آندرس اینیستا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آندرس اینیستا
Andrés Iniesta.jpg
اینیستا با اسپانیا در نوامبر ۲۰۱۷
شناسنامه
نام کامل آندرس اینیستا لوخان[۱]
زادروز ۱۱ مهٔ ۱۹۸۴ ‏(۳۴ سال)
زادگاه فوئنتئالبییا، اسپانیا
قد ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ ۱۲ اینچ)[۲]
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی ویسل کوبه
شمارهٔ پیراهن ۸
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۱۹۹۶ Albacete
۱۹۹۶–۲۰۰۱ بارسلونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۲۰۰۱–۲۰۰۳ بارسلونا بی ۵۴ (۵)
۲۰۰۲–۲۰۱۸ بارسلونا ۴۴۲ (۳۵)
۲۰۱۸– ویسل کوبه ۳ (۱)
تیم ملی
۲۰۰۰ زیر ۱۵ سال اسپانیا ۲ (۰)
۲۰۰۰–۲۰۰۱ زیر ۱۶ سال اسپانیا ۷ (۱)
۲۰۰۱ زیر ۱۷ سال اسپانیا ۴ (۰)
۲۰۰۱–۲۰۰۲ زیر ۱۹ سال اسپانیا ۷ (۱)
۲۰۰۳ زیر ۲۰ سال اسپانیا ۷ (۳)
۲۰۰۳–۲۰۰۶ زیر ۲۱ سال اسپانیا ۱۸ (۶)
۲۰۰۶–۲۰۱۸ اسپانیا ۱۳۱ (۱۳)
۲۰۰۴–۲۰۰۵ کاتالونیا ۲ (۰)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۸.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۸

آندرس اینیستا لوخان (به اسپانیایی: anˈdɾes iˈnjesta luˈxan) (زادهٔ ۱۱ می ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اسپانیایی است که هم‌اکنون در پست هافبک در تیم ژاپنی ویسل کوبه توپ می‌زند. اینیستا پیش از این به‌عنوان کاپیتان در بارسلونا و تیم ملی اسپانیا بازی می‌کرد. او یکی از بهترین هافبک‌های تمام ادوار فوتبال به‌شمار می‌رود.

اینیستا از نوجوانی در آکادمی فوتبال بارسلونا آموزش دید و فوتبال حرفه‌ای را از سال ۲۰۰۲ و در سن ۱۸ سالگی شروع کرد و بعدها به همراه بارسلونا دوران تاریخی را در فوتبال تجربه کرد که در بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، دوبار موفق به کسب سه‌گانه فوتبال اسپانیا شد و همچنین ۳۳ قهرمانی را از جمله ۹ جام لالیگا، ۴ جام لیگ قهرمانان اروپا را با بارسلونا کسب کرد که باعث شد وی پرافتخارترین بازیکن اسپانیایی در تاریخ فوتبال باشد.

اینیستا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ به‌عنوان یکی از بازیکنان منتخب این تورنمنت انتخاب شد. او همچنین از اعضای کلیدی تیم ملی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی بود که با زدن گل برتری تیمش در فینال این رقابت‌ها در مقابل تیم ملی هلند، به عنوان بازیکن برتر میدان و نیز بازیکن منتخب جام جهانی انتخاب شد و به همراه اسپانیا قهرمانی این جام را کسب کرد. اینیستا بار دیگر در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ در فینال مقابل تیم ملی ایتالیا، بازیکن برتر میدان شد و به‌عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت انتخاب شد و قهرمانی این جام را هم به افتخارات خود اضافه‌کرد.

او در سال ۲۰۱۲ جایزه بهترین بازیکن سال اروپا را دریافت کرد و دو بار در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به‌عنوان بهترین هافبک بازیساز جهان و نیز در سال ۲۰۱۰ پس از لیونل مسی، به عنوان دومین بازیکن سال فوتبال جهان انتخاب شد.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

در آغاز کار[ویرایش]

اینیستا از فوئنتئالبییا، یک روستای کوچک در استان آلباسته، کاستیا-لامانچا، اسپانیا است. در سن ۱۲ سالگی، در حالی که برای تیم آلباسته در یک تورنمنت هفت جانبه در آلباسته بازی کرد، او توجه تماشاگران را از باشگاه‌های اطراف اسپانیا را جلب کرد. پدر و مادرش مربی تیم جوانان بارسلونا، انریکه اریزاولا را می‌شناختند، و او آن‌ها را متقاعد ساخت تا اینیستا را به آکادمی جوانان بارسلونا بفرستند. اینیستا با پدر و مادرش مسافرت کرده و از لا ماسیا، بازدید کردند. این سفر آن‌ها را متقاعد کرد که اینیستا را در رده‌های جوانان بارسلونا ثبت نام کنند.

اینیستا می‌گوید: "روزی که خانه را برای ورود به لاماسیا ترک کردم "رودخانه‌های گریه" جاری شده بودند و از پدر و مادرش جدا شد؛ در حالی که در آنجا نگه داشته می‌شد بسیار خجالتی بود. او کاپیتان تیم بارسلونا زیر ۱۵ سال در پیروزی در تورنمنت نایک سال ۱۹۹۹ بود و گل آخر را در آخرین لحظه نهایی به ثمر رساند و به عنوان بازیکن مسابقات شناخته شد. درست بعد از آن اینیستا به این باشگاه وارد شد، پس کاپیتان پپ گواردیولا به خوبی به ژاوی هرناندز گفت: "تو در آینده باعث بازنشستگی من میشی اما این پسر (اینیستا) کاری می‌کنه که همهٔ ما بازنشست بشیم."

۲۰۰۴–۰۸[ویرایش]

در فصل ۲۰۰۴–۰۵، اینیستا در ۳۷ بازی از ۳۸ بازی لیگ -بیشتر از هر بازیکن دیگر- به میدان رفت هرچند ۲۵ بازی را به عنوان یار تعویضی بازی کرد. او دو بار به گل زد و بارسلونا در آن فصل قهرمان لالیگا شد. مصدومیت ژاوی در آغاز فصل ۲۰۰۵–۰۶ اجازه داد اینیستا به‌طور منظم در مرکز میانه قرار بگیرد و او همچنان به پیشرفت می‌داد. او در ۱۱ بازی لیگ قهرمانان اروپا، از جمله قهرمانی در فینال ۲۰۰۶، بازی کرد و جایگزین ادمیسون شد. اینیستا در آن فصل همراه با بارسلونا با کسب لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا دوگانه را برد.

فصل ۲۰۰۶–۰۷ نشان داد که اینیستا همچنان رو به پیشرفت است و او تمایل به بازی در هر پست برای تیمش را داشت. در پیش فصل، او جام خوان گمپر را به عنوان کاپیتان تیم پس از یک پیروزی ۴–۰ در برابر بایرن مونیخ آلمان بدست آورد. اینیستا برای اولین بار به عنوان وینگر چپ برای بارسا در دو بازی لیگ قهرمانان اروپا مقابل لوسکی صوفیا بازی کرد. در مرحله اول حذفی از همان رقابت، او به عنوان هافبک میانی مقابل لیورپول بازی کرد.

با خروج لودویک گیولی پیش از شروع فصل ۲۰۰۷–۰۸، اینیستا توانست شمارهٔ ۲۴ خود را برای شمارهٔ مورد نظر خود تغییر دهد. به رغم شایعات مربوط به انتقال احتمالی قبل از فصل، او قراردادش را تا سال ۲۰۱۴ در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۸ تمدید کرد بند فسخ قرارداد او به ۱۵۰ میلیون یورو افزایش یافت. دون بالون، عضو مجله‌های ورزش اروپا، اینیستا را یکی از سازگارترین سازندگان در دو فصل گذشته لالیگا نامید و او را در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۷ در رتبه پنجم و در سال ۲۰۰۷–۰۸ در رتبه چهارم قرار داده‌است. او همچنین در مراسم بهترین‌های فیفا سال ۲۰۰۸ با ۳۷ امتیاز در رتبه نهم قرار گرفت.

قهرمانی‌ها[ویرایش]

باشگاهی[ویرایش]

بارسلونا[ویرایش]

لالیگا: ۲۰۰۴–۰۵ , ۲۰۰۵–۰۶ , ۲۰۰۸–۰۹ , ۲۰۰۹–۱۰ , ۲۰۱۰–۱۱ , ۲۰۱۲–۱۳ , ۲۰۱۴–۱۵ , ۲۰۱۵–۱۶ , ۲۰۱۷–۱۸

کوپا دل ری: ۲۰۰۸–۰۹ , ۲۰۱۱–۱۲ , ۲۰۱۴–۱۵ , ۲۰۱۵–۱۶ , ۲۰۱۶–۱۷ , ۲۰۱۷–۱۸

سوپر کاپ اسپانیا: ۲۰۰۵ , ۲۰۰۶ , ۲۰۰۹ , ۲۰۱۰ , ۲۰۱۱ , ۲۰۱۳ , ۲۰۱۶

لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۵–۰۶ , ۲۰۰۸–۰۹ , ۲۰۱۰–۱۱ , ۲۰۱۴–۱۵

سوپر کاپ اروپا: ۲۰۰۹ , ۲۰۱۱ , ۲۰۱۵

جام جهانی باشگاه‌ها: ۲۰۰۹ , ۲۰۱۱ , ۲۰۱۵

ملی[ویرایش]

اسپانیا[ویرایش]

جام جهانی: ۲۰۱۰

یورو: ۲۰۰۸ , ۲۰۱۲

یورو زیر ۱۹ سال: ۲۰۰۲

یورو زیر ۱۷ سال: ۲۰۰۱

فردی[ویرایش]

تیم منتخب یورو: ۲۰۰۸ , ۲۰۱۲

بهترین بازیکن اسپانیایی لالیگا: ۲۰۰۹

بهترین هافبک تهاجمی لالیگا: ۲۰۰۹ , ۲۰۱۱ , ۲۰۱۲ , ۲۰۱۳ , ۲۰۱۴

جایزه دی استفانو لالیگا: سال ۲۰۰۸–۰۹ دوم، سال ۲۰۱۱–۱۲ سوم

تیم منتخب سال فیفا: ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳, ۲۰۱۴, ۲۰۱۵, ۲۰۱۶, ۲۰۱۷

تیم منتخب سال یوفا: ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲, ۲۰۱۵, ۲۰۱۶

بهترین بازیکن سال اروپا: ۲۰۱۲

بهترین بازیکن یورو: ۲۰۱۲

تیم منتخب جام جهانی: ۲۰۱۰

پای طلایی: ۲۰۱۴

بیشترین پاس گل لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۱۰–۱۱

پانویس[ویرایش]

  1. "FIFA World Cup South Africa 2010: List of Players" (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). 4 June 2010. p. 29. Retrieved 13 September 2013. 
  2. "Barcelona profile". Fcbarcelona.com. Archived from the original on 13 September 2013. Retrieved 23 June 2012. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]