سیمون آیوازیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیمون آیوازیان
Simon ayvazian.jpg
اطلاعات
تولد ۱۳۲۳ خورشیدی
۱۹۴۴ (۷۲–۷۳ ساله)
بندر انزلی
ملیت ایرانی ارمنی‌تبار
سبک‌(ها) کلاسیک و فلامنکو
ساز(ها) گیتار

سیمون هاروتیونی آیوازیان (به ارمنی: Սիմոն Հարությունի Այվազյան) (زاده ۱۳۲۳ خورشیدی در بندر انزلی)، استاد دانشگاه و آموزگار گیتار و معماری، نوازندهٔ گیتار کلاسیک و فلامینکو و عکاس ایرانی ارمنی‌تبار است.[۱][۲][۳]

دوران کودکی و نوجوانی[ویرایش]

وی ابتدا نوازندگی را با ساز ماندولین در سن ۱۲ سالگی آغاز کرد پس از ۱۴ سالگی با ساز گیتار آشنا شد و گیتار کلاسیک را به مدت هفت سال با شیوه‌های آکادمیک به صورت خود آموز فراگرفت.

جوانی[ویرایش]

با اولین استاد فلامنکوی خود خوان آلبا در سن ۲۱ سالگی آشنا شد و پنج توکه از توکه‌های معروف اسپانیایی را نزد او آموخت. به موازات گیتار فلامنکو به یادگیری گیتار کلاسیک نیز ادامه می‌داد. مدتی نزد آلیریو دیاز گیتاریست بنام ونزوئلایی که در اواخر دستیار سگوویا بوده‌است درس‌هایی را به صورت خصوصی فرا گرفت. سپس از توصیه‌های تخصصی جولیان بایزنتین که از شاگردان ممتاز جولیان بریم می‌باشد برای مدت کوتاهی استفاده کرد. از سالهای ۴۵ تا ۴۸، ۴ مدال طلای نوازندگی گیتار از مسابقات دانشگاه‌ها و اموزشگاه‌های عالی کشور کسب کرده‌است. ضمن آنکه جایزه ویژه داوران کنگره دانشجویی (دانشجویان خارجی) را در مادرید کسب کرده‌است. در بین سالهای ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ از محضر ژان دورینگ که از شاگردان نارسیسو یپس و شاگرد ممتاز کنسرواتوار پاریس بود استفاده کرد و بین سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۴ بیش از ده کنسرت گیتار به صورت تکنوازی و همنوازی (دوئت) اجرا کرد.[۴]

تحصیلات[ویرایش]

با اتمام دوره دبیرستان وارد رشته معماری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و پس از اتمام دوره دانشگاهی به عنوان عضو هیئت علمی به استخدام دانشگاه تهران درآمد، پس از چند سال تدریس جهت ادامه تحصیل عازم فرانسه شد و مدرک دکترای خود را در رشته معماری و باستان‌شناسی از دانشگاه سوربون پاریس دریافت کرد و مجدداً در دانشگاه تهران به تدریس رشته معماری و در کنار آن، عکاسی و موسیقی پرداخت و بالاخره پس از طی مدارج علمی مقام استادی را کسب نمود.[۵]

فعالیت‌ها در زمینهٔ موسیقی[ویرایش]

دکتر آیوازیان در بسیاری از جشنواره‌ها و مسابقات نوازندگی گیتار کلاسیک و فلامنکو بوده اند و بارها به عنوان سخنران در جشنواره‌ها و همایش‌ها حضوری فعال داشته‌اند و بارها از ایشان در ان مراسم‌ها که هر کدام آن قسمتی از تاریخ ساز گیتار ایران را شامل می‌شود، تجلیل به عمل آمده‌است. از آن جمله می‌توان به جشنواره‌های فجر، جوان، مسابقات گیتار کلاسیک و فلامنکو ایران، همایش سراسری فلامنکو ایران و جشنواره گیتار نوازان اصفهان شاره کرد.[۴]

گفتگو با سیمون آیوازیان[ویرایش]

در پاسخ به سؤال «وضعیت موسیقی فلامنکو در ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟» گفته‌است:

«در حال حاضر و با در نظر گرفتن معیارهای خودمان نسبت به سالهای گذشته این نوع موسیقی در کشورمان پیشرفت کرده و در این سالها جوانان بیشتر علاقه‌مند شدند و فعالیتهای حرفه‌ای خودشان را بالا برده‌اند؛ بطوری که چند تن از این نوازندگان در مکانهای مختلفی در اسپانیا برای ادامه تحصیل در این رشته قبول شده‌اند با این وضع می‌توان گفت سطح جامعه کنونی ما در این زمینه خوب است، اما تعداد نوازندگان کم است و این تعداد کم از نظر نوازندگی و تکنیک در سطح خوبی هستند، البته از نظر فرهنگ فلامنکو غنی نیستند و باید با مراجعه به اسپانیا که زادگاه این فرهنگ است، این بخش را نیز قوی کنند، چون تکنیک در خدمت فرهنگ است.»

و در پاسخ به سؤال «از نظر شما توجه مسئولین فرهنگی کشور به این موسیقی چگونه است؟» می‌گوید:

«مسئولین فرهنگی نسبت به موسیقی کلاسیک و فلامنکو راحتتر برخورد می‌کنند، چون اصالت اینها شناخته شده تر است. در خصوص مجوز هم به لحاظ فنی بودنشان سخت گیری نمی‌کنند، در صورتی که برای پاپ، مسئولین زحمت می‌کشند که آن را به سمت خوبی بکشانند. مسئولین ارشاد به هیچ وجه جلوی کار جوانانی را که پاپ کار می‌کنند، نمی‌گیرند بلکه آنها را یاری و راهنمایی می‌کنند، ولی این مسئله به قدری حالت دکان پیدا کرده که افرادی فکر می‌کنند با پاپ خیلی سریع ثروتمند می‌شوند و در واقع بهترین راه برای پول درآوردن است {پس} مسئله کیفیت و کمیت در تضاد قرار می‌گیرد و کیفیت کمتر می‌شود.»

منابع[ویرایش]

  1. با استناد به تصویر
  2. «نوروز نامه /ویژه موسیقی فلامنکو». وب‌گاه artmusic.ir. بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰. 
  3. «جشنواره‌ای با چراغ‌های خاموش». وب‌گاه رسمی همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ سیمون آیوازیان پدر گیتار کلاسیک ایران
  5. مشخصات عکاس