بیماری هیرشپرونگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری هیرشپرونگ
بافت‌آسیب‌شناسی در بیماری هیرشپرونگ.
آی‌سی‌دی-۱۰ Q43.1
آی‌سی‌دی-۹ 751.3
اُمیم 142623
دادگان بیماری‌ها ۵۹۰۱
مدلاین پلاس 001140
ای‌مدیسین med/۱۰۱۶
سمپ D006627

بیماری هیرشپرونگ (به انگلیسی: Hirschsprung's disease (HD) )یک اختلال عصبی - عملکردی در ناحیه شکمی بوده که طی آن تمام و یا بخشی از روده بزرگ و یا قسمت‌های ابتدایی دستگاه گوارش فاقد اعصاب و در نتیجه دچار اختلال عملکردی می‌شوند.[۱] بدلیل عدم وجود بافت عصبی کامل درانتهای روده، این قسمت تحرک کافی نداشته و در نتیجه مدفوع در پشت قسمتی که اعصاب کامل ندارد تجمع پیدا می‌کند و این قسمت بطور مزمن گشاد و بزرگ می‌شود.
بطور معمول در طی رشد جنین، سلول‌های تاج عصبی برای تشکیل شبکه اورباخ و شبکه مایسنر به روده بزرگ مهاجرت می‌کنند. در این بیماری مادرزادی، مهاجرت عصبی کامل نبوده و بخش‌هایی از روده بزرگ با فقدان این شبکه عصبی، دچار اختلال عملکردی می‌شود.[۲][۳]
در بیشتر افراد مبتلا، این اختلال در روده بزرگ و در نزدیکی مقعد تاثیر می‌گذارد. این بیماری شایع ترین علت انسداد گوارشی در نوزادان به شمار می‌رود. در ۵ درصد موارد، تمام روده بزرگ تحت تاثیر قرار می‌گیرد؛ این امکان وجود دارد که معده و مری بیشتر تحت تاثیر قرار گیرند.
هیرشپرونگ معمولا در هر یک در ۵۰۰۰ مورد کودک ژاپنی و آمریکایی گزارش شده و بیشتر در پسرها دیده می‌شود.

علایم بالینی[ویرایش]

این بیماری در سنین مختلف علائم متفاوت دارد.

  1. عدم دفع مدفوع در ۲۴ تا ۴۸ ساعت تولد نوزاد
  2. مدفوع غیر طبیعی
  3. تغذیه ناکافی
  4. استفراغ
  5. اسهال آبکی (در نوزادان)


علایم در کودکان بزرگتر:

  1. وجود یبوست
  2. مدفوع متراکم[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hirschsprung's disease»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ خرداد ۱۳۹۳).
  1. “What I need to know about Hirschsprung Disease”. Retrieved July 10, 2013. 
  2. “What causes Hirschsprung’s disease?”. Great Ormond Street Hospital (GOSH). Retrieved June 2013. 
  3. “Hirschsprung Disease”. KidHealth. 
  4. “Hirschsprung’s disease”. Medline Plus. Retrieved 12/4/2013.