مجوسی اهوازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علی بن عباس مجوسی اهوازی
متولد اهواز
مرگ ۳۸۳ (قمری)
ملیت ایرانی
رشته فعالیت پزشک و روانشناس
دلیل شهرت کتاب مَلِکی

علی بن عباس مجوسی اهوازی معروف به مسعودی یا ابن المجوس که در زبان لاتین به نام Haly Abbas شناخته میشود پزشک و روانشناس برجستهٔ ایرانی سده چهارم هجری بود. وی در اهواز در جنوب غربی ایران متولد شد و علم پزشکی را نزد ابوماهر فارسی (موسی بن سیّار) آموخت و پس از ابوماهر او خود به مطالعه کتاب‌های پیشینیان پرداخت. چون اجداد او بر دین زرتشتی بودند او را مجوسی نامیده‌اند با اینکه خود او مسلمان بود و اعتقاد او بر دین اسلام در نوشتار وی مشخص است.

مجوسی از بزرگ‌ترین پزشکان دولت آل بویه بود و پزشک شخصی عضدالدوله فنا خسرو گردید. فناخسرو به پزشکی علاقه‌مند بود و بیمارستانی در شیراز و سپس بیمارستان العضدی در بغداد را تاسیس نمود که مجوسی در آن مشفول به کار گردید.

بزرگترین اثر وی کتاب مَلِکی است که تقدیم به فناخسرو نمود. این کتاب منظمتر و خلاصه تر از کتاب الحاوی رازی و کاربردی تر از کتاب قانون ابن سینا میباشد که بعد از آن منتشر گردید.این کتاب در ۲۰ فصل نگاشته شده است که ۱۰ فصل اول أن مقدمات نظری و ۱۰ فصل دیگر بر جنبه های عملی پزشکی تاکید دارند.

کتاب ملکی دوبار به لاتین ترجمه گشت. ترجمه اول در سال ۱۰۸۷ میلادی توسط کنستانتین آفریقایی و ترجمه دوم که ترجمه کاملتری بود در سال ۱۱۲۷ میلادی توسط استفان پیزایی انجام شد. روش علمی مورد استفاده او درمورد پدیده های طبیعی در کتاب ملکی شباهت زیادی به روش امروزی مورد استفاده در تحقیقات پزشکی دارد. کتاب ملکی موضوعات مختلفی مانند آناتومی، فیزیولوژی، بیماریهای روانی و علوم اعصاب را پوشش میدهد. او همچنین بر اخلاق در پزشکی و رابطه سالم بین پزشک و بیمار تاکید دارد. 

از تاریخ درگذشت مجوسی و شرح حال وی تفصیلی در دست نیست همین قدر میدانیم که تا سال ۳۸۳ ه.ق. زنده بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  • صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران(جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم
  • روابط عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، بستهٔ خبری شماره ۷، آبان ۱۳۸۸.
  • دهخدا: ابن المجوس.