روابط ایران و جمهوری آذربایجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روابط ایران و آذربایجان
نقشه موقعیت ایران و آذربایجان را نشان می‌دهد

جمهوری آذربایجان

ایران
ساختمان سفارت ایران در باکو

روابط ایران و جمهوری آذربایجان به معنای روابط خارجی میان دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان می‌باشد. ایران دارای سفارت در شهر باکو و سرکنسول‌گری در شهر نخجوان است؛ جمهوری آذربایجان نیز دارای سفارت در شهر تهران و سرکنسولگری در شهر تبریز می‌باشد. هر دو کشور عضو سازمان اکو (ECO) و سازمان همکاری اسلامی (OIC) می‌باشند.

پیش از جنگ‌های ایران و روسیه در دوران قاجار، جمهوری آذربایجان و چند کشور دیگر این منطقه جزء خاک سرزمینی ایران محسوب می‌شدند. ولی در پی شکست‌های ایران در این جنگ و تحمیل دو قرارداد گلستان و ترکمنچای (۱۵ سال بعد)، جمهوری آذربایجان و سرزمین‌های شمالی رود ارس از ایران جدا شدند. ولی در هیچیک از این قراردادها صحبتی از تعیین رژیم حقوقی دریای خزر به میان نیامده بود. همین مساله در سال‌های بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل کشورهای تازه استقلال‌یافته از آن، موجب اختلاف عمیق بین برخی از این کشورها و ایران شده است که این اختلاف تا امروز ادامه یافته است.[۱]

ایران و جمهوری آذربایجان از سال ۱۹۱۸ دارای روابط دیپلماتیک می‌باشند. محمدرضا رحیمی اعلام کرده که قره‌باغ بخشی از جمهوری آذربایجان است و ایران هیچوقت کوچکترین تجاوز و اشغال این منطقه را نخواهد پذیرفت. در طول جنگ قره‌باغ، ایران از جمهوری آذربایجان حمایت می‌کرد ولی به رغم این، روابط دو کشور در سده ۲۰ میلادی و بعد از نفوذ ایالات متحده آمریکا و اسرائیل به آذربایجان، رو به تیرگی نهاده است.

کمک‌های ایران به جمهوری آذربایجان[ویرایش]

نوشتار اصلی: کمک‌های ایران به جمهوری آذربایجان


مناقشات سیاسی دوجانبه[ویرایش]

رژیم حقوقی دریای خزر[ویرایش]

نوشتار اصلی: رژیم حقوقی خزر

با وجود دو دهه از تاسیس کشور جمهوری اذربایجان، مرزبندی دریای دو کشور هنوز مشخص نشده است. وجود میدان‌های‌نفتی و گازی متعدد در این منطقه موجب اختلاف نظر دو کشور بر سر تعیین خط مرزی شده است. ایران اعلام کرده با توجه به وجود ۵ کشور ساحلی در اطراف دریای خزر، ایران دارای سهمی حداقل ۲۰ درصدی از این دریا می‌باشد. ولی دو کشور جمهوری آذربایجان و ترکمنستان سهم ایران را کمتر ادعا می‌کنند و معقدند سهم ایران تنها جنوب خط فرضی واصل بین بندر آستارا و بندر حسینقلی خان (۱۳ درصد) می‌باشد.[۲]

ایران در سال‌های اخیر توان نظامی خود را در جهت حفظ منافع ۲۰ درصدی خود در دریای خزر افزایش داده است که موجب ناامیدی دولت‌های همسایه از به سرانجام رسیده مذاکرات رژیم حقوقی دریای خزر بر طبق قراردادهای منعقده ایران با اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ شده است.[۲]

آلودگی دریای خزر[ویرایش]

جمهوری آذربایجان تنها کشور حاشیه دریای خزر است که پروتکل الحاقی به کنوانسیون دریای خزر را امضا نکرده و همچنین آلوده‌کننده‌ترین کشور حاشیه این دریا. آلودگی‌های نفتی ناشی از برداشت نفت آذربایجان از دریای خزر، سلامت ۸ میلیون ایرانی ساحل‌نشین را به خطر می‌اندازد که موجب تنش بین دو کشور شده است.[۳] ایران می‌بایست سالانه هزینه هنگفتی صرف پاکسازی آب‌های ساحلی خود از آلودگیهای نفتی چاه‌های نفتی جمهوری آذربایجان نماید که جریان آب دریای خزر به این سو می‌آورد. به همین دلیل سازمان محیط زیست ایران از وزارت امور خارجه درخواست کرده شکایتی از جمهوری آذربایجان در مجامع بین‌المللی تدوین کند که به موجب آن آذربایجان جریمه نقدی شود.[۴]

کشته شدن مرزبانان دو کشور[ویرایش]

در ۱۲ تیر ۱۳۹۰ به دنبال تلاش گروهی مسلح برای نفوذ به خاک جمهوری آذربایجان در مرز یاردیملی و درگیری با گارد مرزبانی این کشور، روفت قلی‌اف ستوان جمهوری آذربایجان کشته شد.[۵] در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۰ یکی از مرزبانان جمهوری اسلامی در پاسگاه دیده‌بانی فیروزآباد شهرستان پارس‌آباد استان اردبیل که بطور اشتباهی وارد خاک جمهوری آذربایجان شده بود، توسط نیروهای مرزبانی این کشورکشور کشته شد.[۶][۷] و وزارت امور خارجه ایران با احضار سفیر جمهوری آذربایجان، نسبت به اقدام مرزبانان آن کشور در تیراندازی و کشتن یک سرباز مرزبانی ایران اعتراض کرده و این اقدام را خلاف مقررات بین‌المللی، توافقات دوجانبه و اصول حسن همجواری دانسته و خواستار مجازات عاملان این اقدام شده‌بود.

نزدیکی جمهوری آذربایجان و اسرائیل[ویرایش]

نزدیکی روابط اقتصادی جمهوری آذربایجان و اسرائیل در سالهای آغازین سده ۲۰ میلادی، به یکی از مهمترین چالش‌های بین دو کشور تبدیل شده است. ایران حضور اسرائیل در آذربایجان را تهدیدی برای خود می‌داند، در حالیکه جمهوری آذربایجان اعلام کرده هیچ خطری برای امنیت ایران ایجاد نمی‌کند. تلاش موساد برای احداث یک دفتر در باکو و خرید تسلیحات صنایع هوایی از جمله خرید سامانه‌های موشکی و پهپاد از اسرائیل، خشم حکومت ایران را برانگیخته است و موجب احضار چندین مرتبه‌ای سفیر آذربایجان در تهران(جوانشیر آخوندوف)، به وزارت امور خارجه ایران شده است.[۸]

در خلال سفر ذاکر حسن‌اف، وزیر دفاع جمهوری آذربایجان به ایران در آوریل 2014 (میلادی)، وی در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با حسین دهقان، تاکید کرد که جمهوری آذربایجان خاک کشورش را در اختیار هیچ کشوری (من‌جمله اسرائیل) برای ایجاد پایگاه نظامی یا حمله به کشورهای همسایه، قرار نخواهد داد.[۹]

عدم اجازه ورود نماینده رهبر ایران به جمهوری آذربایجان[ویرایش]

در روز ۸ خرداد ۱۳۹۱ مسئولان فرودگاه باکو از ورود محمدهادی فرید جلوگیری کردند. آنان بدون ذکر دلیل گفته‌اند که این روحانی در حال حاضر اجازهٔ ورود به جمهوری آذربایجان را ندارد و باید به ایران برگردد.

سفارت ایران در باکو نیز در بیانیه‌ای این خبر را تائید کرد. در این بیانیه آمده‌است: «ما با تاسف اعلام می‌کنیم که روز دوشنبه از ورود رئیس ادارهٔ فرهنگی دفتر رهبر معظم انقلاب به جمهوری آذربایجان ممانعت به عمل آمده‌است و ایشان از فرودگاه بین‌المللی باکو به کشور برگردانده شده‌اند.»

بازداشت اتباع آذربایجان در ایران[ویرایش]

در تاریخ ۱۴ تیر ۱۳۹۱ خبر بازداشت دو تبعه آذربایجانی در استان آذربایجان شرقی ایران منتشر شد. وزارت اطلاعات ایران جرم این دو نفر را جاسوسی از مراکز حساس و همچنین تلاش برای تفرقه‌افکنی قومی بیان کرده است.[۱۰]

المان عبدالله‌اف، سخنگوی وزارت امور خارجه آذربایجان، از اعتراض این کشور به دستگیری فرید حسین و شهریار حاجی‌زاده، دو تبعه جمهوری آذربایجان، در ایران خبر داد. و افزود که تلاش‌های آذربایجان برای بازگرداندن اتباع خود بی‌نتیجه مانده‌است. وی افزود: «دولت ایران هنوز از دادن هرگونه اطلاعاتی دربارهٔ وضعیت و سرنوشت آنها خودداری می‌کند.»[۱۱]

بازداشت اتباع ایران در آذربایجان[ویرایش]

در مهر ۱۳۹۲ دادگاهی در اذربایجان یک ایرانی به نام بهرام فیضی را به ۱۵ سال زندان محکوم کرد. فیضی از مارس ۲۰۱۳ توسط نیروهای امنیتی آذربایجانی دستگیر شده بوده و اتهام وی جاسوسی، حمل موادمخدر و عضویت در سرویس مخفی ایران عنوان شد.[۱۲]

در روز ۹ آبان ۱۳۹۲ یک شهروند ایرانی به نام حسن فرجی که در حال عبور از مقابل سفارت اسرائیل در باکو بوده، به اتهام ترور یک دیپلمات اسرائیلی توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به زندان بینه‌قدی باکو منتقل می‌شود. وی موفق شده از داخل زندان با خانواده خود تماس برقرار کند و خبر شکنجه‌شدن خودش توسط نیروهای دولتی و مجبور کردن وی به انجام اعترافات دروغین را به اطلاع آنان برساند.[۱۳] محسن پاک‌آیین، سفیر ایران در جمهوری آذربایجان در واکنش به این اقدام اعلام داشت از طریق نشریات محلی از وقوع این دستگیری مطلع شده است و بلافاصله از طریق درخواستی رسمی خواستار مجوز دسترسی کنسولی به حسن فرجی شده است که با عدم پاسخ مقامات آذربایجانی مواجه شده است که این امر موجب تشکیک بیشتر مبنی بر شکنجه وی می‌شود.[۱۴]

مناقشات فرهنگی دوجانبه[ویرایش]

نوشتار اصلی: ادعاهای دیگران درباره میراث فرهنگی و معنوی ایران

ثبت جهانی جنگل هیرکانی[ویرایش]

در ۲۱ تیر ۱۳۸۵ جمهوری آذربایجان درخواستی را مبنی بر ثبت جهانی جنگل کاسپینی-هیرکانی به یونسکو ارائه کرد. با بررسی کارشناسان این سازمان اعلام شد به دلیل اینکه سهم جمهوری آذربایجان تنها ۲۰ هزار هکتار در مقابل سهم ۲ میلیون هکتاری ایران از این جنگل متعلق به دوره ژوراسیک می‌باشد، ثبت جهانی این اثر به تنهایی به نام آذربایجان ممکن نیست. پس از آن مقامات فرهنگی ایران پیشنهادی را به آذربایجان ارائه دادند مبنی بر ثبت مشترک این اثر طبیعی. تاکنون این امر به دلیل اختلافات دو طرف میسر نشده است. از جمله موارد اختلافی این است که علی‌رغم قوانین یونسکو مبنی بر ثبت اسامی کشورهای دارای آثار تاریخی و طبیعی مشترک به ترتیب حروف الفبا در اسناد مکتوب خود، ایران مخالف ثبت نام آذربایجان پیش از نام ایران در سند این اثر است؛ با این استدلال که سهم اندک آذربایجان از این جنگل نمی‌تواند قابل قیاس در مقایسه با سهم ایران باشد که بتوان صرفاً بر اساس حروف الفبا چیدمان متن سند را مشخص کرد.[۱۵]

ثبت جهانی تار[ویرایش]

در هفتمین اجلاس کمیته میراث معنوی جهان که در تاریخ ۳ تا ۷ دسامبر ۲۰۱۲ (۱۳ تا ۱۷ آذر ۱۳۹۲) در پاریس برگزار شد، جمهوری آذربایجان توانست ساز تار را به نام خود در زمره میراث فرهنگی جهان به ثبت برساند. این اقدام موجب اعتراض مردم و نهادهای فرهنگی غیر دولتی ایران واقع شد که مسئولان مربوطه را به بی‌کفایتی و ناتوانی متهم می‌کردند.[۱۶]

یوروویژن ۲۰۱۲[ویرایش]

بحران روابط میان جمهوری آذربایجان و ایران با برگزاری مسابقهٔ آوازخوانی یوروویژن ۲۰۱۲ در باکو و موضع‌گیری تند ایران علیه آن، که به زعم برخی مقامات جمهوری اسلامی، «برگزاری رژهٔ همجنس‌گرایان» نامیده شده بود، تشدید یافت. علی حسن‌اف، رئیس بخش اجتماعی - سیاسی نهاد ریاست جمهوری آذربایجان، روز ۱۱ خرداد ۱۳۹۱ گفت: «روحانیان ایران قصد دارند به زور برچسب همجنس‌گرایی را بر ما بچسبانند. آذربایجان در مقابل آنها مقاومت می‌کند.»[۱۷]

ثبت جهانی چوگان[ویرایش]

جمهوری آذربایجان ورزش چوگان را به نام خودش به ثبت رساند و علی‌رقم تلاش ایران جمهوری آذربایجان با مشترک بودن این ورزش مخالفت کرد و دولت ایران هنوز حق ثبت و مشترک شدن این ورزش را برای خود محفوظ می‌داند.[۱۸]

ثبت جهانی موسیقی عاشیقلار[ویرایش]

موسیقی عاشیقلار توسط جمهوری آذربایجان در یونسکو به نام این کشور ثبت شد با وجودی که این موسیقی در زمان شاه اسماعیل صفوی در ایران بنیان نهاده شد.[۱۹]


ثبت جهانی نماد بزکوهی[ویرایش]

نماد بزکوهی توسط دولت جمهوری آذربایجان به عنوان نماد آن کشور به یونسکو ارائه شده‌است در حالی که این نماد در ایران قدمت ۴۰ هزار ساله دارد.[۲۰]

ثبت جهانی یلدا[ویرایش]

جمهوری آذربایجان در پی آن است تا یلدا که یکی از آئین‌های باستانی و ملی ایران با قدمتی ۸ هزار ساله است را با نام خود ثبت کند.[۲۱]

ثبت جهانی موسیقی بخشی‌های خراسان شمالی[ویرایش]

به این دلیل اینکه خوانندگان موسیقی بخشی‌های خراسان شمالی به زبان ترکی تکلم می‌کردند کشور جمهوری آذربایجان قصد ثبت موسیقی مقامی خراسان را داشت. که در پی دریافت نامه‌ای از یونسکو، ایران مدارک مورد نیاز را آماده کرد و آن را به ثبت رساند.[۲۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مدنی، جلال‌الدین. «تاملی درباره رژیم حقوقی دریای خزر». موسسه مطالعات دریای خزر، آذر ۱۳۸۲. بازبینی‌شده در ۲۵ تیر ۱۳۹۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ شیرمحمدی، مهیندخت. «آیا به تقسیم دریای خزر میان ۵ کشور نزدیک می‌شویم؟». دویچه وله فارسی، ۸ آوریل ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳. 
  3. جمهوری آذربایجان عامل بیشترین آلودگی در خزر روزنامه جام‌جم
  4. ایران، جمهوری آذربایجان را جریمه می کند! جام‌نیوز
  5. AZRE NEWS Azeri frontier guard killed in shooting with trespassers
  6. Reuters Iran says soldier shot dead by Azeri border guard
  7. «شهادت مرزبان ایرانی». خبرگزاری تابناک، ۲۸ مهر ۱۳۹۰. 
  8. “Furious Iran asks Azeri envoy: How dare you buy arms from Israel?”. Times of Israel, 29 February 2012. Retrieved 16 July 2013. 
  9. به هیچ قدرتی اجازه حمله به ایران از خاک آذربایجان را نمی دهیم خبرگزاری مهر
  10. ايران دو آذربايجانی بازداشت شده را به جاسوسی متهم کرد رادیو زمانه
  11. جمهوری آذربایجان در مورد اتباع 'ناپدید شده' از دولت ایران توضیح خواست بی‌بی‌سی فارسی
  12. اتهام جاسوسی به یک ایرانی در آذربایجان دیپلماسی ایرانی
  13. شکنجه یک شهروند ایرانی در جمهوری آذربایجان. . روزنامه ایران نوزدهم، ش. ۵۵۱۳ (۲۸ آبان ۱۳۹۲): ۳. 
  14. عدم دسترسی کنسولی به حسن فرجی احتمال شکنجه را تقویت می‌کند باشگاه خبرنگاران جوان
  15. یونسکو کار ایران را برای ثبت جهانی اثر دشوار کرد ایسنا
  16. «تار» ایرانی در حضور مسئولان وطنی به نام جمهوری آذربایجان ثبت‌شد! تابناک
  17. سخنان تند مقام جمهوری آذربایجان علیه روحانیون ایران دویچه‌وله فارسی
  18. «اعتماد به نفس ضعیف در حفظ میراث کشور». مردمسالاری. 
  19. عاشیقلار ایرانی هم به نام دیگران ثبت شد
  20. «هشدار نسبت به ثبت نمادهای ایرانی برای دیگران». 
  21. «یلدا ایرانی است و مصادره نمی‌شود». باشگاه خبرنگاران. 
  22. «حفاظت و احیای موسیقی بخشی‌های خراسان شمالی ضروری است». بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]