ابوسهل مسیحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوسهل عیسی بن یحیی بن ابراهیم المسیحی الجرجانی که به نام ابوسهل مسیحی جرجانی شناخته می‌شود، دانشمند و پزشک بزرگ ایرانی نیمهٔ دوم قرن چهارم و همدورهٔ ابن سینا است. او علاوه بر پزشکی در دانش‌های دیگر از جمله هندسه، ستاره‌شناسی، ریاضیات، شعر و حکمت نیز آثاری داشته است. برخی می‌گویند که او از استادان ابن سینا و ابوریحان بوده است. وی در خوارزمو در دربار ابوالعباس مأمون خوارزمشاه زندگی می‌کرد و در سال ۴۰۳ هجری که به همراه ابن سینا از خوارزم به خراسان می‌رفت در بیابان خوارزم درگذشت. مشهورترین کتاب او المائة فی الصناعة الطبیة نام دارد که کتابی بزرگ در پزشکی است.

جايگاه نظريات و روابط علمي ابوسهل[ویرایش]

برخي از تاريخ نگاران كه پزشكاني بنام نيز بوده اند و نيز بسياري از معاصران ، ابوسهل را استاد ابن سينا در پزشكي دانسته يا به شهرت اين انتساب اشاره كرده اند، اما ابن سينا دربارة فراگيري پزشكي از كسي نام نبرده و تنها گفته است: «از آنجا كه اين دانش چندان دشوار نيست، من در اندك مدتي بر همة آن آگاه شدم. بسياري بر چيره دستي او در پزشكي تأكيد داشته اند و حتي برخي او را برتر از ابن سينا دانسته اند . قطب الدين شيرازي در جاي جاي كتاب بزرگ خود التحف‍ـة السعدي‍ـة كه شرحي مفصل بر قانون ابن سينا، همراه با تحليل و مقايسة آن با آراء پزشكان و فيلسوفان ديگر است، از نظريان ابوسهل بيش از آراء ديگر دانشمندان سود جسته و در برخي جاها نظر وي را بر آراء ابن سينا و ديگران ترجيح داده است.

منابع[ویرایش]

صفا، ذلیح‌الله، تاریخ ادبیات ایرات(جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم