روابط ایران و اسرائیل
 |
|
 ایران |
 اسرائیل |
روابط ایران و اسرائیل از زمان تولد اسرائیل[۱] تا زمان انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ با اسرائیل هرگز به صورت روابط رسمی دیپلماتیک نبوده است.[۲] اما همواره روابط دوطرفهٔ گستردهٔ سیاسی، علمی، نظامی، و تجاری بین دو کشور برقرار بود.[۳] بنابر اسناد منتشره از سازمان سیا «در زمان وقوع انقلاب ایران، انگیزهٔ اصلی روابط اسرائیل با ایران در سالهای اولیه تاسیس، توسعه یک تفکر حامی اسرائیل و ضدّ عرب در میان برخی از صاحبمنصبان ایرانی بوده است».[۴] پس از رخداد انقلاب ۱۹۷۹ ایران روابط ایران و اسرائیل شکل کاملاً متفاوتی به خود گرفت؛ بهطوریکه روابط رسمی و غیر رسمی به حالت تعلیق درآمدند.[۵]
محتویات |
[ویرایش] در زمان پهلوی
دولت ایران در زمان نخستوزیری محمد ساعد مراغهای حدود ۱ سال پس از تشکیل اسرائیل (۲۳ اسفند ۱۳۲۸) این کشور را به طور دوفاکتو به رسمیت شناخت و سرکنسولگری خود را در اورشلیم دایر کرد[۶]. تا آن هنگام حدود ۵۰ کشور اسرائیل را به رسمیت شناخته بودند. اما محمد مصدق در ۱۵ تیر ۱۳۳۰ شناسایی اسرائیل را پس گرفت.[۷]
در دوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی، روابط ایران و اسرائیل، زائیدهٔ منافع مشترک ایران و اسرائیل از جمله رویارویی با قدرتطلبی کشورهای عربی منطقه خلیج فارس با خط مشی سیاسی پان-عربیستی، همانند جمال عبدالناصر و صدام حسین بود.[۸] در همین راستا اسرائیل به طور منظم تحرکات سیاسی مصر در میان اعراب منطقه، گزارش پیشرفتهای عراق در زمینههای گوناگون و گزارشات مرتبط با کمونیست در ایران را در اختیار حکومت ایران قرار میداد.[۴]
مناسبات ایران و اسرائیل در زمینهای مختلفی گسترش مییافت. ولی عمده تبادلات صورت گرفته بین ایران و اسرائیل مربوط به معامله سلاح و تجهیزات نظامی بوده است. همانند آمریکا، اسرائیل نیز اساس معاملات خود با ایران را به فروش سلاح به ایران در ازای دریافت نفت از این کشور نهاده بود. اهمیت ادامه این رابطه در زمان تحریم صادرات نفت از جانب اوپک بیشتر آشکار گشت. دولت ایران سالانه[از چه سالی تا چه سالی؟] بیش از ۵۰۰ میلیون دلار سلاح از اسرائیل خریداری مینمود که همه نوع سلاح و تجهیزات نظامی را شامل میشد.[۴]
اسرائیل در زمان دودمان پهلوی کمکهای بزرگی به مدرنیزهسازی کشاورزی، دفاع هوایی و گردشگری در ایران کرد. اسرائیل همچنین تعداد ۱۵۰۰ متخصص تعاونیهای سازندگی در ایران را آموزش داد.[۹]
دولت اسرائیل با هدف تحکیم روابط ایران و اسرائیل، در سال ۱۹۵۸ میلادی، بخش فارسی رادیو اسرائیل را افتتاح کرد.[۱۰] امنون نتصر، آغازگر و مؤسس بخش فارسی صدای اسرائیل به زبان فارسی بود. در حیطه روابط تجاری، در سال ۱۹۷۳ اسرائیل ۳۳ میلیون دلار صادرات به ایران داشت. این مقدار در ۱۹۷۴ به ۶۳ میلیون و در ۱۹۷۷ به ۱۹۵ میلیون دلار رسید. در سال ۱۹۷۸، اسرائیل ۷٪ کل صادرات خود (بالغ بر ۲۲۵ میلیون دلار) را به ایران فرستاد.[۱۱]
مئیر عزری نخستين سفیر سياسی اسرائیل در ایران بود.[۱۲] در زمان سفارت یوری لوبرانی (Uri Lubrani) نماینده اسرائیل در تهران، بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹، اسحاق رابین، ایگال آلون، موشه دایان و شیمون پرز به کرات به ایران سفر نمودند و علیعباس خلعتبری نیز در سال ۱۹۷۷ رسما به تلآویو سفر نمود.[۱۳]
هواپیمایی ال عال از سال ۱۹۶۰ به بعد،[۱۴] دارای پروازهای ثابت از فرودگاه بینالمللی مهرآباد به فرودگاه بینالمللی بن گوریون بود.[۱۵] همچنین ساختمان مرکزی هواپیمایی ایران ایر توسط مهندسان اسرائیلی ساخته شد.[۱۶]
در سال ۱۹۷۵ ایران به قطعنامه ۳۳۷۹ مجمع عمومی سازمان ملل متحد که به موجب آن صهیونیسم مساوی نژادپرستی شمرده شد، رای مثبت داد.[۱۷]
[ویرایش] تکنولوژی هستهای و موشکی
- همچنین ببینید: پروژه شکوفه
بنا به اسناد منتشر شده توسط نظام جمهوری اسلامی،[نیازمند منبع] دولت اسرائیل در سالهای قبل از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ پیشنهاد تجهیز ایران به تسلیحات هستهای را مطرح کرده بود. در این راستا در سال ۱۹۷۷ شیمون پرز قراردادی ۱ میلیارد دلاری با ایران به امضا رسانید که هدف از آن کار بر روی پروژه موشکهای پیشرفته بود.[۴][نیاز به ارجاع دقیقتر] در دوران حیات اتحاد جماهیر شوروی و با توجه به مداخلات آن کشور در ایران خصوصا عدم ترک آذربایجان و کردستان پس از جنگ جهانی دوم و اشغال افغانستان، سلاحهای هستهای و همکاری نظامی با آمریکا تنها راه دفع خطر به شمار میرفت.[نیازمند منبع]
[ویرایش] همکاری در کردستان عراق
در خلال سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵، ساواک و موساد همکاری مشترکی را در جهت حمایت کردن نیروی جدایی طلب کرد انجام دادند. این حمایتها شامل آموزش، کمک مالی و جهتدهی فعالیتها و عملیاتها بر علیه دولت مرکزی عراق بوده است. این فعایتها با پشتیابانی فنی و مالی آمریکا همراه بود. پس از امضای پیمان ۱۹۷۵ الجزایر بین ایران و عراق، دولت پهلوی از ادامه این همکاری مشترک اجتناب کرد و اسرائیل به تنهایی این اقدامات را دنبال کرد.[۱۷]
[ویرایش] پس از انقلاب
در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۵۷، دولت انقلابی ایران در اولین موضع گیری رسمی خود، طی اطلاعیهای، دستور اخراج ۳۲ کارمند اسرائیلی شعبه هواپیمایی ال عال از ایران را صادر کرد و خواستار قطع کامل روابط ایران و اسرائیل شد.[۱۸]
روز قدس، یک مراسم دولتی در ایران است که از یکسال پس از انقلاب ایران، در آخرین جمعه ماه رمضان و در حمایت از فلسطینیها برگزار میشود.[۱۹]
[ویرایش] در زمان جنگ ایران و عراق
- همچنین ببینید: عملیات اپرا
[ویرایش] پس از جنگ ایران و عراق
روابط ایران و اسرائیل پس از جنگ ایران و عراق نیز ادامه یافت.[۲۰] در نوامبر ۱۹۸۹، پس از مرگ سید روحالله خمینی، وزارت امور خارجه اسرائیل، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا را مطلع ساخت که خرید نفت از ایران را از سر گرفته.[۲۱] و موشه شاهال، وزیر نیروی اسرائیل در سال ۱۹۹۰ در کنست اعلام کرد که دولت مطبوعش در معاملات نفتی با ایران دو و نیم میلیون دلار سود کرده.[۲۲] ایران البته وقوع هرگونه روابطی را تکذیب کرد.
در سال ۱۹۹۸، ناهوم منبار یک تاجر رده بالای اسرائیلی بدلیل فروش اسلحه و فناوری نظامی به ایران، به ۱۷ سال زندان محکوم گشت.[۲۳][۲۴] در جریان رسیدگی به پرونده وی در دادگاههای اسرائیل، بیش از ۱۰۰ شرکت اسرائیلی فاش شدند که با ایران در دههٔ ۹۰ میلادی روابط تجاری و نظامی برقرار کرده بودند، که بسیاری از آنان با اطلاع دولت انجام شده بود. این واقعه باعث بروز جنجال سرتاسری سیاسی در اسرائیل گردید.[۲۵][۲۶][۲۷][۲۸]
[ویرایش] حملات تروریستی در آرژانتین
در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی (۲۸ اسفند ۱۳۷۰) ساختمان سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس، پایتخت آرژانتین در اثر یک انفجار مهیب فرو ریخت که در جریان آن ۲۹ نفر از کارمندان سفارت اسرائیل و عابرین محلی کشته شدند و بیش از صد نفر زخمی گردیدند. دولت آرژانتین پس از انجام تحقیقاتی جامع، این انفجار و عوامل آن را به تروریستهای تحت خدمت نظام جمهوری اسلامی ایران نسبت داد.[۲۹] دو سال پس از فرو ریختن ساختمان سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس و در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴ (۲۷ تیر ۱۳۷۳) انفجار مشابهی در ساختمان کانون همیاری یهودیان آرژانتین رخ داد که بر اثر آن، ۸۵ نفر کشته و بیش از سیصد نفر زخمی شدند.[۳۰]
در مارس ۲۰۰۷ میلادی و پس از مدت تقریباً سیزده سال، دولت آرژانتین با درخواستی رسمی به پلیس بینالملل، درخواست جلب پنج مقام بلندپایه نظام جمهوری اسلامی در ارتباط با انفجار آمیا را صادر کرد.[۳۱]
در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۰۹ میلادی، وزارت امور خارجه اسرائیل با انتشار بیانیهای رسمی به مناسبت هفدهمین سالگرد انفجار سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس، مسئولیت این تعرض تروریستی را متوجه نظام جمهوری اسلامی ایران دانست.[۳۲]
[ویرایش] یهودیان ایران
[ویرایش] ایرانیان اسرائیل
مهاجرت ایرانیان غالبا کلیمی به کشور اسرائیل از حدود هشتاد سال پیش آغاز شده و کماکان ادامه دارد. گفتنی است که بنابر آمار موجود بیش از ۱۳۵,۰۰۰ ایرانی تبار در کشور اسرائیل زندگی میکنند که بسیاری از آنها با وجود سالها زندگی در اسرائیل، هنوز ایران را وطن و کشور نخستین و واقعی خود میدانند.و بر گفته صدای اسرائیل در حدود ۲۵۰٬۰۰۰ ایرانی و ایرانی زاده در اسرائیل زندگی میکنند.منظور از ایرانی و ایرانی زاده ایرانیانی که فرزندان آنها نیز با اتباع سایر کشورها ازدواج کرده اند نیز هست[۳۳].
موشه کاتساو هشتمین رئیس جمهور کشور اسرائیل، نمونهای از ایرانیان موفق در کشور اسرائیل است. وی که در شهر یزد در ایران و از یک خانواده کلیمی ایرانی متولد شده و در کودکی به همراه خانوادهاش اسرائیل مهاجرت کرده، اولین ایرانی تباری در تاریخ ایران است که توانسته در پروسه و روند دموکراسی و انتخابات آزاد به بالاترین مقام سیاسی در کشوری جز ایران نایل آید.
از ایرانیان معروف دیگر در اسرائیل میتوان به دن حلوتز و شائول موفاز اشاره کرد.
[ویرایش] روابط اخیر
[ویرایش] روابط ایران و اسرائیل در دولت خاتمی
در شرایطی که ظن دست داشتن ایران در بمب گذاریهای آمیا، مرکز نظامیان آمریکایی در ظهران عربستان و حکم نهایی دادگاه میکونوس که رهبران ایران را مقصر ترور سه تن از کردهای ایرانی در آلمان دانست ایران را در آستانه حمله نظامی آمریکا قرار داده بود، پیروزی غیر متنظره محمد خاتمی و آغاز سیاست تنش زدایی او روابط ایران و غرب را تا حدود زیادی بهبود بخشید.[۳۴]
دولت خاتمی در آغازین روزهای خود (آبان ۱۳۷۶) میزبان اجلاس سران سازمان کنفرانس اسلامی در تهران بود.وی در اظهار نظری درباره اسرائیل اعلام کرد که اگر فلسطینیان موجودیت اسرائیل را بپذیرند ایران نیز با آنها موافقت خواهد کرد.[۳۵]
تعیین سیاست خارجی ایران توسط سیدعلی خامنهای و ناتوانی (یا عدم تمایل) دولت خاتمی در اتخاذ موضعی مستقل، روی کار آمدن دولت جرج بوش و قرار دادن ایران در لیست محور شرارت، دستگیری عدهای از یهودیان شیراز به اتهام جاسوسی، برنامه اتمی ایران (که غرب و خصوصا اسرائیل به شدت به آن مشکوک است) وضعیت را به روزهای قبل از دولت خاتمی برگرداند.
همچنین از مهمترین رویدادهای دراین دوره اتهام تلاش نافرجام ایران و حزب الله لبنان و برای ارسال یک کشتی (کشتی کارین-A) اسلحه برای عرفات بود. با اقدام نظامی اسرائیل در دریای سرخ کشتی (حاوی ۵۰ تن اسلحه) را توقیف کردند. گرچه ایران ارسال اسلحه را تکذیب کرد اما عرفات در نامهای به مقامات آمریکا تلاش برای دریافت اسلحه از ایران را تایید کرد.[۳۶] دولت ایران خود را از ارسال اسلحه مبری دانست، با این حال جرج بوش ایران را در کنار کشورهایی همچون کره شمالی، لیبی و عراق در محور شرارت قرار داد.[۳۷]
[ویرایش] روابط ایران و اسرائیل در دولت احمدینژاد
ایران و اسرائیل امروزه روابطی خصمانه با یکدیگر دارند که گاهی تا حد تهدیدهای نظامی متقابل نیز پیش رفتهاست.[۳۸][۳۹] در ایران حتی نام بردن از دوستی با مردم (و نه دولت) اسرائیل به واکنشهای تند و خشمگین میانجامد.[۴۰] بارها رهبران جمهوری اسلامی خواهان محو و نابودی اسرائیل از روی نقشه جهان شدهاند، [۴۱] اما بارها مقامات اسرائیلی از جمله رئیس جمهور ایرانی تبار اسرائیل، موشه کاتساو اعلام داشتهاست که اسرائیل، هیچ دشمنی با ملت ایران ندارد و ایران و اسرائیل دارای منافع مشترک بسیار در خاورمیانه هستند.[نیازمند منبع]
همچنین وزارت خارجه اسرائیل همواره تاکید داشته که «اسرائیل همیشه حساب ملت صلح طلب و آرامش طلب ایران را از حساب رژیمی که با گفتارها و کردارهای خویش موجب انزوای ایران میگردد» جدا دانستهاست.[۴۲]
قابل ذکر است به گزارش بعضی از مطبوعات بریتانیا، اسرائیل طرحهایی برای «حمله اتمی» به ایران نیز آماده کردهاست.[۴۳]
از موانع امروزی روابط ایران و اسرائیل میتوان به واقعه دستگیری عدهای از یهودیان ایرانی در شیراز به ظن جاسوسی برای اسراییل که بازتابهای فروانی یافت، حمایت مالی و نظامی گروههای ضداسرائیلی همچون حزب الله لبنان و حماس، تشکیل نیروی قدس سپاه، اعلام روز جهانی قدس از سوی روحالله خمینی و برگزاری آن، خواندن اسرائیل با القابی همچون «رژیم صهیونیستی» و «رژیم اشغالگر قدس»، استقرار نیروی نظامی اسراییل در خاک ترکیه در استان وان در جوار مرزهای ایران، مخالفت سرسخت اسراییل با برنامه هستهای ایران و سرنوشت نامعلوم ۴ دیپلمات ایرانی ربوده شد در لبنان که به گفته سید حسن نصرالله در زندانهای اسرائیل نگهداری میشوند[۴۴] اشاره کرد.
حملهٔ نیروی هوایی اسرائیل به کاروان تسلیحاتی اعزامی از ایران، برای حماس از طریق کشور سودان (که دارای روابط گرمی یا ایران است) در فروردین ۱۳۸۸ از سوی رسانههای جهانی به عنوان هشدار به ایران تعبیر شد.[۴۵]
در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۰۹ میلادی، محمود احمدینژاد در مصاحبهای با شبکهٔ تلویزیونی آمریکایی ایبیسی، سیاست نظام جمهوری اسلامی ایران در مناقشهٔ خاورمیانه را تعدیل کرد.[۴۶] محمود احمدینژاد مدّعی شد که نظام جمهوری اسلامی با چاره دو کشوری و به رسمیتشناختن کشور اسرائیل توسط فلسطینیها بر اساس طرح دو دولت برای دو ملت مخالفتی ندارد.[۴۷][۴۸]
در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۱ در حاشیه نمایشگاه بین المللی کتاب خراسان از کتابی با عنوان اسرائیل چگونه باید از بین برود[۴۹] در مراسمی رونمایی و به عنوان کتاب برتر سال۹۰ در زمینه جنگ نرم انتخاب شد. این عمل واکنش شدید بخش فارسی رادیو اسرائیل را دربر داشت، آنها این کتاب را نمایگر چهره واقعی حکومت جمهوری اسلامی ایران دانستند. این کتاب توسط گروهی از طلاب حوزه علمیه نوشته شدهاست و در آن اطلاعات جامعی در مورد قوم بنی اسرائیل و چگونگی برخورد (نظامی) با آنها را پیشنهاد دادهاست. [۵۰]
[ویرایش] روابط اسرائیل با سازمان تروریستی ضد ایرانی
در ژانویه 2012 منابع اطلاعاتی آمریکا ضمن افشای خبر ارتباط موساد اسرائیل با گروه تروریستی جندالله از این موضوع که اسرائیل از هویت جعلی آمریکایی برای افسران اطلاعاتی خود بهره برده و به عنوان افسران دستگاه امنیتی آمریکا با جندالله در انگلیس تماس بر قرار کرده ابراز نگرانی و نارضایتی کردند. [۵۱]
[ویرایش] روابط تجاری
در اردیبهشت سال ۱۳۸۸ (آوریل ۲۰۰۹) مشخص شد که مقدار زیادی پرتقال با مارک یک شرکت اسرائیلی از طریق دبی و با مجوز وزارت بازرگانی ایران، وارد ایران شده و در شهرهای تهران و کرج توزیع شدهاست.[۵۲][۵۳]
در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۱ میلادی، دولت ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که هفت شرکت خارجی از جمله یک شرکت اسرائیلی به نام عوفر برادرز را به دلیل «تامین فرآوردههای نفتی ایران» تحریم کردهاست. نام شرکت اسرائیلی در حالی در میان شرکتهای تحریمشده دیده میشود که ایران و اسرائیل، پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، هیچگونه رابطه رسمی با یکدیگر نداشتهاند.[۵۴][۵۵]
در خرداد سال ۱۳۹۰ (مه ۲۰۱۱) رسانههای اسرائیلی گزارش کردند که شرکت «تانکر پاسیفیک - سهامی عام» که متعلق به سام عوفر از شرکت کشتیرانی برادران عوفر است، یک فروند کشتی نفتکش به نام «رافلز پارک» را در سال ۲۰۱۰ میلادی، به شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران تحویل داده و آن را به ایران فروخته است.[۵۶][۵۷]
[ویرایش] روابط پزشکی
در سال ۱۳۸۷، یک نوجوانى ایرانی مسلمان مبتلا به بيمارى سرطان مغز از طریق ترکیه به اسرائیل آمد و در بيمارستان تل هشومر درمركز تل آويو تحت درمان قرار گرفت.دولت اسرائیل ویزای ویژه نامحدودی را از طریق سفارت خود در ترکیه برای این بیمار وخانواده اش با وجود داشتن گذرنامه جمهوری اسلامی، صادر کرد..[۵۸]
[ویرایش] روابط ورزشی
در حال حاضر ورزشکاران ایرانی از رقابت با ورزشکاران اسرائیلی خودداری میکنند.[۵۹] پیش از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ ایران و اسرائیل به رقابت ورزشی با یکدیگر میپرداختند و برای مثال در رشته فوتبال، ایران و اسرائیل پنج بازی رسمی با یکدیگر داشتند. پس از انقلاب ایران و در سال ۱۹۸۳ «بیژن سیف خانی» کشتی گیر رشته کشتی فرنگی حریف خود از تیم اسرئیل به نام «رابینسون کوناشویلی» را در رقابتهای «کشتی آزاد و فرنگی قهرمان جهان»، در کیف شکست داد که این مسابقه آخرین رقابت دو کشور در مسابقات ورزشی پس از انقلاب محسوب می شود.[۶۰] جدول زیر تعدادی از عدم رقابت ورزشکاران ایران با اسرائیل را نشان میدهد.
 |
منابع یادشده در این مقاله بهصورت دقیق ارجاع داده نشدهاند. میتوانید با اصلاح نحوهٔ ارجاع به منابع بر طبق شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. |
| تاریخ | نام ورزشکار/تیم | رشته ورزشی | نام رقابتها | نتیجه |
|---|---|---|---|---|
| ۲۰۰۴ میلادی | آرش میراسماعیلی | جودو | المپیک آتن |
|
| ۲۰۰۸ میلادی | محمد علیرضایی | شنا (صد متر قورباغه) | المپیک پکن | |
| ۱۳۸۰ | صالح میرزائی | شطرنج | مسابقات بینالمللی شطرنج نونهالان | |
| ۱۳۸۲ | تیم فوتسال دانشجویان | فوتسال | مسابقات جهانی دانشجویان | |
| ۱۳۸۶ | فرخنده سلیمانی | تنیس روی میز | تورنمنت تنیس روی میز | |
| ۱۳۸۵ | عباسعلی اکبری | طنابکشی | در مسابقات جهانی طنابکشی | |
| ۱۳۸۵ | غلامحسین ذوالقدر | تکواندو | تورنمنت کرواسی | |
| ۱۳۸۲ | تیم ملی گلبال نابینایان | گلبال | تورنمنت بینالمللی | |
| ۱۳۸۸ | محمد خمسه | تکواندو | جام جهانی نوجوانان | حذف در انفرادی-قهرمانی تیمی |
| ۱۳۸۹ | حامد صداقتی | شمشیربازی | رقابتهای جهانی فرانسه، اسلحه اپه[۶۲] | |
| ۱۳۸۹ | سیدحسین عابدی | شمشیربازی | رقابتهای جهانی فرانسه، اسلحه اپه[۶۲] | |
| ۱۳۸۹ | محمدحسین ابراهیمی | شمشیربازی | رقابتهای جهانی فرانسه، اسلحه فلوره[۶۲] | |
| ۱۳۸۹ | حامد سیاد قنبری | شمشیربازی | رقابتهای جهانی فرانسه، اسلحه فلوره[۶۲] |
با وجود تحریم رقابت با ورزشکاران اسرائیلی، در سال ۲۰۰۸ و در المپیک پکن، محمدرضا مینوکده رئیس کمیته داوران فدراسیون جودو ایران قضاوت مبارزه جودوکار اسرائیلی با روسلان کیشهاکف روس را برعهده گرفت که نتیجهٔ رقابت به نفع ورزشکار اسرائیلی شد. فدراسیون جودو ایران پس از اطلاع از موضوع او را از همه سمتهایش برکنار کرد.[۶۳][پیوند مرده][۶۴] مسعود اشرفی دبیر کمیته پارالمپیک ایران هم در مراسم توزیع مدالهای مسابقات پارالمپیک ۲۰۰۸ پکن به گردن ورزشکار اسرائیلی مدال آویخت و با وی دست داد. در نهایت اشرفی از سمت خود استعفا داد.[۶۵] در سال 1388 و به مناسبت فرارسیدن سال نو میلادی فدراسیون فوتبال ایران ایمیل تبریکی را به رئیس فدراسیون فوتبال اسرائیل فرستاد و سخنگو و رئیس فدراسیون اسرائیل پاسخی به پبام تبریک دادند وگفتند :سال نو میلادی بر مردم خوب ایران هم مبارک.[۶۶] پس از این رویداد محمد منصور عظیم زاده اردبیلی، رئیس بخش روابط خارجی فدراسیون فوتبال ایران استعفاء کرد.[۶۷]
[ویرایش] ترور ایرانیان
از سال ۱۳۸۵ ترور دانشمندان هستهای ایران آغاز گردید و طی آن تا سال ۱۳۹۰ پنج دانشمند هستهای کشته و ترور یک تن دیگر نا موفق ماند همچنین برخی دیگر از همراهان آنان نیز زحمی یا کشته شدند. ترور دانشمندان بعضا در مقابل و در حضور خانواده آنان صورت گرفت. اسرائیل از سوی دولت ایران و بسیاری از رسانههای غربی بعنوان متهم دست اول ترور معرفی گردید. پس از ترور مصطفی احمدی روشن و رضا قشقایی در دی ماه ۱۳۹۰ نشریه «فارین پالسی این فوکاس» گزارشی را منتشر کرده که بر اساس آن یکی از مقامات آمریکایی گفتهاست که موساد عامل این ترور بودهاست. بنابر این گزاش یک مقام موساد رسما به آمریکا اعلام کرده که اسرائیل عامل این ترور بودهاست. روزنانه تایمز لندن هم گزارشی درباره چگونگی اجرای این ترور توسط اسرائیل منتشر ساخت.[۶۸] [۶۹][۷۰]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ کتاب The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why نوشته Benjamin Beit-Hallahmi. ۱۹۸۷ ISBN 1-85043-069-1 ص۱۰
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.10
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.10
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ by Johnathan Marshall, Peter Dale Scott, and Jane Hunter. «Irangate: The Israel Connection» (انگلیسی). South End Press، ۱۹۸۷. p169. بازبینیشده در ۲ آوریل ۲۰۱۰.
- ↑ انقلاب اسلامی ایران
- ↑ علیرضا ازغندی، روابط خارجی ایران (۱۳۲۰-۱۳۵۷)، تهران:قومس، ۱۳۸۴ پنجم، ص ۴۱۰
- ↑ علیرضا ازغندی، روابط خارجی ایران (۱۳۲۰-۱۳۵۷)، تهران:قومس، ۱۳۸۴ پنجم، ص ۴۱۱
- ↑ کتاب The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why نوشته Benjamin Beit-Hallahmi. ۱۹۸۷. ISBN 1-85043-069-1 ص۹-۱۰
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.10
- ↑ یادواره پروفسور امنون نتصر - استاد ایرانشناس در کالیفرنیا با شرکت بزرگان جامعه برگزار شد, وزارت امور خارجه اسرائیل
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.12
- ↑ اسرائیل شصت ساله و رابطه با ایران، رادیو فردا
- ↑ کتاب The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why نوشته Benjamin Beit-Hallahmi. ۱۹۸۷. ISBN 1-85043-069-1 ص۱۰
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.12
- ↑ سخنگوی دولت اولمرت در برنامه رادیو اسرائیل: «سود دو ملت ایران و اسرائیل آن است که در برابر تندروی مذهبی بایستند و نگذارند ترور پیروز شود»، وزارت امور خارجه اسرائیل
- ↑ Google Earth reveals Star of David on roof of Iran Air HQ, The Jerusalem Post
- ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ BY TRITA PARSI. «Treacherous Alliance: The Secret Dealings of Israel, Iran, and the U.S.» (انگلیسی). انتشارات دانشگاه ییل، ۲۰۰۷. بازبینیشده در ۳ آوریل ۲۰۱۰.
- ↑ امروز در تاریخ (آفتاب)
- ↑ رفسنجانی خواستار حضور مردم در راهپیمایی روز قدس, بیبیسی فارسی
- ↑ Political Dictionary of the State of Israel: Supplement 1987-1993. Susan Hattis Rolef. Maxwell Macmillan International. 1993. ISBN 0-02-897193-0. pp.157
- ↑ State Department: Israel Informed U.S. about resuming oil purchases from Iran. Jerusalem Post. Dec 20, 1989.
- ↑ IDF Radio says Israel made 2.5 million Dollar profit in oil deal with Iran. BBC. Feb 22, 1990.
- ↑ CNN - Israel gripped by swirl surrounding treason trial - July 16, 1998
- ↑ Israeli Linked To Iran Arms Ordered Jailed - The New York Times
- ↑ Manbar: victim of Israeli-Iranian covert relations
- ↑ What Israel’s Top-Secret Manbar Trial Reveals About Extensive, Ongoing Israeli Arms Dealing With Iran
- ↑ Israel: Manbar Reveals More Weapons Deals with Iran
- ↑ Israel / Iran
- ↑ اسرائیل: حکومت ایران عامل انفجار سفارت ما در آرژانتین بود (وزارت امور خارجه اسرائیل)
- ↑ «بررسی اجمالی پرونده آمیا (خبرگزاری ایرنا)». بازبینیشده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷.
- ↑ رای گیری برای صدور «اخطار قرمز» برای پنج ایرانی (رادیو فردا)
- ↑ اسرائیل: حکومت ایران عامل انفجار سفارت ما در آرژانتین بود (وزارت امور خارجه اسرائیل)
- ↑ BBCPersian.com
- ↑ . ۲۳ شهریور ۱۳۸۷. بازیابیشده در ۱ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ Just How Far Did They Go, Those Words Against Israel?وبگاه نیویورک تایمز
- ↑ . ۱۵/۱۰/۲۰۰۲. بازیابیشده در ۱ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ . ۲۶ خرداد ۱۳۸۴. بازیابیشده در ۱ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ پیشنهاد اسرائیل برای تجهیز ایران به سلاحهای اتمی شریف نیوز، ۱۵ بهمن ۱۳۸۶
- ↑ اسرائیل تهدید کرد: ایران را نابود میکنیم! حمله به ایران جدی میشود؟ عصر ایران
- ↑ روزنامه کارگزاران - Kargozaaran Newspaper - هزار بار مرگ بر اسرائیل
- ↑ BBCPersian.com
- ↑ BBCPersian.com
- ↑ «روزنامههای بریتانیا یکشنبه ۷ ژانویه». BBC فارسی، ۱۳۸۵/۱۰/۱۷. بازبینیشده در ۲۰۰۷/می/۱۵.
- ↑ مقاومت اسلامی لبنان - سید حسن نصرالله امروز درباره آزادی اسیران لبنانی سخن میگوید::
- ↑ . ۱۱ فروردین ۱۳۸۸. بازیابیشده در ۱ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ ایران راه حل دو دولت فلسطینی و اسرائیلی را میپذیرد (دویچه وله فارسی)
- ↑ متن کامل مصاحبه (شبکه ایبیسی)
- ↑ حمایت احمدینژاد از صلح با اسرائیل و بروز علایم دیپلماسی پرتقال (العربیه فارسی)
- ↑ شابک۹۷۸-۶۰۰-۱۰۶-۱۴۸-۶ نویسندگان: محمد ابراهیم نیا، محمد برومندی، رضا جلالی راد، علی نوفرستی – نشر مرندیز
- ↑ http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iran%E2%80%93Israel_relations&oldid=466429816
- ↑ BBC فارسی - جهان - کشمکش بر سر رابطه موساد و جندالله
- ↑ . 24 April 2009. Retrieved on 2009-04-25.
- ↑ . بازیابیشده در ۲۵ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ آمریکا هفت شرکت را به دلیل «تامین فرآوردههای نفتی ایران» تحریم کرد بیبیسی فارسی
- ↑ آمریکا مجازاتهای جدیدی علیه برنامۀ اتمی ایران وضع کرد، رادیو بینالمللی فرانسه
- ↑ ایران پهلو گرفتن کشتیهای تجاری اسرائیل را تکذیب کرد، بیبیسی فارسی
- ↑ Netanyahu's office denies Israeli firm had permission to trade with Iran, Haaretz
- ↑ «یک نوجوان ایرانی در اسرائیل بستری شد». رادیو فردا.
- ↑ ابهامات رویاروئی ایران و اسرائیل در میادین ورزشی وبگاه شهروند امروز
- ↑ رویارویی ایران و اسرائیل؛ میوه ممنوعه جهان ورزش
- ↑ ابهامات رویاروئی ایران و اسرائیل در میادین ورزشی
- ↑ ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ ۶۲٫۲ ۶۲٫۳ خودداری شمشیربازان ایران از رویارویی با رژیم اشغالگر قدس
- ↑ «برکناری داور ایرانی مبارزه جودوکار اسرائیلی». وبگاه روزنامه سرمایه(شماره ۹۳۴)، ۳ بهمن ، ۱۳۸۷.
- ↑ «قضاوت داور ایرانی برای یک اسرائیلی در المپیک پکن! + فیلم». خبرگزاری تابناک، ۳۰ دی ۱۳۸۷.
- ↑ مسعود اشرفی از دبیرکلی کمیته پارالمپیک استعفا کردوبگاه خبرگزاری مهر
- ↑ ارسال پیام تبریک سال نو به اسرائیل، دردسر جدید فدراسیون فوتبال ایران
- ↑ Iranian soccer official resigns over email to Israel
- ↑ «موساد» مسئولیت ترور شهید «احمدی روشن » را پذیرفت - Tabnak.IR | تابناك
- ↑ «Fifth Iranian Nuke Scientist Killed». هافینگتون پست. بازبینیشده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲.
- ↑ «Anschlag auf Atomwissenschaftler in Iran Todesengel mit Magnetbomben». اشپیگل آنلاین. بازبینیشده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲.
[ویرایش] پیوند به بیرون
|
||||||||||||||||||||||
