قلدری رایانه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زنی که به خاطر قلدری رایانه‌ای ناراحت است

قلدری رایانه‌ای (به انگلیسی Cyberbullying) و آزار رایانه‌ای(cyberharassment) گونه ای از قلدری یا آزار است که به شیوه الکترونیکی انجام می‌شود. قلدی و آزار رایانه ای به عنوان قلدری برخط(به انگلیسی online bullying) نیز نامگذاری شده است. ایمیل، گفتگوی اینترنتی، پیجر، تلفن همراه یا دیگر گونه‌های ابزارهای فناوری اطلاعات نمونه‌هایی از محیط‌ها و ابزارهایی هستند که این جرایم در آنها اتفاق می‌افتد. استفاده از فناوری برای آزار اصلاً چیز جدیدی نیست. پیشتر، برقرار کردن تماس تلفنی بدون حرف زدن یک روش معمول اذیت و آزار دیگران بود و امروز، فناوری دیجیتال امکان روش‌های موثرتر و متنوع‌تری را برای مزاحمان اینترنتی و قربانیانشان فراهم آورده‌اند. این‌گونه آزار، گاه به‌طور مکرر ادامه یافته و حالت خصمانه به خود می‌گیرد و به‌طور فزاینده‌ای در جوامع به ویژه در میان جوانان رخ می‌دهد. برای مقابله با قلدری و آزار مجازی قوانین مختلفی تصویب شده و کارزارهای اطلاع‌رسانی گوناگونی برپا شده‌است. قلدری مجازی در دنیا بیشتر از تصور رایج وجود دارد[۱] و در ایران هم رایج است و بیشتر دخترانی که عکس، فیلم یا متنی در دست طرف مقابل دارند در ایران قربانی زورگیری مجازی هستند.[۲] زورگیری می‌تواند با تبدیل کردن زندگی قربانی به یک شرایط آکنده از ترس همیشگی، باعث آسیب‌های روحی موقت و حتی دائمی شود.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. http://www.asriran.com/fa/news/380730/زورگیری-سایبری-و-تقلب-مشکلاتی-ورای-تصورات-ما
  2. شاه قاسمی، احسان (۱۳۹۳) هویت‌های گمنام فضای مجازی و ضربات جبران‌ناپذیر وارده بر پیکر جامعه. خبرگزاری ایکنا
  3. احسان شاه قاسمی (۱۳۹۱). اینترنت و کودکان، دومین همایش محتوای ملی در فضای مجازی. کتابخانه ملی ایران.

منابع[ویرایش]

  • Keith, S. & Martin, M. E. (2005). Cyber-bullying: Creating a Culture of Respect in a Cyber World.Reclaiming Children & Youth, 13(4), 224–228.