نبرد جزیره رامره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نبرد جزیره رامره
بخشی از نبرد برمه
British troops in a landing craft make their way ashore on Ramree Island, 21 January 1945.
نیروهای انگلیسی در قایق در مسیر ساحل جزیره رامره ۲۱ ژانویه ۱۹۴۵
تاریخ۱۴ ژانویه– ۲۲ فوریه ۱۹۴۵
مکانجزیره رامره، میانمار
نتیجه پیروزی متفقین
طرفین درگیر
 بریتانیا
هند هند بریتانیا
ژاپن امپراتوری ژاپن
فرماندهان و رهبران
سیریل لومکس کانیچی ناگازاوا
قوا
نیروی دریایی سلطنتی
بیست و ششمین لشکر پیاده‌نظام هندی
۱٬۰۰۰
تلفات
نامعلوم ۵۰۰ کشته (احتمالاً فقط ۲۰ نفر بازمانده)
نفر اسیر۲۰
دقیقاً معلوم نیست چه تعداد از مدافعان ژاپنی توسط نیروهای متفقین کشته شده‌اند، احتمال قوی ایسنت که بیشترشان بر اثر گرسنگی و امراض از پای درآمده باشند، یا توسط جمعیت بزرگی از کروکودیل‌ها کشته شده‌اند.

نبرد جزیره رامره به مدت ۶ هفته مابین ژانویه و فوریه سال ۱۹۴۵ میلادی و در جزیره رامره درگرفت، این نبرد بخشی از سلسله تهاجمات ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ سپاه پانزدهم (هند) به جبهه جنوب نبرد برمه در طول جنگ جهانی دوم بود. جزیرهٔ رامره با فاصله اندکی در سواحل میانمار (بـِرمه) قرار گرفته و در سال ۱۹۴۲ ارتش امپراتوری ژاپن که به سرعت پیشروی می‌کرد آن را به‌همراه سایر بخش‌های جنوب میانمار (برمه) تسخیر کرد. در ژانویه سال ۱۹۴۵ متفقین عملیاتی را برای بازپس‌گیری رامره و جزیره چیدوبا در همسایگی آن راه‌اندازی کردند، هدف ایجاد پایگاه‌های هوایی-دریایی در جزایر بود. پادگان ژاپنی رامره شامل صد و بیست و یکمین هنگ پیاده‌نظام، بخشی از لشکر پنجاه و چهارم ژاپن بود. فرمانده هنگ سرهنگ کانیچی ناگازاوا بود.[۱]

نبرد همچنین با گزارش‌هایی از خورده شدن تعداد زیادی از سربازان ژاپنی توسط کروکودیل‌های آب شوری که داخل مرادب‌ها انتظار می‌کشیدند همراه شد. کتاب رکوردهای جهانی گینس این واقعه را با دو عنوان "بدترین فاجعه رخداده توسط کروکودیلها در جهان (مورد بحث)"[۲] و "بیشترین مرگ و میر ناشی از یک حملهٔ کروکودیل‌ها"[۳] در فهرست خود جای داده است.

منابع[ویرایش]

  1. Allen, Louis (1984). Burma: the Longest War. Dent Paperbacks. p. 513. ISBN 0-460-02474-4. 
  2. Russell, Alan, ed. (1987). The Guinness Book of Records 1988. Guinness Books. p. 216. ISBN 0-85112-873-4. 
  3. Kynaston, Nick, ed. (1998). The Guinness 1999 Book of Records. Guinness Publishing. p. 135. ISBN 0-85112-070-9. 

یادداشت[ویرایش]

  1. ^  b DANFS: HMS Ameer
  2. ^  Ramree
  3. ^  [۱]