ابن زهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابومروان عبدالملک بن ابی العلا، معروف به ابن زهر (به لاتین: Avenzoar) (۱۰۹۴-۱۱۶۲ م) متولد سبیا، پزشک مسلمان اندلسی و هم‌دوره ابن رشد و موسی بن میمون بود. او طبیب و وزیر عبدالمومن موحدی بود. ابن زهر شش کتاب ترجمه کرد مهمترین آن التیسیر فی المداواء و التدبیر (راه آسان مداوا و پیشگیری) بود. برخی او را اولین انگل‌شناس و نخستین توصیف کننده جرب دانسته‌اند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. الهویی نظری، زهرا. «طب و داروسازی در اندلس». تاریخ اسلام (دانشگاه باقرالعلوم)، ش. ۱۵ (پاييز 1382): ۱۰۵.