب اسلامی مالزی می باشد. اصلاحات قانون اساسی پنانگ نیاز به رای دو سوم از اعضاء نمایندگان مجلس ایالت پنانگ دارد.

دولت محلی

در حال حاضر، دو دولت محلی در پنانگ وجود دارد

  • شورای شهر جزیره پنانگ، سرتاسر جزیره پنانگ که شامل شهر جرج تاون می باشد را مدیریت می کند. از یک شهردار، مدیر شهری و ۲۴ نماینده تشکیل گردیده است.
  • شورای شهر سبرنگ پرای که عهده دار مدیریت سبرنگ پرای است. آن هم از یک شهردار، یک مدیر شهری و ۲۴ نماینده تشکیل گردیده است.

هر دو شهردار جزیره پنانگ و سبرنگ پرای توسط دولت محلی پنانگ برای دوره دو ساله منصوب می شوند، در صورتی که نمایندگان برای دوره یکساله برگزیده می شوند. شوراهای محلی مسئولیت هایی را بر عهده دارد، به عنوان نمونه، کنترل ترافیک و توقفگاه، نظافت شهر و فاضلاب، مدیریت دفع زباله، صدور مجوز کسب و کار و نظارت بر بهداشت همگانی.

همچنین پنانگ به پنج ناحیه اجرایی تقسیم گردیده است، که دو عدد از آنها در جزیره پنانگ و سه عدد در سبرنگ پرای قرار دارند. هر ناحیه توسط یک مدیر منطقه هدایت می شود. اداره نواحی و مناطق در موضوعات مربوط به ناحیه، در جهت مدیریت منطقه و عملکرد آن است که متفاوت از وظایف دولت های محلی ( شوراهای شهری ) که بر تأمین و نگهداری زیر ساختهای شهری نظارت دارد می باشد.

نظام قضایی

سیستم قضایی مالزی ریشه اش به قرن ۱۹ شهر جرج تاون می رسد. در سال ۱۸۰۷ یک منشور سلطنتی به پنانگ اعطاء گردید که برای تأسیس دادگاه عالی تهیه شده بود. دادگاه عالی پنانگ که بعد در فورت کرن والز استقرار یافت، در سال ۱۸۰۸ افتتاح شده بود. جناب ادموند استنلی در سال ۱۸۰۸ به عنوان نخستین ثبت کننده دادگاه عالی، مدیریتش را بر عهده گرفت، بدین گونه به عنوان اولین قاضی دادگاه در مالزی بریتانیایی شروع به خدمت نمود. سازمان قضایی پنانگ ، به تدریج تا سال ۱۹۵۱ در سرتاسر مالزی گسترش یافت.

امروزه دیوان عالی پنانگ در جرج تاون، در بالاترین سلسله مراتب دادگاههای پنانگ قرار دارد. همینطور چهار دادگاه بدوی و دو نشست دادگاهی در سرتاسر ایالت پخش گردیده اند.

روابط خارجی

در مجموع ۲۴ کشور، یا کنسولگری مستقر کرده اند یا کنسول ویژه در پنانگ تعیین نموده اند. هم چنین ایالت پنانگ با استان کاناگاوا ژاپن توافقنامه خواهر خواندگی و با هاینان چین توافقنامه روابط دوستانه تصویب نموده است. علاوه بر این شهر جرج تاون توأمان با ۸ شهر رابطه خواهر خواندگی و با ۵ شهر توافقنامه روابط دوستانه برقرار نموده است، در صورتیکه سبرنگ پرای با ۴ شهر رابطه خواهرخواندگی دارد.[۳]

جمعیت‌شناسی[ویرایش]

جمعیت مردم پنانگ تا سال ۲۰۲۱ حدود ۱۷۷۴۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. از نظر تراکم جمعیتی در بین ایالتهای مالزی دارای رتبه سوم می‌باشد (به غیر از کوالالامپور و پوتراجایا)، به علاوه پنانگ یکی از مهمترین ایالت‌های دارای جمعیت شهرنشین با سطح جمعیت شهری ۹۰٫۸ درصد تا سال ۲۰۱۵ می‌باشد.

به علت اقتصاد فعال پنانگ، یکی از اصلی‌ترین پذیرش کنند گان مهاجرین بین ایالتی در بین سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در مالزی بوده‌است. پنانگ بالاترین نرخ تأثیرپذیری مهاجرت را در بین ایالتهای مالزی کسب نمود. از هر ۱۰۰ نفر مالزی مهاجر ورودی و خروجی در پنانگ، جمعیت ایالت ۵۸ نفر افزوده گردید. بخش اعظم مهاجرین از پراک، سلانگور، کداح، جوهور و کوالالامپور می‌باشند.

جمعیت پنانگ تقریباً به صورت مساوی میان جزیره و سرزمین اصلی تقسیم گردیده است.

  • جمعیت جزیره پنانگ در سال ۲۰۱۰ معادل ۷۲۲۳۸۴ نفر و دارای تراکم جمعیت ۲۴۶۵/۴۷ در هر کیلومتر مربع بوده است.
  • جمعیت سبرنگ پرای در سال ۲۰۱۰ معادل ۸۳۸۹۹۹ نفر و دارای تراکم جمعیت ۱۱۱۷/۱۸ در هر کیلومتر مربع بوده است.

منطقه پنانگ و شهرکهای اقماری آن، که بخشهایی از مناطق مجاور آن، کداح و پراک را هم در بر می گیرد، دومین منطقه کلان شهری بزرگ با سکونت حدود ۲/۵ میلیون نفر در کشور در سال ۲۰۱۰ بوده است.

قومیت ها

پنانگ به علت اینکه دارای جمعیت بالایی از چینی ها بود، همانند ایالت چینی مد نظر قرار می گرفت ولی در سالهای اخیر بامیپ تراس جمعیتی ایالت، که شامل نژادهای بومی مالزی شرقی و قوم مالایی می باشد در برابر جمعیت چینی ها به تعادل نزدیک شده است. اطلاعات مرکز آمار مالزی نشان داده است که در سال ۲۰۲۱ بامیپ تراس بیش از دو پنجم از جمعیت پنانگ را تشکیل دهد، در حالیکه دو پنجم دیگر را چینی ها تشکیل خواهند داد. هندی های بومی پنانگ نزدیک به یک دهم از مردم محلی را تشکیل می دهند.

به طور خاص، جرج تاون شهری با اکثریت چینی تبار باقی ماند، به نحوی که چینی ها بیش از نیمی از جمعیت شهر را در سال ۲۰۱۰ تشکیل می دادند. سکنه چینی تبار جرج تاون در برگیرنده پراناکان ها می باشد، قوم دورگه ای که میراث فاخرشان هنوز این روزها می تواند به شکل معماری، لباس محلی و خوراکی های متمایزشان دیده گردد. علاوه بر این، شهر که به خاطر دارا بودن جمعیت چند ملیتی بالا معروف است، در بردارنده بومی های مالزی شرقی، اورآسیایی ها و سیامی ها می باشد. در ضمن، مالایی ها اکثریت نسبی را در سبرنگ پرای تشکیل داده اند.

همچنین پنانگ محل سکونت جمعیت مهاجر بزرگی، به ویژه از سنگاپور، ژاپن و کشورهای آسیایی مختلف، به علاوه ملل اتحادیه کشورهای مشترک المنافع می باشد. نزدیک به ۹ درصد از جمعیت پنانگ را خارجی ها تشکیل می دهند که جذابیت خوب پنانگ را در میان مهاجران منعکس می نماید. اکثریت مهاجرین در حومه اطراف جرج تاون سکنی گزیده اند، حول و حوش شمال شهر همانند تانجونگ توکونگ، تانجونگ بونگاه و باتوفرینگی نواحی محبوب می باشند.

زبان ها

زبان های اصلی محاوره در پنانگ، زبان مالایی ، زبان انگلیسی ، هاکین ، تئوچو، کانتونی ، چینی هاکا ، ماندارین و زبان تامیلی می باشند. به خصوص اینکه پنانگ به خاطر زبان متمایز هاکین، که به هاکین پنانگ شناخته میشود، معروف است.

طبق قوانین بریتانیا، انگلیسی زبان رسمی پنانگ بود، رشد قارچ گونه مدارس مذهبی و انگلیسی در سرتاسر جرج تاون، روی استفاده گسترده از زبان انگلیسی در ایالت اثر فراروانی گذاشت.

همانند مناطق دیگر مالزی، زبان رسمی کنونی در پنانگ، مالایی می باشد. همچنین مالایی های پنانگ از لهجه مالایی کداحی ، که حاوی تغییرات ایجاد شده کمی برای وفق پذیری در شهر چند ملیتی می باشد، استفاده می نمایند.

زبان تامیلی گسترده ترین زبان محاوره در بین جامعه هندی های پنانگ است. همچنین تعدادی از زبانهای محاوره دیگری میان هندی ها وجود دارد که توسط گروه اندکی از هندی ها استفاده میشود، از قبیل زبان تلوگو ، زبان مالایالم و زبان پنجابی که از نژادهای متنوع شبه قاره هند برآمده است. درضمن، جمعیت چینی های پنانگ از لهجه های متنوع چینی از قبیل چینی هاکا ، کانتونی استفاده می کنند. زبان ماندارین مالزی که بیشتر توسط جوانان مورد استفاده قرار میگیرد، زبان آموزشی مدارس چینی در سرتاسر ایالت بوده است.

زبان هاکین پنانگ به عنوان زبان میانجی بین جوامع گوناگون اقوام چینی در پنانگ به کار می رود. در اصل نوعی از زبان مین جنوبی می باشد، زبان هاکین پنانگ، واژه های فراوانی را از زبان انگلیسی و مالایی جذب خود کرده است، یکی دیگر از میراث فرهنگی پراناکان ها می باشد. صرفنظر از اهداف معاشرتی قومی، این گویش توسط بسیاری از ساکنین پنانگ مورد استفاده قرار می گیرد. تأکید بیشتر بر حفظ اهمیت زبان در مواجهه با تأثیر روزافزون زبان انگلیسی و ماندارین در میان جوانان بوده است.

ادیان

همچون دیگر ایالتهای شبه‌جزیره مالزی ، اسلام دین رسمی ایالت پنانگ می باشد. با این وجود، دیگر ادیان مجاز هستند تا درون ایالت، به خاطر اهمیت جامعه چند ملیتی، فعالیت کنند.

در سال ۲۰۱۰ مسلمانان بیش از ۴۴ درصد، بودایی ها حدود ۳۶ درصد و هندی ها تقریباً ۹ درصد جمعیت پنانگ را تشکیل می دادند. به ویژه جامعه کوچکتر چینی ها و هندی های مسلمان به مدت طولانی در جرج تاون وجود داشته اند، در صورتی که اکثریت بودایی های پنانگ پیرو مکاتب ترواده ، مهایانه یا وجره یانه بوده اند. جامعه چند نژادی مهمی از مسیحیان، از هر دو فرقه کاتولیک و پروتستان ها، متشکل از اقوام مهاجر و توابع خارجی چینی، هندی، اورآسیایی ها، مالزی های شرقی در پنانگ وجود داشته اند. در ضمن بیش از ۱۰ درصد از مردم چینی ایالت، پیرو تائوئیسم و دیگر ادیان سنتی چینی می باشند.

خیابانی منحصر به فرد در جرج تاون، نمایانگر همزیستی مسالمت آمیز ادیان مختلف در پنانگ می باشد. در امتداد خیابان پیت استریت، مکان های عبادت مسلمانان، تائوئیسم، هندو و مسیحی به فاصله چند متر از همدیگر واقع شده اند، نام مستعاری که به این خیابان داده شده است خیابان همدلی می باشد. این امر نمایانگر درهم تنیده شدن تنوع فرهنگی _ اجتماعی اقوام گوناگون پنانگ می باشد.

روزگاری جامعه کوچکی از یهودیان در جرج تاون وجود داشت که به طور عمده در امتداد جاده جلال زین العابدین ساکن بودند ( در سابق جاده یهودی نام داشت ). آخرین بازمانده یهودی بومی در سال ۲۰۱۱ درگذشت. با طی شدن صدها سال انقراض جامعه یهودی پنانگ در واقع به وقوع پیوسته است.[۴]

اقتصاد[ویرایش]

علیرغم ابعاد کوچک پنانگ، که به سیلیکون ولی شرق شناخته می‌شود، دارای یکی از بزرگترین اقتصادهای مالزی می‌باشد. در سال ۲۰۱۵ به اندازه ۷ بیلیون رینگیت مالزی درآمد مالیاتی برای کشور محقق کرده‌است. پنانگ دارای بیشترین سرانه تولید ناخالص داخلی در میان ایالتهای مالزی با سرانه تولید ناخالص داخلی ۴۹۸۷۳ رینگیت در سال ۲۰۱۷ بوده‌است. پنانگ هم چنین در همان سال از بالاترین درآمد اقتصادی مد نظر بانک جهانی که ۱۲۰۵۶ دلار آمریکا بود پیشی گرفت.

علاوه بر این، پنانگ به طور پایدار یکی از کمترین نرخهای بیکاری کشور را به مقدار ۲/۱ درصد در سال ۲۰۱۷ ثبت نموده است. ایالت همچنین یکی از بزرگنرین کاهش شاخص جینی مالزی را به مقدار ۰/۳۵۶ در سال ۲۰۱۶ تجربه نمود.

پنانگ مقصد اصلی سرمایه گذاران خارجی در مالزی می باشد. ایالت بیشترین سهم سرمایه گذاری خارجی در مالزی را در سال ۲۰۱۷ در دست گرفت، نزدیک دو پنجم از کل سرمایه گذاری خارجی در کشور را بدست آورد. همچنین جرج تاون در سال ۲۰۱۶ توسط شرکت نایت فرانک به عنوان جذابترین مقصد سرمایه گذاری املاک در مالزی، حتی جلوتر از کوالالامپور، تلقی شده بود. در سال ۲۰۱۷، عمده سرمایه گذاران خارجی از سوئیس ، آلمان ، هنگ کنگ ، هلند ، ایرلند و سنگاپور بودند. پنانگ آنقدر مقصد جذابی برای سرمایه گذاری خارجی است که حتی با وجود شیوع ویروس کرونا در سال ۲۰۱۹، سرمایه گذاری خارجی در ایالت ادامه یافت تا اینکه در سه ماهه ابتدایی سال ۲۰۲۰، رتبه دوم سرمایه گذاری را بدست آورد.

رشد اقتصادی پنانگ به ویژه در سال ۲۰۰۸، توسط بلومبرگ ال.پی. به عنوان بزرگترین موفقیت اقتصادی مالزی توصیف گردید، علیرغم اینکه تمرکز دولت فدرال روی دیگر ایالتها همچون جوهور و ساراواک بود. عملکرد اقتصادی پنانگ همچنین به فرماندار ایالتی پنانگ اجازه داد تا تمام بدهی های عمومی خود تا سال ۲۰۱۶ را تسویه نماید.

صنایع

از دهه ۱۹۷۰، ساخت و تولید به عنوان ستون اصلی اقتصادی پنانگ شکل گرفت، ۴۴/۸ درصد از تولید ناخالص داخلی ایالت از سال ۲۰۱۷ تاثیر گذاشت و بالغ بر ۳۰۰۰ شرکت درون ایالت به بهره برداری رسید. تجهیزات حمل و نقل و ماشین آلات، ۷۱ درصد از کل صادرات پنانگ در طی ۹ ماه ابتدایی سال ۲۰۱۴ را در بر گرفت.

منطقه آزاد تجاری بایان لپاس اکنون به عنوان سیلیکون ولی شرق قلمداد می شود، که قطب اصلی تولیدات الکترونیکی مالزی می باشد. این ناحیه در کنج جنوب شرقی جزیره پنانگ واقع شده است، این منطقه منزلگاه چندین شرکت چند ملیتی صاحب فناوری پیشرفته، مانند دل (شرکت) ، اینتل ، ای ام دی ، موتورولا ، اجیلنت تکنولوژیز ، رونساس الکترونیکس ، اوسرام ، روبرت بوش گ‌ام‌ب‌ها ، سونی و سیگیت و برخی دیگر می باشد.

سبرنگ پرای نیز تحول عظیم صنعتی را شاهد بود، با ایجاد شهرک های صنعتی و پالایشگاه های نفت که در اواخر قرن بیستم در مناطقی مانند مک ماندین و پرای تأسیس شده اند. شرکتهای اصلی محلی مانند شکر مالایی، کارخانه فولاد مالایاواتا، کارخانه فولاد جنوبی، هارویک رابر و سون سون اویل میلز در حال حاضر در پرای فعالیت می کنند که توسط شرکتهای چند ملیتی مانند متل (شرکت)، گروه پنسونیک ، هیتاچی ، میتسوکا ، شورون و هانی ول اروسپیس مرتبط شده اند. در سالهای اخیر، باتوکاوان هم به سرعت با همراهی تعدادی از شرکتهای چند ملیتی مانند بوستون ساینتیفیک و بوز، با راه اندازی کارخانجات تولیدی در داخل شهرک به سمت صنعتی شدن حرکت می کند.

به غیر از تولیدات مهندسی و الکترونیکی، پنانگ قطب اصلی جواهرسازی می باشد که حدود ۸۵ درصد از صادرات جواهر و طلای کشور را در سال ۲۰۱۶ به خود اختصاص داد. صنعت طلا و جواهرسازی پنانگ، با پیشینه تاریخی تأسیس نهاد گلد اسمیت پنانگ در سال ۱۸۳۲، نسبتاً به خوبی جا افتاده است. جواهرات پنانگ به بیش از ۲۰ بازار خارجی از جمله سنگاپور، هنگ کنگ، ژاپن، کانادا و ایالات متحده صادر می گردد.

خدمات

بخش خدمات می تواند بخش تولیدات صنعتی را به عنوان بزرگترین بخش اقتصادی پنانگ، با برآورد مقدار اخیرالذکر ۴۹/۳ درصد از تولید ناخالص داخلی پنانگ در سال ۲۰۱۷، ارتقاء دهد. به علاوه، تقریباً سه پنجم از نیروی کار درون پنانگ، در بخش خدمات مرتبط با تولیدات صنعتی به کار گرفته شده اند، که شامل خرده فروش، اقامتگاه، گردشگری پزشکی و زیر مجموعه های غذا و نوشیدنی می باشد. گردشگری پزشکی به عنوان یک جزء جدایی ناپذیر از بخش خدمات پنانگ درآمده است. به طور خاص، جرج تاون مرکز گردشگری پزشکی مالزی شده است که تقریباً نیمی از گردشگری پزشکی کشور در سال ۲۰۱۳ را جذب خود نمود و ۷۰ درصد از درآمد گردشگری پزشکی کشور را ایجاد نمود.

پنانگ همچنین زیر مجموعه های قدرتمندی در بخش خرده فروشی دارد که بالغ بر ۲۴ درصد از نیروی کار در پنانگ را به کار گرفته است. به عنوان مقصد اصلی خرید در شمال مالزی، پنانگ منزلگاه چندین مرکز خرید می باشد، از جمله گرنی پلازا، پاراگون، وان اس اونئو مال، استریتس کو آی، کوئینز بای مال و دیزاین ویگلند که در جزیره و ناحیه مرکزی می باشند. در حالی که امروزه مراکز خرید در آوردگاه با خرده فروشی چیره گردیده اند، خانه مغازه هایی با قدمت صدها سال هنوز در کنار سمساری ها و بازار گوشت و ماهی جرج تاون فعالیت می کنند. همگی آنها بیشتر محصولات محلی، از قبیل ادویه جات، جوز هندی و خوراکی لذیذ پنانگ به نام تائوسارپنه را عرضه می کنند.

با توجه به تلاشهای فرماندار ایالتی پنانگ برای ارتقاء ایالت به عنوان قطب برون سپاری ، پنانگ بعد از کوالالامپور، دومین نقش بزرگ از سرمایه گذاری را برای خدمات جهانی در مالزی جذب نموده است. فعالیت برون سپاری پنانگ، که شامل شرکتهای بین المللی همانند ایرآسیا ، سیتی گروپ ، جابیل و دل (شرکت) می باشد، بیش از ۸۰۰۰ شغل با درآمد بالا را فراهم نموده است و درآمد ۱۲/۷۹ بیلیون رینگیت مالزی را در سال ۲۰۱۳ سبب شده است.

افزون بر این موارد، استارت آپ اجتماعی در پنانگ در حال رشد است، از جمله پیکتوچارت و دلیورایت. حضور چند شرکت فناوری تکنولوژی و کاهش هزینه های روزمره زندگی را موجب شده است، استارت آپ های پنانگ هم چنین به شدت توسط بخشهای عمومی و خصوصی با ابتکار عملهایی جهت تقویت کار آفرینی و ترقی اینترنت اشیاء ترویج می شوند.

علاوه بر اینها، جرج تاون بعد از کوالالامپور دومین مرکز پرطرفدار برای برگزاری مجامع، جلسات انگیزشی، همایش ها و نمایشگاه ها می باشد. در سال ۲۰۱۷ میزبان ۲۵۱۱ رخداد تجاری با تأثیر برآورد اقتصادی ۱/۰۰۲ بیلیون رینگیت مالزی بود. از جمله مراکز برگزاری مجامع، کنفرانس ها و نمایشگاه در پنانگ، اسپایس آرنا، استریتس کوآی و پرانگین مال می باشد.

تجارت

جرج تاون در گذشته مرکز مالی مالایای بریتانیا بود. افتتاح اولین شعبه بانک بین المللی در جرج تاون در سال ۱۸۷۵، توسط بانک استاندارد چارترد ایجاد گرید. این مسیر توسط گروه بانکداری اچ اس بی سی و رویال بانک اسکاتلند به ترتیب در سالهای ۱۸۸۵ و ۱۸۸۸ ادامه پیدا نمود.

تا به امروز، جرج تاون به عنوان مرکز مالی شمال مالزی انجام وظیفه نموده است. شهر دارای بانکهای بین المللی و بانکهای مالزی مختلفی، از قبیل استاندارد چارترد، اچ اس بی اس، سیتی بانک ، یونایتد اورسیز بانک ، اوسی‌بی‌سی بانک ، بانک چین و بانک مرکزی مالزی می باشد. اکثر بانکهای بین المللی هنوز شعب خود را در بلوار ساحلی حفظ نموده اند که به عنوان مرکز اصلی تجاری منطقه، خدمات ارائه می دهند.

ار دهه ۱۹۹۰، بلوار نوردام همراه با بلوار گومی درایو، به عنوان دومین منطقه تجاری مرکزی تجاری مرکزی جرج تاون ظهور پیدا نمود. به خصوص بلوار نوردام، میزبان مجموعه ای از ارائه دهندگان خدمات مالی از قبیل صندوق پس انداز کارمندان مالزی و هم چنین ادارات حسابداری و بیمه می باشد.

امور مالی و فعالیتهای مربوط به آن، از قبیل بیمه، حسابرسی و معاملات املاک، بیش از ۸ درصد از تولید ناخالص داخلی پنانگ را در سال ۲۰۱۷ سبب گریده است.

گردشگری

پنانگ همواره یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری در مالزی بوده است. در طول تاریخ، ایالت پذیرای برخی از شخصیتهای مهم از قبیل سامراست موام ، رودیارد کیپلینگ ، لی کوآن یو ، الیزابت دوم و چارلز، شاهزاده ولز بوده است. پنانگ به خاطر میراث غنی و معماری، جامعه متنوع فرهنگی سرزنده، حق انتخاب طیف وسیعی از تفریحات مدرن و دستفروشی، عوامل طبیعی از قبیل سواحل و تپه ها و مواد خوراکی پنانگ که دارای شهرت جهانی است، شناخته شده است.

برخلاف دیگر ایالتهای مالزی، پنانگ تنها به ورود گردشگران از طریق مسیر هوایی متکی نمی باشد. به غیر از فرودگاه بین المللی پنانگ ، سوئیتن هام پیر، به سهولت در قلب جرج تاون واقع شده است که به عنوان یک درگاه اصلی ورودی توریست به ایالت شکل گرفته است، و نزدیک به ۳/۹ میلیون رینگیت درآمد مالیاتی گردشگری محقق نموده است، که بعد از کوالالامپور و صباح سومین رتبه بیشترین مشارکت درآمد مالیاتی گردشگری در مالزی بود.

در سالهای اخیر، جرج تاون افتخارات بین المللی متعددی کسب نموده است. شهر توسط چند رسانه از قبیل لونلی پلانت ، سی ان ان ، فوربز و تایم به عنوان یکی از بهترین مقاصد مسافرت به آسیا در لیست فهرستشان قرار گرفته است. علاوه بر این موارد، جرج تاون به عنوان بهشت مواد خوراکی، سی ان ان این شهر را یکی از بهترین شهرهای دارای مواد غذایی خیابانی در لیست خود قرار داده است.

بندر تجاری و کشتیرانی

در گذشته با وجود اینکه پنانگ بندر تجاری حیاتی بریتانیایی بود، به علت عدم منطقه آزاد تجاری بودن تا سال ۱۹۶۹، تجارت دریایی در پنانگ تا حد زیادی کاهش یافته بود و هم زمان بندر کلانگ در نزدیکی کوالالامپور، به عنوان پایتخت کشور، در حال توسعه بود.

علیرغم این بندر پنانگ، همچنان بندرگاه اصلی شمال مالزی باقی ماند. بندر پنانگ بیش از ۱/۵۲ TEUs محموله بار را در سال ۲۰۱۷ جابجا نمود که باعث گردید تا به عنوان سومین پایانه بندری از لحاظ حجم کاری در کشور قرار گیرد. موقعیت استراتژی بندر آنرا قادر ساخته بود تا نه تنها به ناحیه شمال مالزی، بلکه به ناحیه جنوب تایلند هم خدمت رسانی نماید.[۵]

فرهنگ[ویرایش]

فستیوال‌ها

جامعه چند ملیتی و متنوع پنانگ بدین مفهوم است که هر سال مراسم و جشن‌های خیلی زیادی در آن برگزار می‌شود. عمده جشن‌های مذهبی و فرهنگی در ایالت شامل، البته تنها محدود به اینها نیست، سال نو چینی، عید فطر، دیوالی، تایپوسام، وایساخی، کریسمس، روز بودا و سونگکران می‌باشد.

مهاجرین مقیم پنانگ مراسم دیگری را مرسوم نموده اند. بن اودری هر سال توسط ژاپنی ها در جرج تاون، همزمان با روز سنت پاتریک و جشن اکتبر، که بطور سنتی به ترتیب توسط ایرلندی ها و آلمانی ها برگزار می شود اجرا می گردد، که در میان مردم منطقه محبوبیت کسب نموده اند.

به علاوه، پنانگ هرساله چندین فستیوال بزرگ را ارائه می دهد. فستیوال جرج تاون اولین بار در سال ۲۰۱۰ برگزار گردید که به یکی از بزرگترین رویدادهای هنری در جنوب شرقی آسیا ارتقاء پیدا نمود. در حالیکه جشنواره بالن پنانگ نزدیک به ۲۰۰۰۰ بازدید کننده از سراسر دنیا را جذب خود نمود.

هنرهای نمایشی

جرج تاون، زادگاه منحصر به فرد حرکت دسته جمعی چینگای می باشد که در سال ۱۹۱۹ مرسوم گردید. نوع چینگای پنانگ اجرای حرکت تعادل پرچمهای بسیار بزرگ روی پیشانی یا دست افراد را در بر می گیرد. نمایش هر ساله چینگای در داخل شهر در ماه دسامبر برگزار می شود. هرچند اجرای چینگای یک مشخصه مشترک جشنهای چینی و جشنهای بزرگ ایالتی در پنانگ می باشد.

بانگ ساوان، که در پنانگ گسترش یافت، نوعی از تئاتر مالایی است که از فرهنگ هندی، غربی، اسلامی، چینی واندونزی تأثیر گرفته است. همچنین طبقه اجتماعی هندی بوریا در پنانگ به صورت بومی در آمده اند، با ویژگی آوازخوانی همراه با ویولن، ماراکا و طبله.

به غیر از این موارد، ایالت دارای ارکسترهایی است که در جرج تاون استقرار یافته اند، ارکستر فیلارمونیک پنانگ، ارکستر سمفونی پنانگ و همچنین چند سالن و تشکیلات موسیقی، از جمله جایزه اجرای گروهی، آموزش موسیقی روندو پروداکشن. دیوان سری پینانگ و پنانگ پک در مرکز خرید استریتس کوآی دو مرکز اصلی اجرا در شهر می باشند.

هنر خیابانی

در سال ۲۰۱۲، به عنوان بخشی از فستیوال جرج تاون، هنرمند لیتوانی امست زاخارویچ، شش عدد نقاشی دیواری با موضوع فرهنگ محلی، شهروندان و سبک زندگی را خلق نمود. به علاوه، چندین طرح فلزی هنری در جرج تاون نصب گردید که با جزئیات تاریخ شهر و زندگی روزانه ساکنین همراه بود. در سالهای اخیر، منظره هنر خیابانی در شهر، در مناطقی مانند بالیک پولاو و بتروورث، گسترش یافته اند.

همچنین اغلب نمایشگاه آثار هنری در مراکز فزهنگی شهر جرج تاون، مانند هین باس دپوث برگزار می گردد.

موزه ها

گالری هنر و موزه ایالت پنانگ در جرج تاون موزه اصلی و عمومی ایالت می باشد. عکس ها، نقشه ها و اشیای عتیقه که بقایای تمدن تاریخ و فرهنگ پنانگ می باشند.

دیگر موزه های شهر بر جنبه های مذهبی و فرهنگی و هم چنین شخصیتهای مشهور متمرکز شده اند، از جمله موزه اسلامی پنانگ، موزه سان یات سن، موزه نقاشی باتیک و موزه و گالری اونیورسیتی ساینز مالزی. علاوه بر اینها، محل تولد بازیگر _ خواننده مشهور مالزی ، پی. راملی، بازسازی گردیده و به موزه تبدیل شده است.

در سالیان اخیر موزه های اختصاصی، همچون موزه دوربین و موزه اسباب بازی، در سرتاسر شهر ایجاد شده اند. تعداد کمی هم از موزه های جدیدتر تعاملی و بصری سه بعدی، همانند موزه تعاملی ساخت پنانگ و تونل زمان پنانگ، ایجاد گردیده اند.

عمارت ها

پنانگ منزلگاه طیف نسبتاً گسترده ای از عمارتهای تاریخی و مدرن می باشد. منطقه مرکزی تاریخی جرج تاون به خاطر چشم انداز بی نظیر و بی همتای آن در آسیای جنوب شرقی به عنوان سایت میراث جهانی یونسکو ثبت گردیده است.

فورت کورن والز در جرج تاون اولین عمارت ساخته شده در پنانگ توسط بریتانیا بود. هم چنین سایت میراث جهانی یونسکو چندین مکان بی نظیر مهم را در بر گرفته است، از جمله سیتی هال، پنانگ های کورت، کلیسای جرج تاون، هتل ایسترن&اورینتال و منطقه تجاری سنترال در بلوار ساحلی. به غیر از معماری اروپایی، مجموعه بزرگی از سبکهای معماری آسیایی در سرتاسر جرج تاون وجود دارد، نمونه ای از ساختمانها مانند معبد کونگ هوک کئونگ، عمارت چئونگ فات زی، عمارت پینانگ پراناکان، خوکونگ زی، معبد مار ، مسجد کاپیتان کلینگ و معبد سری ماهاماریامان. در ضمن تایلندی ها و برمه ای ها در نقاط مشخصی از شهر تأثیر قابل ملاحظه ای بر جای گذاشته اند، همچون معبد تایلندی وات چایامانگ کالارامف معبد برمه ای هامیکاراما و معبد بودایی کک لوک سی.

به غیر از معماری بر جای مانده از دوران استعمار، جزیره پنانگ دارای آسمانخراشهای زیادی درون پنانگ می باشد، همراه با ساختمانهای مرتفع دولتی که همگی درون جزیره واقع شده اند. مرتفع ترین آسمانخراش های جرج تاون در گستره پنانگ، از جمله برج کومتار، ستیاوی، گرنی پاراگون و آرت اس می باشد.

خوراکی ها

جرج تاون که به عنوان مرکز غذای مالزی مورد توجه عموم قرار گرفته است، به خاطر خوراکی های متنوع و خوب معروف است که غذاهای مالایی ، چینی ، هندی ، پراناکان، تایلندی و اروپایی را تحت سیطره خود دارد. شهر توسط رسانه های مختلفی مانند مجله تایم ، سی ان ان و لونلی پلانت به عنوان یکی از شهرهای آسیایی دارای بهترین خوراکی های خیابانی شناخته شده است. بر اساس نظر مجله تایم در سال ۲۰۰۴، هیچ جایی را مثل جرج تاون نمی توانید بیابید که هم غذایش خوشمزه و هم خیلی ارزان باشد. در حالیکه روبین بارتون از لونلی پلانت ، جرج تاون را، که بعد از سال ۱۷۸۶ به عنوان بندر تجاری شروع به فعالیت نمود، به عنوان کانون آشپزی بسیاری از فر هنگ ها، از مالایی گرفته تا هندی، از آچه ای گرفته تا چینی، از برمه ای گرفته تا تایلندی توصیف نمود.

تنقلات و غذاهای متنوع خیابانی پنانگ از جمله ( البته محدود به این موارد نیست )، آسام لاکسا، ناسی لمونی، چاروای تئو، کاری می، هوکین می، ناسی کاندار، او چیان(املت صدف سرخ شده)، لور باک، روجک، پاسمبور، چندوی، آیس کاکانگ و تائو سار نئه ( شیرینی بیسکویتی لوبیایی ) می باشد.[۶]

آموزش[ویرایش]

نرخ باسوادی در سال ۲۰۱۰ در پنانگ ۹۸٫۲ درصد بود. در حالیکه به صورت خاص، نرخ باسوادی در جوانان بین ۱۵ تا ۲۴ سال به ۹۹٫۵ درصد در سال ۲۰۱۴ ترقی پیدا کرده بود. متعاقباً، پنانگ از لحاظ شاخص توسعه انسانی در مالزی حائز رتبه سوم بود. پنانگ در سال ۲۰۱۷، هر دو مجمو عه سرزمین اصلی و جزیره، هر دو در مجموع دارای ۴۸ مؤسسه آموزشی (شامل دانشگاه، کالج، کالج پزشکی، موسسات آموزشی صنعتی و موسسات آموزشی)، ۱۲ مدرسه بین‌المللی، ۱۱۰ مدرسه دوره متوسطه، ۲۷۱ مدرسه ابتدایی و ۶۰۲ مهد کودک بود.

به طور ویژه، جرج تاون منزلگاه قدیمی ترین مدارس مالزی می باشد. مدرسه رایگان پنانگ که در سال ۱۸۱۶ تاسیس شد، قدیمی ترین مدرسه انگلیسی در جنوب شرقی آسیا می باشد. حال آنکه، مدارس عمومی متعددی در دوره استعمار در پنانگ بنیان نهاده شد، از جمله St. Xavier's Institution، مدرسه دخترانه St. George's و مدرسه پسرانه مدودیست. به علاوه شهر در جهت آموزش زبان چینی با تاسیس دبیرستان چونگ هوا کونفوسین در سال ۱۹۰۴ در منطقه پیشگام گردید. چند مدرسه چینی برجسته ساخته شده بود از جمله دبیرستان چونگ لینگ، دبیرستان دخترانه چینی پنانگ، دبیرستان هنگ ای، دبیرستان جیت سین و دبیرستان فورتای.

به عنوان مقصد محبوب مهاجران، جرج تاون دارای تعدادی مدارس بین المللی همچون مدرسه بین المللی اوپلند، مدرسه بین المللی دالات، مدرسه بین المللی تنبای و مدرسه بین المللی هواژیا می باشد. این مدارس اغلب در سطح ابتدایی و دبیرستان و دیپلم بین المللی می باشند. تعداد کمی از این مدارس همانند مدرسه ژاپنی پنانگ و مدرسه چین تایپه باب میل مهاجرین ملیت های خاص هستند.

دانشگاه ساینز مالزی، دانشگاه برتر دولتی پنانگ است.در سال ۱۹۶۹ تاسیس گردید، این دانشگاه ابتدا به نام دانشگاه پولاو پینانگ(دانشگاه پنانگ) نامگذاری شده بود. پردیس اصلی در گلوکور قرار دارد و در همان حال یک پردیس مهندسی در نیبونگ تیبال ساخته شده بود.در سال ۲۰۱۸ در رتبه بندی دانشگاهی QS حائز رتبه 207 و در داخل کشور رتبه چهارم گردید.

پردیس RCSI & UCD مالزی ، یک دانشگاه پزشکی در جرج تاون است که دارای بیمارستان آموزشی در پنانگ و پراک می باشد. در سال ۱۹۹۶ به عنوان مدرسه پزشکی خصوصی تاسیس گردیده بود.. دانشگاه در سال ۲۰۱۸ ارتقا پیدا کرد و تنها شعبه پردیس دانشگاهی ایرلندی در مالزی است. فارغ التحصیلان این دانشگاه مفتخر به دریافت مدرک دانشگاهی از دانشگاه ملی ایرلند می گردند.

موسسات آموزشی دیگری در پنانگ وجود دارد از جمله دانشگاه اوپن واواسان، کالج دانشگاهی ارتباطات هان چیانگ،کالج DISTED، کالج سنترال، کالج SEGi، کالج KDU، کالج بین المللی INTI، آکادمی هنر اکیوتور، مرکز توسعه و مهارتهای پنانگ و کالج لام وا ای نورسینگ. غیر از این موسسات، مرکز آموزشی منطقه ای علوم و ریاضیات، با قابلیت هدفگذاری پژوهشی و آموزشی در پیشرفت آموزش علوم و ریاضیات در جنوب شرقی آسیا، در پنانگ وجود دارد.

این ایالت هم چنین، دارای ۱۰۷ کتابخانه از جمله کتابخانه ایالتی پنانگ و کتابخانه دیجیتال پنانگ می باشد. کتابخانه دومی توسط فرمانداری ایالتی پنانگ در سال ۲۰۱۶ به عنوان اولین کتابخانه دیجیتال مالزی در پنانگ ایجاد شد.[۷]

بهداشت و درمان[ویرایش]

بهداشت و درمان در پنانگ به مقدار مناسبی در سرتاسر ایالت توسط بیمارستانهای دولتی و خصوصی در دسترس قرار دارد. بیمارستان‌ها هم چنین به پنانگ کمک می‌کنند تا به عنوان مرکز گردشگری پزشکی در مالزی مد نظر قرار گیرد. بیمارستان اصلی پنانگ توسط وزارت بهداشت مالزی اداره و تأمین مالی می‌شود که بیمارستان مرجع سوم اصلی در شمال مالزی است و توسط ۵ بیمارستان عمومی دیگر پشتیبانی می‌شود همه آنها تحت نظر وزارت بهداشت مالزی اداره می‌شوند.

به غیر از بیمارستانهای دولتی، پنانگ ۱۵ بیمارستان خصوصی از جمله بیمارستان آیلند و بیمارستان پانتای را داراست. این بیمارستان ها نه تنها در خدمت مردم منطقه هستند بلکه بیماران سایر ایالت ها و توریست های خارجی گردشگری درمانی را پذیرش می کنند.

میزان مرگ و میر کودکان به میزان ۸۵ درصد بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۰ تقلیل یافته است و به مقدار ۵/۷ در هر ۱۰۰۰ نفر رسیده است، در همین حال نرخ مرگ و میر نوزادان به میزان ۸۴/۷ درصد کاهش یافته و متناسب با همین دوره به ۴/۱ نوزاد در هر ۱۰۰۰ نوزاد متولد شده رسیده است.در سال ۲۰۱۷ ، میزان امید به زندگی در پنانگ برای مردان ۷۲/۵ سال و برای زنان ۷۷/۷ سال بوده است.[۸]

رسانه[ویرایش]

انتشارات

سابقاً جرج تاون مرکز اصلی جراید چاپی مالزی بود. اولین جریده ای که در شهر چاپ شد جریده the Prince of Wales Island Gazette در سال ۱۸۰۶ بود. The Star یکی از روزنامه‌های کنونی برتر مالزی می‌باشد که منشأ آن همانند روزنامه محلی که در سال ۱۹۷۰ در جرج تاون تأسیس شد، می‌باشد. در صورتی که قدیمی‌ترین روزنامه چینی کشور، Kwong Wah Yit Poh، در شهر در سال ۱۹۱۰ بنا نهاده شد.

در سال ۲۰۱۱ سروزیر پنانگ، لیم گوان اینگ، مجله تایم اوت را در پنانگ چاپ نمود. این نسخه از مجله بین المللی در سه نوع راهنمای سالانه، وب سایت و اپلیکیشن موبایل منتشر شد.هم چنین فرمانداری پنانگ روزنامه مربوط به خود را به نام بولتن موتیارا که به چند زبان مختلف بود منتشر نمود که هر دو هفته یکبار به صورت رایگان توزیع میشود.روزنامه رویکرد شهری پنانگ روی موضوعات درون پنانگ تمرکز می کند.

فیلم و تلویزیون

به خاطر اینکه فضای شهری دوران عصر استعمار به خوبی بر جای مانده است٬ برخی از فیلم ها درون شهر جرج تاون فیلم برداری گردیده اند. از جمله فیلم های آسیایی های خرپول ، آنا و شاه ، شهوت، احتیاط و You Mean the World to Me. فیلم آخری اولین فیلمی است که در هاکین پنانگ فیلمبرداری شده است. دو سریال درام سنگاپوری نیز درون سایت شهری پنانگ فیلمبرداری گردیده اند.هم چنین شهر یکی از ایستگاه های خدماتی مسابقات تلویزیونی The Amazing Race 16 ، The Amazing Race Asia 4 و The Amazing Race Asia 5 بود.[۹]

حمل و نقل[ویرایش]

زمینی

جزیره پنانگ توسط دو عدد پل به سرزمین اصلی متصل می‌شود. پل پنانگ به طول ۱۳٫۵ کیلومتر در سال ۱۹۸۵ تکمیل گردید که در تنگه پنانگ میان بخش گلوگور در جزیره و پرای در سرزمین اصلی کشده شده‌است. پل دوم پنانگ به طول ۲۴ کیلومتر دورتر در بخش جنوبی قرار گرفته‌است که بخش باتومونگ در جزیره را به بخش باتوکاوان در سرزمین اصلی متصل می‌کند. این پل در سال ۲۰۱۴ برای عموم افتتاح گردید ودر حال حاضر بزرگترین پل روی دریا در جنو ب شرقی آسیا می‌باشد.

بزرگراه شمال جنوب، بزرگراهی به طول ۹۶۶ کیلومتر است که در امتداد بخش غربی شبه جزیره مالزی قرار دارد و از میان سبرنگ پرای عبور می کند. به علاوه، حدود ۳۴/۹ کیلومتر خطوط ریلی سواحل غربی خط راه آهن مایان در سبرنگ پرای قرار دارد، ایستگاه راه آهن باتروورت به عنوان ایستگاه اصلی راه آهن در شمال مالزی انجام وظیفه می کند. به غیر از عملکرد معمولی این ایستگاه برای خط راه آهن مالایان، ایستگاه باتروورت، پایانه جنوبی ترین ایستگاه خطوط ریلی راه آهن دولتی تایلند و قطار اکسپرس بین المللی از بانگکوک می باشد. قابل ذکر است که این ایستگاه خط راه اهن هم چنین یک ایستگاه توقف اصلی سرویس ترن لوکس اکسپرس شرقی در حد فاصل بانگکوک و سنگاپور می باشد.

در جزیره پنانگ، بزرگراه دکتر لیم چونگ او، یک بزرگراه ساحلی مهم است که در امتداد خط ساحلی دریا راه اندازه شده است. شهر جرج تاون را به پل پنانگ، منطقه آزاد صنعتی بایان لپاس، فرودگاه بین المللی پنانگ و پل دوم پنانگ متصل می کند.[۱۰]


حمل ونقل عمومی

شهر جرج تاون در بکارگیری قوانین رانندگی بریتانیا برای سیستم حمل و نقل عمومی در مالایای بریتانیا پیشقدم گردید. اولین سیستم تراموای شهر، در آغاز توسط سیستم قدرت بخار شروع به کار نمود، هر چند خطوط تراموای آن موقع دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرد، ریکشای رکابی ، به عنوان نمادی ار میراث استعماری، هنوز در خیابانهای شهر، ولو اینکه عمدتا برای استفاده در جابجایی تفننی توریست ها، تردد می کنند.

در حال حاضر سیستم خطوط اتوبوسرانی، شاکله اصلی حمل و نقل عمومی در پنانگ را تشکیل میدهد. سرویس اتوبوسرانی حمل و نقل عمومی، عمدتا توسط خطوط سریع السیر ارائه خدمت می کنند که ۵۶ مسیر اتوبوسرانی را در محدوده پنانگ بزرگ، از جمله مسیر میان ایالتی بین کداح و پراک را در بر می گیرند. از جمله مسیری که در زمره سرویس حمل و نقل رایگان قرار دارند می توان از حمل و نقل حوزه مرکزی، حمل و نقل the Congestion Alleviation و Pulau Tikus Loop نام برد. در ضمن، سرویس اتوبوس های هاپ ان هاپ که اتوبوسهای دوطبقه روباز می باشند در جرج تاون برای خدمت رسانی به توریست ها انجام وظیفه می کنند.

در حال حاضر در پنانگ تنها سیستم حمل و نقل بر پایه ریلی، ترن پنانگ هیل است که یک قطار کابلی برای رساندن افراد به بالاترین نقطه پنانگ هیل می باشد. در سال ۱۹۲۳ این ترن آغاز به کار نمود. این نوع سیستم حمل و نقل قطار کابلی در مالزی منحصر به فرد است. فرمانداری پنانگ اخیرا طرحهایی را برای بکارگیری بیشتر سیستم های حمل و نقل ریلی در سرتاسر پنانگ به عنوان بخشی از طرح جامع سیستم حمل و نقل پنانگ تدوین نموده است. طرح های پیش بینی شده، یک خط ال آر تی میان جرج تاون و بایان لپاس، دو خط مونوریل که جرج تاون را به ایر ایتام ، پایاکروبونگ، تانجونگ توکونگ متصل می کند، یک خط تراموا که محدود به سایت میراث جهانی یونسکو در جرج تاون می باشد و یک cross-strait cable car که برج اداری کومتار در جرج تاون و سنترال پنانگ در باتروورت را در حال حاضر به هم متصل می کند، خط ال آر تی بین جرج تاون و فرودگاه بین المللی پنانگ، که به عنوان خط ال آر تی بایان لپاس شناخته می شود، به عنوان اولویت ارجح فرمانداری پنانگ در نظر گرفته شده است. در آوریل ۲۰۱۹، پروژه ال آر تی از سوی دولت فدرال مورد تصویب قرار گرفت و انتظار میرود عملیات ساخت پروژه در ژوئن ۲۰۲۰ آغاز گردد.

هم چنین برای پیاده روی و استفاده از دوچرخه به عنوان سیستم حمل و نقل دوستدار محیط زیست تلاشهایی در حال انجام است. در سرتاسر شهر مسیر مخصوص دوچرخه سواری اختصاص داده شده است. در سال ۲۰۱۶، جرج تاون اولین شهر مالزی بود که سرویس سامانه دوچرخه اشتراکی را به کار گرفت. سنترال پنانگ در باتروورت، مرکز اصلی حمل و نقل سریع در پنانگ می باشد. موقعیت سنترال پنانگ در نزدیکی ترمینال اسکله سلطان عبدالحمید و ایستگاه قطار باتروورت اجازه میدهد تا به صورت پایانه برای اتوبوسهای حمل و نقل عمومی و میان ایالتی، سرویس های قطار و کشتی عمل نماید.[۱۱]

هوایی

فرودگاه بین المللی پنانگ در بایان لپاس در جنوب شرقی جزیره پنانگ، در فاصله ۱۶ کیلومتری از جنوب شهر جرج تاون، قرار دارد. این فرودگاه به عنوان فرودگاه اصلی شمال مالزی با تردد های پروازی به شهرهای بزرگ منطقه مانند کوالالامپور ، سنگاپور ، بانگکوک ، جاکارتا ، هوشی مین ، تایپه ، هنگ کنگ ، گوانگ ژو و دوحه انجام وظیفه می کند. فرودگاه بین المللی پنانگ در سال ۲۰۱۳ در بین فرودگاه های مالزی از لحاظ ترافیک محموله بار دارای رتبه دوم و از لحاظ ترافیک مسافر دارای رتبه سوم بود. این فرودگاه هم چنین به عنوان یک هاب برای دو شرکت هواپیمایی فایرفلای و ایر آسیا مالزی می باشد.

از جمله شرکتهای هواپیمایی بین المللی که به فرودگاه تردد دارند می توان از اسکوت ، جت استار آسیا ایرویز ، چاینا ایرلاینز ، هواپیمایی جنوبی چین ، تای اسمایل و هواپیمایی قطر نام برد.[۱۲]

دریایی

پایانه بندری پنانگ، بندرگاه اصلی در شمال مالزی است که زیر نظر کمیسیون بندری پنانگ انجام وظیفه می کند. پایانه بندری دارای هفت تاسیسات است که شش تای آنها در باتروورت و پرای از جمله ترمینال کانتینری باتروورت شمالی، اسکله آب عمیق باتروورت و ترمینال باری پرای بولک می باشد. پایانه بندری پنانگ در سال ۲۰۱۷ با بیش از جابجایی ۱/۵۲ میلیون TEUs بار از لحاظ مشغله فعالیت حائز رتبه سوم گردید.

در عین حال اسکله سوئیتن هام که در قلب جرج تاون واقع شده است تنها تاسیسات بندری در جزیره پنانگ است. در این زمان اسکله کشتی های مسافربری را پذیرش می کند و باعث شده است تا به عنوان یکی از نقاط اصلی ورودی پنانگ تبدیل گردد. در سال ۲۰۱۷، اسکله سوئیتن هام رکورد ۱/۳۵ میلیون ورودی توریست را بدست آورد و در نتیجه این پیشرفت فوق العاده، بندرگاه کلانگ، به عنوان شلوغترین ترمینال مسافری دریایی در مالزی نام گرفت. اسکله هم چنین برخی از بزرگترین خطوط کشتی مسافربری دنیا را جذب خود نمود همانند آرام‌اس کوئین مری ۲ . اسکله هم چنین به عنوان یک بندرگاه اصلی برای کشتی های مسافربری منطقه ای عمل می کند.

گاهی اوقات نیز از کشتی های جنگی، از جمله کشورهای سنگاپور، ایالات متحده آمریکا و این اواخر چین میزبانی می کند.[۱۳]

ورزش[ویرایش]

زیرساختهای ورزشی در پنانگ نسبتاً خوب توسعه یافته‌اند. استادیوم ایالتی پنانگ در باتوکاوان، استادیوم اصلی ایالت می‌باشد. با در نظر گرفتن اینکه استادیوم شهری جرج تاون، تنها استادیوم داخل شهر می‌باشد. هر دو استادیوم به عنوان استادیوم خانگی فدراسیون فوتبال پنانگ عمل می‌کنند.

اسپایس آرنا در بایان بارو، مکان بزرگ ورزشی دیگری در پنانگ بوده که دارای یک سالن سرپوشیده و یک مرکز ورزشهای آبی می باشد.

مرکز بین المللی اسکواش نیکول دیوید در گلوگور یکی از مراکز اصلی آموزش اسکواش در مالزی است و بر اساس گزارشها نیکول دیوید، قهرمان افسانه ای اسکواش، در دوران بچگی در آنجا آموزش دیده بود. هم چنین جرج تاون، منزلگاه قدیمی ترین مرکز اسب سواری مالزی، کلوب تورف پنانگ، که در سال ۱۸۶۴ تاسیس گردید می باشد. به علاوه، پنانگ دارای سه زمین گلف می باشد که یکی از آنها در جزیره پنانگ قرار دارد.

اصلی ترین رخدادهای ورزشی پنانگ شامل فستیوال قایق اژدهایی پارویی بین المللی پنانگ و مسابقه دو ماراتن بین المللی پل پنانگ می باشد.اولی در ماه دسامبر در تلوک باهانگ برگزار میشود که یک مسابقه قایق اژدهایی پارویی است که چندین تیم بین المللی از کشورهای سنگاپور، تایلند، برونئی، چین، کره جنوبی و استرالیا در آن حضور پیدا می کنند. مسابقه دومی یک دو ماراتن است که مسیر مسابقه آن پل پنانگ می باشد و در ماه نوامبر برگزار می گردد. در سال ۲۰۱۷، رکورد ۳۵۰۰۰ شرکت کننده از ۸۵ کشور را برجا گذاشت.

از جمله رخدادهای ورزشی کشوری و بین المللی که در پنانگ برگزار گردیده است، از بازیهای سوکما در سال ۲۰۰۰، بازیهای جنوب شرقی آسیا در سال ۲۰۰۱ و مسابقات قهرمانی اوپن اسکواش جهانی زنان در سال ۲۰۱۳ می توان نام برد. پنانگ هم چنین میزبان بازیهای مسترز اسیای پاسیفیک در سال ۲۰۱۸ بوده است که اولین دوره بازیهای مسترز در آسیا بود.[۱۴]

افتخارات و خدمات پنانگ[ویرایش]

  • سال ۲۰۰۸، جرج تاون در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
  • سال ۲۰۰۹، بر اساس رای‌گیری به عمل آمده از خوانندگان آنلاین نشریه نیویورک تایمز، در بین ۴۴ جاذبه گردشگری دنیا، رتبه دوم را کسب نمود.
  • سال ۲۰۱۰، جرج تاون به عنوان هشتمین شهر ارزشمند جهت سکونت آسیایی در لیست ECA اینتر نشنال قرار گرفت.
  • سال ۲۰۱۱، پنانگ توسط بخش گردشگری سایت یاهو به عنوان یکی از ده جزیره برتر انتخاب گردید.
  • سال ۲۰۱۱، محل سکونت سابق ژانگ بیشی توسط لونلی پلانت به عنوان یکی از ۱۰ عمارت لوکس انتخاب گردید.
  • ۲۱ زوئیه ۲۰۱۱، وب سایت زندگی و سفر در آمریکا CNNGO غذای آسام لاکسای پنانگ را در لیست ۵۰ غذای برتر دنیا در رتبه هفتم قرار داد.
  • ۲۲ فوریه ۲۰۱۳، وب سایت زندگی و سفر شبکه تلویزیونی کابلی اخبار آمریکا پنانگ را به عنوان یکی از ۱۰ شهر برتر غذاهای میان‌وعده ای آسیایی انتخاب گردید.
  • ۲۲ فوریه ۲۰۱۳، وب سایت یاهو ۸ شهر برتر را جهت زندگی پس از بازنشستگی معرفی کرد، پنانگ در این رنکینگ رتبه ۴۴ را بدست آورد و تنها شهر آسیایی در این رنکینگ بود.
  • ۲۴ فوریه ۲۰۱۳، مجله آنلاین کیپلنگر آمریکا پنانگ را به عنوان یکی از ۸ شهر برتر دنیا برای زندگی بعد از بازنشستگی معرفی نمود.
  • ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳، دیوار نگار " خواهر و برادر هم رکاب " در لیست ۱۵ دیوارنگار برتر دنیا توسط روزنامه گاردین انگلیس انتخاب گردید.
  • سال ۲۰۱۳، پنانگ در لیست شهرهای مهم آسیایی جهت زندگی قرار گرفت و در ان لیست رتبه هشتم را کسب نمود.
  • ۳ ژانویه ۲۰۱۴، پنانگ در لیست ۴۰ جاذبه برتر توریستی دنیا که توسط روزنامه گاردین انگلیس انتخاب شده بود رتبه هشتم را کسب نمود.
  • ۴ فوریه ۲۰۱۴، در مجله لونلی پلانت ، به عنوان قهرمان جهانی غذای شهری توسط لونلی پلانت انتخاب گردید.
  • ۱۲ مارس ۲۰۱۴، جرج تاون در لیست ۱۰ شهر برتر دنیا که توسط مجله تایم انتخاب گردید رتبه دهم را کسب نمود.

خدمات رفاهی[ویرایش]

ذخایر تأمین آب، که تحت حوزه فرمانداری ایالتی پنانگ می‌باشد، کاملاً توسط شرکت تأمین آب پنانگ مدیریت می‌شود. این ایالت حداقل تعرفه آب بهای مصرف خانگی در مالزی را دارد. بهای آب مصرفی ۳۲ رینگیت در ۱۰۰۰ لیتر می‌باشد. آب مصرفی پنانگ از چندین منبع تأمین می‌گردد که منبع آب روخانه مودا، ۸۰ درصد از منبع آب مصرفی شهر را تأمین می‌کند. در سال ۱۹۰۴ جرج تاون، اولین شهر مالایای بریتانیا بود که به انرژی برق، بعد از اتمام یک پروژه تولید برق آبی، دسترسی پیدا کرد. در حال حاضر برق مصرفی خانگی و صنعتی توسط تناگا ناسیونال و نیروگاه حرارتی که در گلوگور قرار دارد و ۳۹۸ مگاوات برق تولید می‌کند تأمین می‌گردد.

در سال ۲۰۱۴، پنانگ دارای نرخ نفوذ پهنای باند ۸۰/۳ درصد بود، که در میان تمام ایالتهای مالزی بالاترین مقدار را دارا بود.همچنین پنانگ اولین ایالت مالزی بود که اتصال اینترنت رایگان را در اختیار شهروندان قرار داد. وای فای رایگان پنانگ در سال ۲۰۰۸ توسط فرمانداری ایالت پنانگ راه اندازی گردید. به هدف تقویت نفوذ اینترنت در سرتاسر پنانگ، رایگان در دسترس قرار گرفته بود. پهنای باند مرکز شهر جرج تاون تا ۳ مگابیت بر ثانیه افزایش یافته بود و در این حال ۱۵۶۰ هات اسپات در سرتاسر ایالت نصب گردیده بود.[۱۵]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  2. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  3. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  4. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  5. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  6. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  7. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  8. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  9. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  10. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  11. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  12. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  13. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  14. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  15. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.
  • مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، «penang»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.

نگارخانه[ویرایش]