روبرتو باجو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روبرتو باجو
Roberto Baggio
Roberto Baggio cropped.jpg
روبرتو باجو در ۲۰۱۳
شناسنامه
نام کامل Roberto Baggio
زادروز ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۷(۱۹۶۷-02-۱۸) ‏(۴۸ سال)
زادگاه کالدونیو، ویچنزا
قد ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱۲ اینچ)
پست مهاجم دوم
هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۲–۱۹۸۵ ویچنزا ۳۶ (۱۳)
۱۹۸۵–۱۹۹۰ فیورنتینا ۹۴ (۳۹)
۱۹۹۰–۱۹۹۵ یوونتوس ۱۴۱ (۷۸)
۱۹۹۵–۱۹۹۷ آث میلان ۵۱ (۱۲)
۱۹۹۷–۱۹۹۸ بولونیا ۳۰ (۲۲)
۱۹۹۸–۲۰۰۰ اینترمیلان ۴۱ (۱۲)
۲۰۰۰–۲۰۰۴ برشا ۹۵ (۴۵)
مجموع ۴۸۸ (۲۲۱)
تیم ملی
۱۹۸۸–۲۰۰۴ ایتالیا ۵۶ (۲۷)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

روبرتو باجو (به ایتالیایی: Roberto Baggio) فوتبالیست نامدار ایتالیایی و از مشهورترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان است.

باجو در سال ۱۹۹۳ به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد و جایزهٔ توپ طلای اروپا را کسب کرد.[۱] ظرافت بازی و تکنیک‌های نرم باجو هر فوتبالدوستی را به تحسین او وا می‌داشت.

  • نام مستعار: دم اسبی آسمانی
  • مسئولیت فعلی: رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا
  • شماره پیراهن: ۱۰

رده باشگاهی[ویرایش]

باجو برای بسیاری از تیم‌های ایتالیایی از جمله فیورنتینا، یوونتوس، آ. ث. میلان، اینتر میلان، بولونیا و برشا بازی کرد.

تیم ملی[ویرایش]

باجو در ۳ جام جهانی نیز در تیم ملی ایتالیا بازی کرد. اوج درخشش او در جام جهانی ۱۹۹۴ بود. ایتالیا به لطف بازی درخشان باجو و نه قدرت تیمی، به فینال مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا رسید. اوج درخشش روبرتو بازی یک هشتم نهایی در مقابل تیم قدرتمند نیجریه بود. جایی که هنوز هم فریادهای آریگو ساچی سرمربی تیم ملی ایتالیا در آن بازی در اذهان بسیاری باقی‌مانده است. گل بیادماندنی باجو در دقیقه ۸۹ آن دیدار کار را به تساوی و در نهایت پیروزی لاجوردی‌ها کشاند.

با وجود اینکه او به خبره بودن در ضربات کاشته مشهور بود، آخرین پنالتی تیمش در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل برزیل را هدر داد تا ایتالیا جام را از دست بدهد. آن پنالتی را می‌توان سیاه‌ترین نقطهٔ ورزشی باجو دانست. هرچند که فرانکو بارسی و دانیله ماسارو دو ضربه پیش از پنالتی باجو را از دست داده بودند. باجو در جام جهانی ١٩٩٨ هم نقش پررنگ و تاثیر گذاری در تیم ملی ایتالیا داشت. در سال ٢٠٠٢ با اینکه خیلی از کارشناسان فوتبال ایتالیا و دنیا اعتقاد داشتند که باجو باید به تیم ملی دعوت شود و در جام جهانی بازی کند اما سرمربی وقت ایتالیا (جووانی تراپاتونی) وی را به تیم ملی ملی دعوت نکرد و ایتالیا نیز جام کابوس واری را تجربه نمود. در ظاهرا سن باجو دلیل اصلی سرمربی ایتالیا بود. اما کارشناسان، خصومت شخصی تراپاتونی و بودایی بودن باجو را از دلایل لجبازی سرمربی ناکام ایتالیایی عنوان کردند. باجو در سال ۲۰۰۴ از فوتبال کناره گیری کرد و چندی بعد به عنوان رییس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا مشغول به کار شد. ولی پس از مدتی از این سمت استعفا داد.

باورها[ویرایش]

روبرتو باجو پیرو مکتب بوداست و در ایتالیا به او لقب بودای کوچک را داده بودند. او همیشه بازوبند کاپیتانی ۳ رنگ و خاصی مرتبط با بودا به همراه داشت که در تیمهای مختلف بر بازو می‌بست.

پانویس[ویرایش]