حاکم بأمرالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
منصور
الحاکم بامراللہ
Al-Hakim bi-Amr Allah.jpg
حاکم کی ایک خیالی تصویر
دور خلافت ۱۴ اکتبر ۹۹۶ – ١٣فوریه ١٠٢١
پیشین ابومنصور نزار العزیزبالله
جانشین علی ظاهر
فرزند(ها) علی ظاهر
نام کامل
ابو علی منصور الحاکم بامر الله
پدر ابومنصور نزار العزیزبالله
مادر السیدہ العزیزیه
زادروز ۱۳ آگوست ۹۸۵

حاکم بأمرالله (۲۳ ربیع‌الاول ۳۷۵ - ۱۳ فوریه ۱۰۲۱) ششمین خلیفه فاطمی در مصر بود که از سال ۳۸۷ در آن سرزمین فرمان می‌راند. در سال ۳۸۳ به ولیعهدی برگزیده شد. وی در حالی که دوازده سال داشت، به خلافت رسید. او مؤسس دارالحکمه در قاهره بود. وی با چین روابط دوستانه‌ای برقرار کرد. او در سال ۱۰۲۱ ناپدید شد، اسماعیلیان معتقد هستند که او کشته نشده بلکه خدا او را ناپدید کرده است و به همراه مهدی بازخواهد گشت.[نیازمند منبع]

حاکم بأمرالله در سال ۱۰۰۹ کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم را به کلی ویران کرد.[۱] وی ابن هیثم دانشمند بزرگ ایرانی را در سال ۱۰۱۱ بمدت ۱۰ سال در حبس خانگی بازداشت کرد.[نیازمند منبع]

کتابشناسی/ یادکردها[ویرایش]

  • ویلیام بوردهی. تحقیقی در آیین اسماعیلیه. ترجمهٔ زهرا سعیدی. مشهد: تابناک، ۱۳۶۴=. 
  • محمد بن زین العابدین. تاریخ جماعت اسمعیلیه:هدایت المومنین الطالبین. ترجمهٔ هما خاقان زاده. الکساندر سیمونوف. تهران: اساطیر، ۱۳۶۲=. 

پانویس[ویرایش]