بی‌گوشی‌هراسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بی‌گوشی‌هراسی [۱] یا نوموفوبیا (به انگلیسی: Nomophobia، که مخفف no-mobile-phone phobia است) به معنی ترس از جدایی از تلفن همراه یا هراس از در دسترس نبودن تلفن همراه، نداشتن خط اینترنت در گوشی‌ها یا ترس از تمام شدن باتری موبایل است. این عارضه بعد از همه‌گیر شدن تلفن‌های همراه و شبکه‌های اجتماعی و میزان استفاده مردم از تلفن‌های همراه افزایش یافت و در نتیجه در اثر اعتیاد به موبایل یا شبکه‌های اجتماعی اولین بار در سال ۲۰۱۱ این فوبیا توسط مؤسسه تحقیقاتی YouGov تعریف شد.[۲]

بررسی‌ها[ویرایش]

بر پایهٔ تحقیقات انجام شده ۷۷ درصد کسانی که از آن عارضه رنج می‌برند بین گروه سنی ۲۵–۳۴ و بالاتر از ۵۵ سال هستند.

نشانه‌ها[ویرایش]

افرادی که به بی‌گوشی‌هراسی دچار می‌شوند ترس از گم‌شدن تلفن‌همراه یا ازدست دادن تلفن همراه یا تمام شدن باتری تلفن‌همراهشان دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ««بی‌گوشی‌هراسی»، «عدالت»، «یکبار مصرف»، و «زهرآگین»، کلمات سال دیکشنری‌های معتبر جهان». خبرگزاری ایبنا. ۱۵ دی ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۹ خرداد ۱۳۹۸.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nomophobia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.