الیور کان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الیور کان
20180423 FIFA Fußball-WM 2018, Pressevorstellung ARD und ZDF by Stepro StP 3897.jpg
کان در سال ۲۰۱۸
اطلاعات شخصی
زادروز ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹ ‏(۵۰ سال)
زادگاه کارلسروهه، آلمان غربی
قد ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)[۱]
پست دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۵–۱۹۸۷ کارلسروهه
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۷–۱۹۹۰ کارلسروهه ۷۳ (۰)
۱۹۸۷–۱۹۹۴ کارلسروهه ۱۲۸ (۰)
۱۹۹۴–۲۰۰۸ بایرن مونیخ ۴۲۹ (۰)
مجموع ۶۳۰
تیم ملی
۱۹۹۵–۲۰۰۶ آلمان ۸۶ (۰)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

الیور رالف کان (به آلمانی: Oliver Rolf Kahn)[۲] کاپیتان و بازیکن پیشین تیم ملی آلمان و باشگاه بایرن مونیخ است.[۳]

اولی کان یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال جهان است؛ او به عقیدهٔ بسیاری از کارشناسان برترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال است[نیازمند منبع]. کان که هوادارن او لقب King یا سلطان را به او داده‌اند تنها دروازه‌بانی است که عنوان بهترین بازیکن جام جهانی در سال ۲۰۰۲ که بازیکنان بسیار بزرگی همچون رونالدو برزیلی ریوالدو زیدان کارلوس حضور داشتند را از آن خود کرده‌است.[۴][۵]

درسال 2014 مسابقات جام جهانی در شبکه ZDF که مسفر بازی های ملی آلمان ها الیورکان بود ریوالدو اسطوره سابق برزیلی ها در برنامه حضور پیدا کرد و همگان را شگفت زده کرد.در اواسط برنامه بود که ریوالدو پیراهنی که در سال 2002 از اولی کان به رسم یادبود گرفته بود را در مقابل دوربین به نمایش گذاشته و از اسطوره آلمانها درخواست امضا بر روی پیراهن را کرد و الیورکان نیز با کمال میل پیراهن را امضا کرده و دوباره تقدیم ریوالدو کرد.

وقتی در رابطه با نگهداری پیراهن کان از ریوالدو سوال شد او در جواب مجری شبکه گفت من این پیراهن را با عشق در خانه نگهداری میکنم چون که این پیراهن متعلق به بهترین دروازبان فوتبال بوده و برای من دارای احترام فراوانی است.

همسرم روزی به من گفت که این پیراهن امضا الیورکان را کم دارد و من نیز در جمع خانواده به همسر و فرزندانم قول دادم که هر طور شده خود را روزی به اولی کان رسانده و امضا را از او بگیرم.من و اولی کان دوستان بسیار خوبی برای هم هستیم.

در سال 2008  ورزشگاه آلیانز آرنا که تماشاگر خداحافظی دروازبان افسانه ای اش بود در میان 80 هزار تماشاگر در مونیخ اولیورکان دستکش هایش را در سن 39 سالگی آویخت تا این گونه پایانی باشد بر دروازبانی که به عقیده بزرگترین مربیان و کارشناسان فوتبال که میگویند همتایش نخواهد آمد.

در شب خداحافظی الیورکان اتفاق عجیبی افتاد.کان با پیراهنی پای بر میدان گذاشت که تمام تاریخ باشگاه بایرن مونیخ با فونت بسیار ریز بر روی آن حکاکی شده بود.باشگاه بایرن مونیخ با این کار قصد داشت که به تمام نگاه های دنیا یاداور باشد که باشگاه ما تاریخش را مدیون این مرد بزرگ است و اینگونه بود که افسانه و تایتان فوتبال دنیا با دور افتخار و با چشمانی گریان با هواداران خداحافظی کرد و به دوران طلایی و باشکوه خود پایان بخشید.

آلمانها در شرایطی در جام جهانی 2002 پای بر میدان گذاشتند که جز دروازبانشان  ستاره نامی در ترکیب خود نمیدیدند و حتی خود مردم آلمان انتظاری ازتیم خود  نداشتند تا به نیمه نهایی راه یابد ولی به یکباره ستاره دروازبانی خود را پرفروغ یافته و الیورکان افسانه ای  با درخشش و واکنش های استثنایی خود یک تنه تیم ژرمن ها را به فینال رساند و جواب تمام منتقدان خود را در آن سال داد.

اما از شانس بد اولی کان و ژرمن ها درمقابل ایرلند شمالی در دقیقه 79 اولی کان از ناحیه تاندوم دست چپ و انگشت شست دچار مصدومیت شدیدی گردید.و قادر نبود با آن وضعیت مصدومیت آلمان هارا که خود یک تنه به فینال رسانده بود همراهی کند ولی با اصرار و فشار رودی فولر مربی وقت آلمان ها بر دکتر تیم  ویل هرمان مولر ولفارت که هر طور شده باید اولی کان در بازی پایانی درقفس توری قرار بگیرد.و در نهایت اولیور درون دروازه ایستاد تا آن اشتباه معروف و ریباند توپ در مقابل رونالدو بزرگ تا دروازه ژرمن ها فرو ریزد و به مقام دومی بسنده کرده و کره را ترک گفتند.

زندگی‌نامه[ویرایش]

الیور کان متولد پانزدهم ژوئن ۱۹۶۹ در شهر کارلسروهه در جنوب آلمان و در نزدیکی شهر اشتوتگارت است. او از هفت سالگی رو به ورزش فوتبال آورد و در تیم نوجوانان کالسروهه مشغول به بازی شد. او هرگز به تیم ملی جوانان دعوت نشد. سپس او از سال ۱۹۹۰ کار خود را در بوندس لیگا آغاز کرد و در سطح اول فوتبال آلمان شروع به فعالیت کرد. نخستین موفقیت او، رسیدن با تیم کارلسروهه به مرحله نیمه نهایی جام یوفا در سال ۱۹۹۳ بود. او با بازیهای خود و نوع خاص دروازه‌بانی اش همه را در آن مقطع زمانی در لیگ آلمان متعجب کردو در سال ۱۹۹۴ لقب «دروازه‌بان سال» را به خود اختصاص داد. تا اینکه در نهایت برای حضور در رقابتهای جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا به تیم ملی آلمان دعوت شد؛ ولی در تیم ملی دروازه‌بان سوم بود و سنگربان اول آلمان‌ها در آن سالها بدو ایگنر بود و کان هرگز نتوانست در جام هانی ۱۹۹۴ آمریکا به میدان برود. اما پس از بازگشت از جام جهانی و در شرایطی که مدت زمانی به آغاز فصل جدید بوندس لیگا باقی نمانده بود او در آغاز فصل ۹۵–۱۹۹۴ با پیشنهاد باشگاه باواریایی بایرن مونیخ مواجه شد. او با مبلغ پنج میلیون مارک بی درنگ از باشگاه کارلسروهه که از دوران کودکی در آن عضویت داشت به سمت مونیخ حرکت کرد و به قرمزهای باواریا پیوست. این مبلغ تا آن زمان در بوندسلیگا برای هیچ دروازه‌بانی پرداخت نشده بود.

او در سال ۱۹۹۵ دروازبان دوم آلمانها و رقیب اصلی آندریاس کوپکه بود. بایرنی‌ها در سال ۱۹۹۹ به خاطر الیور کان ستارهٔ تیم، در لیگ قهرمانان اروپا درخشیدند. اما در فینال مسابقات و در وقت اضافه با دریافت دو گل از منچستر یونایتد در حالی که تا دقیقه ۹۰ یک بر صفر بیش بودند بازی را واگذار کردند. الیور کان بعدها گفته بود که: «شوک منچستر را تا مدت‌ها نتوانستم فراموش کنم».
بایرن بعد از آن در سال ۲۰۰۱ توانست به لطف الیور کان بار دیگر در بازی نهایی حضور یابد و این بار در ضربات پنالتی بر «والنسیا» غلبه و جام قهرمانی را تصاحب کند. کان با دفع سه پنالتی، ستاره آن مسابقه لقب گرفت.
آلمان‌ها در جام جهانی ۲۰۰۲ توانستند مقام دوم را کسب کنند که این را مدیون ستارهٔ پرفروغ خودالیور کان بودند. الیور کان در جام جهانی ۲۰۰۲ به عنوان اولین دروازه‌بان جایزهٔ بهترین بازیکن جام (توپ طلای آدیداس) را تصاحب کرد.
الیور کان در ماه اکتبر سال ۲۰۰۸ رسماً با انجام بازی خداحافظی کناره‌گیری خود را از فوتبال اعلام کرد. در این بازی تمامی بازی کنان سابق تیم بایرن‌مونیخ و تیم ملی آلمان حضور داشتند و تماشاگران زیادی نیز به الیانس ارنای شهر مونیخ آمده و الیور کان دروازه‌بان اسطوره‌ای این تیم را تشویق کردند.

دانستنی‌های دربارهٔ وی[ویرایش]

اولیور کان در مراسم خداحافظی از فوتبال در سال ۲۰۰۸

کان در روز سوم مارس ۲۰۰۱ در بازی نهایی با هانزاروستوک در حالی که بایرن۲–۳ از حریف خود عقب بود به خط حمله تیمش اضافه شد و روی ضربه ارسالی کرنر با مشت توپ را وارد دروازهٔ هانزا کرد ولی داور کارت زرد دوم را به وی نشان داد و کان گریه کنان زمین را ترک کرد.

قبل از آغاز اولین دیدار فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ در مقابل آرمینیا بیلفلد میشاییل رنسینگ با یک شوت تمرینی صورت الیور کان مورد اصابت قرار داد، رنگ پریدگی و تورم صورت او اجازه حفاظت از دروازه را به او نمی‌داد، بایرن با رنسینگ آن بازی را۲–۰ پیروز شد.

در یکی از فصول نا موفق بایرن یکی از خبرنگاران حاضر در کنفرانس از الیور کان در مورد احساسش نسبت به کمبودهای موجود در بایرن سؤال می‌کنه که کان در جواب به او می‌گوید: توپها! توپها! ما به توپها نیاز داریم، اگه منظورم رو می‌فهمی؟

کان در دوران بازیگری فرد خوش‌اخلاقی نبود و به‌طور مداوم با بازیکنان حریف و خودی درگیری لفظی و فیزیکی داشت که همین خصوصیت، او را از بقیه دروازه‌بانان دنیا متمایز می‌کرد.

خوزه مورینیو در شبکه اسکای بعد از خداحافظی اولی کان برای او بهترین هارا آرزو کرد و گفت که دیگر فوتبال جهان همچون الیورکان نخواهد دید

رونالدو مهاجم سابق تیم ملی برزیل دربارهٔ او گفته:وقتی در مقابل او قرار می‌گیرم نصف توانم را از دست می‌دهم.

کان در یک مصاحبه بعد از جام جهانی ۲۰۰۶ اعلام کرد تجربه‌ای که در این جام روی نیمکت به دست آوردم در بیست سال بازی و تمرین مداوم کسب نکرده بودم.

کان اولین و آخرین دروازه‌بانی است که جایزه بهترین (بازیکن) جام جهانی را بدست آورده. (۲۰۰۲)

وی در یک مصاحبه جنجالی اعلام کرد خوشحالم که در فینال جام جهانی ۲۰۰۲ آن اشتباه را انجام دادم در غیر این صورت زندگیم تباه شده بود. او اعلام کرد تا قبل از این اشتباه تمرینات مکرر جسمی و ذهنی انجام می‌داده که بسیاری از آنها بی‌دلیل و اضافی بوده‌اند. او در ادامه خاطرنشان کرد اگر من آن اشتباه را انجام نمی‌دادم پس به من ثابت می‌شد که کارهایم صحیح هستند و من به آنها ادامه می‌دادم و چیزهای دیگری که در دنیا وجود داشت را فراموش می‌کردم.

پدرش والف کان بازیکن تیم ملی جوانان آلمان و همبازی سپ مایر بوده

کان از سن ۵ سالگی تا ۳۸ سالگی زیر نظر سپ مایر تمرین می‌کرد

پدرش در مورد او می‌گوید وقتی بچه بود روزهای یکشنبه (در آلمان یکشنبه‌ها تعطیل است) مرا از خواب بیدار می‌کرد و مرا وادار به تمرین کردن با خود می‌کرد.

در جواب خبرنگار یوفا که در مورد چگونه دروازبان شدنش از وی پرسید اینگونه جواب داد:یکروز پدر بزرگم به خانه ما آمد ومن دیدم که یک ست کامل از لوازم سپ مایر برایم خریده‌است. آن روز تصمیم گرفتم دروازبان شوم.

وی لقب پیروزمندترین بازیکن تاریخ بوندسلیگا را یدک می‌کشد.

کان در یک جلسه تمرینی، از ۱۰ پنالتی سپ مایر، ۹ پنالتی را مهار کرد و همگان برای او هورا می‌کشیدند. اما پس از این تمرین کان که ناراحت به نظر می‌رسید، در فکر آن ضربه‌ای بود که نتوانست مهار کند.

کان با مهار ضربه پنالتی یاران والنسیا، باعث قهرمانی بایرن مونیخ در سال ۲۰۰۱ در ضربات پنالتی شد.

کان در نهم ژوئیه ۲۰۱۱ برای بار دوم ازدواج کرد.[۶]

افتخارات[ویرایش]

بهترین دروازبان تاریخ در سال‌های 2003-2002-2001-2000-1999-1998

بهترین دروازبان اروپا 2000-2001-2002-2004-2006

بهترین دروازبان جام جهانی 2006-2002

بهترین بازیکن جام جهانی در سال‌های 2006-2002

همراه باشگاه[ویرایش]

همراه تیم ملی آلمان[ویرایش]

افتخارات شخصی

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • ویکی‌پدیای آلمانی
  1. "Factfile - Oliver Kahn". FC Bayern München's Official Site. FC Bayern München AG. Retrieved 28 April 2011.
  2. "FIFA World Cup Germany 2006 – List of Players" (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). p. 12. Archived from the original (PDF) on 5 November 2013. Retrieved 26 July 2013.
  3. Jack Rollin. "Kahn's article on Encyclopædia Britannica Online". Encyclopædia Britannica, Inc. Retrieved 15 June 2011.
  4. "Many new challenges ahead". DFB.de. 2 September 2008. Archived from the original on 3 March 2009. Retrieved 20 June 2014.
  5. Augustus, Luke (14 April 2015). "Peter Schmeichel and Oliver Kahn renew rivalry as pair grow old in Tipico face-off advert that sees them age 50 years". Daily Mail. Retrieved 13 August 2015.
  6. منابع: ویکی انگلیسی-ماهنامه فوتبال-سایت یوفای فارسی

پیوند به بیرون[ویرایش]