چ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شكل حرف | ||||
|---|---|---|---|---|
| جدا | آغازی | میانی | پایانی | |
| چ | چ | چ | چ | |
برای دیگر کاربردها، چ (ابهامزدایی) را ببینید.
چ حرف هفتم در الفبای فارسی است. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد.
چ یکی از همخوانها (صامتها) است و هفتمین حرف از الفبای فارسی، هشتمین حرف از الفبای اردو و چهارمین حرف الفبای ترکی است.
در فارسی در قدیم آن را جیم مَعْقود و جیم فارسی نیز نامیدهاند. ارزش عددی آن را در حساب جمل، مانند «ج»، سه در نظر میگیرند از لحاظ آواشناسی، «چ» صامتی شُشی، برونسو، سخت، بیواک، دمیده، انفجاری ـ سایشی و لثوی ـ کامی است.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ چ.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون زبان و زبانشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
