بهره (فرقه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بهره‌ها زیر مجموعه طیبیان محسوب می‌شدند و خود طیبیان زیر شاخه مستلعویه بودند داعیان طیبی به مرور موفق شدند پیروان زیادی را در هند غربی پیدا نمایند آنان در هند آیین خود را (دعوت هادیه) می‌نامیدند و از نام (بهره) به معنی بازرگان نیز استفاده می‌نمودند. تامدتها داعی مطللق یمنی برای طیبیان مرجع و رهبر محسوب می‌گشت. دعوت فاطمیان را احتمالاً یک داعی یمنی موسم به (عبدالله) به هند برد که گفته می‌شود در سال ۴۶۰ در گجرات بوده‌است جماعت طیبی در سال ۹۹۹ با مرگ داعی مطللق (داوود بن عجب شاه) به دو شاخه داوودیه و سلیمانیه تقسیم شد.

منابع[ویرایش]

  • رسول جعفریان، (چاپ سوم سال۱۳۸۹). اطلس شیعه. سازمان جغرافیایی ارتش، صفحهٔ ۲۹.