حاکم بأمرالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منصور
الحاکم بامرالله
Al-Hakim bi-Amr Allah.jpg
حاکم کی ایک خیالی تصویر
دور خلافت۱۴ اکتبر ۹۹۶ – ۱۳فوریه ۱۰۲۱
پیشینابومنصور نزار العزیزبالله
جانشینعلی ظاهر
فرزند(ها)علی ظاهر
نام کامل
ابو علی منصور الحاکم بامر الله
پدرابومنصور نزار العزیزبالله
مادرالسیده العزیزیه
زادروز۱۳ اوت ۹۸۵

حاکم بأمرالله (۲۳ ربیع‌الاول ۳۷۵–۱۳ فوریه ۱۰۲۱) ششمین خلیفه فاطمی در مصر بود که از سال ۳۸۷ در آن سرزمین فرمان می‌راند. در سال ۳۸۳ به ولیعهدی برگزیده شد. وی در حالی که دوازده سال داشت، به خلافت رسید. او مؤسس دارالحکمه در قاهره بود. وی با چین روابط دوستانه‌ای برقرار کرد. او در سال ۱۰۲۱ ناپدید شد، دروزیان معتقد هستند که او کشته نشده بلکه خدا او را ناپدید کرده‌است و به همراه مهدی بازخواهد گشت.[نیازمند منبع]

حاکم بأمرالله در سال ۱۰۰۹ کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم را به کلی ویران کرد.[۱] وی ابن هیثم را در سال ۱۰۱۱ بمدت ۱۰ سال در حبس خانگی بازداشت کرد.[نیازمند منبع]

کتابشناسی/ یادکردها[ویرایش]

  • ویلیام بوردهی (۱۳۶۴=تحقیقی در آیین اسماعیلیه، ترجمهٔ زهرا سعیدی، مشهد: تابناک تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  • محمد بن زین العابدین (۱۳۶۲=تاریخ جماعت اسمعیلیه:هدایت المومنین الطالبین، ترجمهٔ هما خاقان زاده، به کوشش الکساندر سیمونوف.، تهران: اساطیر تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)

پانویس[ویرایش]