فرانک ریبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرانک ریبری
Franck Ribery Training 2017-05 FC Bayern Muenchen-1.jpg
ریبری در حال تمرین با بایرن مونیخ در سال ۲۰۱۷.
شناسنامه
نام کامل فرانک هنری پیر ریبری[۱]
زادروز ۷ آوریل ۱۹۸۳(1983-04-07) ‏(۳۴ سال)
زادگاه بولون-سور-مر، فرانسه
قد ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)[۲]
پست وینگر، هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بایرن مونیخ
شمارهٔ پیراهن ۷
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۹–۱۹۹۶ Conti Boulogne
۱۹۹۶–۱۹۹۹ لیل
۱۹۹۹–۲۰۰۰ Boulogne
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۲۰۰۰–۲۰۰۲ Boulogne ۲۸ (۶)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ Alès ۱۹ (۱)
۲۰۰۳–۲۰۰۴ برست ۳۵ (۳)
۲۰۰۴–۲۰۰۵ متز ۲۰ (۱)
۲۰۰۵ گالاتاسارای ۱۴ (۰)
۲۰۰۵–۲۰۰۷ مارسی ۶۰ (۱۱)
۲۰۰۷– بایرن مونیخ ۲۳۴ (۷۵)
تیم ملی
۲۰۰۴–۲۰۰۶ زیر ۲۱ سال فرانسه ۱۳ (۲)
۲۰۰۶–۲۰۱۴ فرانسه ۸۱ (۱۶)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۲۶, ۱ اکتبر ۲۰۱۷ (UTC).
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۱۳

فرانک هنری پیر ریبری (فرانسوی: Franck Henry Pierre Ribéry؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۸۳(1983-04-07)) بازیکن فوتبال فرانسوی است که در حال حاضر برای باشگاه بایرن مونیخ در بوندسلیگا بازی می‌کند. ریبری از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ عضو تیم ملی فوتبال فرانسه بود. ریبری یکی از ستاره‌های حال حاضر فوتبال جهان به‌شمار می‌رود. فرانک هنری پیر ریبری متولد شهر بولوژونه شورمر در شمال فرانسه است. او در فقر کامل به همراه خانواده اش زندگی می‌کرد آن هم در حومه شهر. هنگامی که دو سال داشت در یک تصادف با کامیون دچار جراحت شدیدی شد و به نوعی از مرگ برگشت. بیش از صد بخیه خورد اما دو چیز برایش به یادگار ماند زخمی طولانی در کنار گوش سمت راستش و زخمی در بالای ابرویش. قبل از سال ۲۰۰۳ که به استاد برست ملحق شود به همراه پدرش در ساختمان‌ها کار می‌کرد. در شش سالگی برای تیم محلی به میدان رفت اما در سال ۱۹۹۶ به رده‌های سنی تیم لیل در دسته دوم پیوست. بعدها فاش کرد که پس از شکستن آرنجش در تیم لیل مربیان می‌خواستند او را به علت اینکه ریز اندام است کنار بگذارند. او لیل را ترک کرد و به تیم یو اس بولوژونه پیوست و در سطح چهارم فوتبال فرانسه در دو سال حضورش در تیم اصلی ۲۹ بازی انجام داد و ۵ گل به ثمر رساند. بعد از آن به المپیک آلس رفت و ۱۸ بازی برای این تیم انجام داد و تنها یک گل زد، سپس به تیم دسته سومی استاد برست پیوست و ۳۵ بازی انجام داد و ۹ گل به ثمر رساند و باعث شد تیمش به لیگ ۲ فرانسه صعود کند. وی در سال ۲۰۰۴ نیم فصل برای متز به میدان رفت و در مقابل تلوز تک گلش تیمش را به ثمر رساند. در ژانویه ۲۰۰۵ به گالاتاسرای ترکیه رفت و ۱۴ بازی رد آنجا انجام داد و از هوادران لقب فراری ریبری را گرفت. این لقب به خاطر سرعت و کنترلش بر روی توپ بود. در تابستان ۲۰۰۵ راهی مارسی شد و بازی‌های درخشانی را زیر نظر مربی سابقش در متز انجام داد. ریبری به جام جهانی ۲۰۰۶ دعوت شد و درخشان ظاهر شد، فرانک دیگر فرانکی محبوب شده بود. در آن سال تیم‌هایی مانند رئال مادرید و آرسنال و لیون خواهان جذب او بودند حتی رئال مادرید ۳۰ میلیون یورو به وی پیشنهاد داده بود ولی ریبری در مارسی باقی ماند. او در مارسی ۹۰ بازی انجام داد و ۱۸ گل به ثمر رساند. در فصل بعد با قیمت عجیب ۲۵ میلیون یورو راهی بایرن مونیخ شد و قراردادی ۴ ساله امضا کرد. در بایرن هم مانند مارسی در بدو راه، شماره ۷ را بر تن کرد.

ریبری در سال ۲۰۱۳ سال درخشانی را در بایرن مونیخ تجربه کرد و قهرمانی در بوندس لیگا و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. ریبری در سال ۲۰۱۳ در همراه لیونل مسی و کریستیانو رونالدو یکی از سه نامزد نهایی توپ طلا بهترین بازیکن جهان بود. ریبری در همین سال یعنی سال ۲۰۱۳ برنده جایزه بهترین بازیکن سال اروپا شد و در جام باشگاه‌های جهان نیز به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد ولی در مراسم گالا پس از مسی و رونالدو سوم شد.

در سال 2017 پس از شروع بد بايرن مونيخ در بازيهاي پيش فصل و آغاز فصل، ريبري و چند تن از بازيكنان ديگر بايرن نسبت به سرمربي وقت بايرن، آنجلوتي ايتاليايي ابراز نارضايتي كردند كه نهايتا بعد از باخت سنگين به پاريسن‍ژرمن منجر به اخراج اين مربي شدند.

ریبری تا کنون سابقه بازی در تیم‌های متز، گالاتاسرای،[۳] المپیک مارسی[۴] و بایرن مونیخ[۵] را در کارنامه خود دارد.

آمار[ویرایش]

بین‌الملی[ویرایش]

تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳. [۶]
تیم ملی فصل بازی گل پاس گل
تیم ملی فوتبال فرانسه ۲۰۰۵–۰۶ ۱۰ ۱ ۴
۲۰۰۶–۰۷ ۸ ۱ ۳
۲۰۰۷–۰۸ ۱۲ ۲ ۲
۲۰۰۸–۰۹ ۸ ۳ ۱
۲۰۰۹–۱۰ ۱۰ ۰ ۱
۲۰۱۰–۱۱ ۴ ۰ ۰
۲۰۱۱–۱۲ ۱۲ ۳ ۲
۲۰۱۲–۱۳ ۹ ۲ ۲
۲۰۱۳–۱۴ ۸ ۵ ۵[۷]
مجموع ۸۰ ۱۶ ۲۰

گل‌های ملی[ویرایش]

# تاریخ ورزشگاه حریف گل نتیجه رقابت
۱ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶ ورزشگاه آ و دی-آرنا، هانوفر، آلمان  اسپانیا ۱ – ۱ ۱ – ۳ جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶
۲ ۲ ژوئن ۲۰۰۷ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  اوکراین ۱ – ۰ ۲ – ۰ مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
۳ ۲۶ مارس ۲۰۰۸ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  انگلستان ۱ – ۰ ۱ – ۰ بازی دوستانه
۴ ۳ ژوئن ۲۰۰۸ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  کلمبیا ۱ – ۰ ۱ – ۰ دوستانه
۵ ۱۱ اکتبر ۲۰۰۸ ورزشگاه فارول، کونستانسا، رومانی  رومانی ۲ – ۱ ۲ – ۲ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۶ ۲۸ مارس ۲۰۰۹ ورزشگاه داریوس جیرناس، کاوناس، لیتوانی  لیتوانی ۰ – ۱ ۰ – ۱ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۷ ۱ آوریل ۲۰۰۹ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  لیتوانی ۱ – ۰ ۱ – ۰ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
۸ ۲۷ مه ۲۰۱۲ استید دو هاینوت، والنسین، فرانسه  ایسلند ۲ – ۲ ۳ – ۲ دوستانه
۹ ۳۱ مه ۲۰۱۲ استید آگوست دالون، رنس، فرانسه  صربستان ۱ – ۰ ۲ – ۰ دوستانه
۱۰ ۵ ژوئن ۲۰۱۲ مم آرنا، لو مان، فرانسه  استونی ۱ – ۰ ۴ – ۰ دوستانه
۱۱ ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  بلاروس ۳ – ۱ ۳ – ۱ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
۱۲ ۲۲ مارس ۲۰۱۳ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی، فرانسه  گرجستان ۳ – ۰ ۳ – ۱ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
۱۳ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ ورزشگاه سنترال، گومل، بلاروس  بلاروس ۱ – ۱ ۲ – ۴ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
۱۴ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ ورزشگاه سنترال، بلاروس  بلاروس ۲ – ۲ ۲ – ۴ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
۱۵ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۳ ورزشگاه پارک ده پرنس، پاریس، فرانسه  استرالیا ۱ – ۰ ۶ – ۰ دوستانه
۱۶ ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳ ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی  فنلاند ۱ – ۰ ۳ – ۰ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

زندگی خصوصی[ویرایش]

ریبری مسلمان است. او دو دختر به نام‌های هیزیا و شاهین و یک پسر به نام سیف الاسلام دارد.[۸] زن او اصلیت الجزایری دارد. او پس از گرویدن به اسلام نام بلال یوسف محمد را اختیار کرده‌است.[۹]

افتخارات[ویرایش]

گالاتاسرای

المپیک مارسی

بایرن مونیخ

ملی

شخصی

منابع[ویرایش]

  1. "FIFA Club World Cup Morocco 2013: List of Players" (PDF). FIFA. 7 December 2013. p. 5. Retrieved 7 December 2013. 
  2. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام profile_fcbayern وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. "Gala demand Ribery probe". Sky Sports. 16 June 2005. Retrieved 3 April 2010. 
  4. "Galatasaray Ribery claim rejected by court". ESPN. 25 April 2007. Retrieved 26 March 2008. 
  5. "German giants recruit Ribéry". Sky Sports. 7 June 2006. Retrieved 7 June 2006. 
  6. "RIBERY Franck" (in French). fff.fr. Retrieved 19 March 2010. 
  7. "Franck Ribéry". goal.com. Retrieved 17 October 2013. 
  8. مصاحبه با سایت TZ
  9. White, Duncan. “Franck Ribery the man to challenge Lionel Messi and Barcelona”. Telegraph.co.uk. 2009-04-04. Retrieved 2015-07-19. 
  10. Pierrend, José Luis (6 March 2012). ""Onze Mondial" Awards". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 26 December 2015. 
  11. "Ribery - der Mann des Jahres" (in German). kicker.de. 22 December 2013. Retrieved 24 December 2013. 
  12. "Franck Ribéry (BEST PLAYER OF THE YEAR) - Globe Soccer". globesoccer.com. Retrieved 27 March 2015. 
  13. "adidas Golden Ball - FIFA Club World Cup". FIFA.com. Retrieved 18 July 2014. 
  14. "FIFA/FIFPro World XI". FIFA.com. Retrieved 18 July 2014. 
  15. "FIFA Ballon d'Or". FIFA.com. Retrieved 18 July 2014. 

پیوند به بیرون[ویرایش]