روابط ایران و ژاپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Iran-japan relations.JPG

روابط سیاسی ایران و ژاپن گذشته از سوابق تاریخی، با بستن یک قرارداد دوستی در سال ۱۳۰۸ خورشیدی برقرار گردید. در روابط ایران و ژاپن از بدو تاسیس تا به امروز، همواره جنبه‌های اقتصادی دارای اهمیت ویژهٔ بوده‌است. از یک طرف ژاپن به نفت و بازار ایران نیازمند می‌باشد و از طرف دیگر ایران نیز ژاپن را همواره بازار عمدهٔ برای فروش نفت و تامین کالاهای صنعتی و فناوری قلمداد نموده‌است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، حجم مبادلات تجاری بین دو کشور، گسترش چشمگیری یافت و در سال ۲۰۰۶ به مرز ۳/۱۲ میلیارد دلار رسید.

پیشینه روابط سیاسی[ویرایش]

روابط سیاسی ایران و ژاپن گذشته از سوابق تاریخی، با بستن یک قرارداد دوستی در سال ۱۳۰۸ خورشیدی برقرار گردید. دولت ژاپن در سال ۱۳۰۵، اقدام به تاسیس یک نمایندگی بازرگانی در ایران نمود و به دنبال آن تمایل خود را برای برقراری روابط سیاسی ابراز داشت که مورد استقبال ایران واقع شد. بدین ترتیب در فروردین ماه سال ۱۳۰۸، پیمان نامهٔ که حدود و اساس روابط دو طرف را مشخص می‌نمود به امضاء رسید و در تیر ماه سال ۱۳۰۹، سفارت ایران در توکیو گشایش یافت.

با وقوع جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۱، روابط دو کشور قطع گردید و با فشاری که از سوی متفقین بر دولت ایران وارد می‌شد، ایران مجبور گردید در ۹ اسفند ماه سال ۱۳۲۳ رسماً به ژاپن اعلان جنگ نماید. البته خصومت و تضاد منافع بین دو کشور وجود نداشت. اعلان جنگ به ژاپن ناشی از فشارهای بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی که ایران را در اشغال خود داشتند صورت گرفت. ولی عملاً به علت شرایط خاص جغرافیایی و عدم نفوذ نیروهای ژاپنی به منطقه خلیج فارس، جنگی میان دو کشور رخ نداد. بعد از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، ایران نیز همانند بسیاری از کشورهایی که با ژاپن در حال جنگ بودند، در کنفرانس صلح سانفرانسیسکو شرکت نمود و عهدنامه صلح با ژاپن را امضاء کرد. به دنبال ین اقدام، مجدداً سفارتخانه‌های دو کشور در تهران و توکیو در ۱۰ آبان ۱۳۳۲ (پس از ۹ سال) بازگشایی گردید.[۱]

روابط سیاسی ایران و ژاپن از این تاریخ به بعد در حال گسترش بوده است. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، ژاپن با اعزام نمایندهٔ ویژه، علاقه‌مندی خود را در زمینه گسترش روابط مجدداً اعلام داشت و در سالهای گذشته روابط دوستانه و توسعه آن در دستور کار دو کشور بوده‌است.

پیشینه روابط اقتصادی[ویرایش]

در روابط ایران و ژاپن از بدو تاسیس تا به امروز، همواره جنبه‌های اقتصادی دارای اهمیت ویژهٔ بوده‌است. از یک طرف ژاپن به نفت و بازار ایران نیازمند می‌باشد و از طرف دیگر ایران نیز ژاپن را همواره بازار عمدهٔ برای فروش نفت و تامین کالاهای صنعتی و فناوری قلمداد نموده‌است.

روابط بازرگانی بین دو کشور مخصوصاً از هنگام نخستین مرحله افزیش قیمت نفت خام در سال ۱۹۷۳، افزایش شدیدی نشان می‌دهد. به عنوان مثال در سال ۱۹۶۷، حجم روابط تجاری دو کشور فقط ۸/۶۰۵ میلیون دلار بود که ۷۷ میلیون دلار آن مربوط به صادرات ژاپن به ایران و ۸/۵۲۸ میلیون دلار آن به واردات از ایران اختصاص داشت.

در سال ۱۹۷۷، ژاپن کالاهایی به ارزش ۹۳/۱ میلیارد دلار به ایران صادر نمود و متقابلاً ۲۴/۴ میلیارد دلار از ایران واردات داشت که بدین ترتیب، حجم روابط تجاری در مقایسه با سال ۱۹۶۷، یعنی حدوداً ده سال قبل از آن، ۱۰ برابر افزیش یافت.

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران[ویرایش]

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، حجم مبادلات تجاری بین دو کشور، گسترش چشمگیری یافت و در سال ۲۰۰۶ به مرز ۳/۱۲ میلیارد دلار رسید.

روابط رسانه ای[ویرایش]

  1. تفاهم نامه رسانه بین سازمان صدا و سیما و NHK در زمان ریاست علی لاریجانی بر سازمان صدا و سیما
  2. فربود شکوهی - خبرنگار سازمان صدا و سیما در ژاپن (از سال 1387 تا سال 1390). او هم چنین "کتاب آبی" را در مرکز بین الملل سازمان صدا و سیما در باره ژاپن با نام "ژاپن از دیدگاه رسانه های دیداری و شنیداری" نوشته و چاپ کرده است.(سال ۱۳۹۲).
  3. حسن عادبدینی - خبرنگار ایرانا در ژاپن
  4. جمشید رضایی - خبرنگار ایرانا در ژاپن

دولت حسن روحانی[ویرایش]

در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۹۲ حسن روحانی با ماسا هیکوکومورا فرستاده نخست وزیر ژاپن دیدار کرد. موضوع این گفتگو بیشتر تاکید بر حل و فصل امور هسته‌ای در چارچوب مقررات بین‌المللی، استقبال ایران از سرمایه گذاری ژاپن در صنایع ایران به ویژه در نفت و گاز، تاکید بر عدم دخالت خارجی به ویژه اقدام نظامی برخلاف مقررات بین‌المللی در دیگر کشورها بود. حسن روحانی روابط ایران با ژاپن را به عنوان یک کشور مهم آسیایی و دوست، مهم ارزیابی کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران مطمئن است که ژاپن به عنوان یک کشور بزرگ صنعتی و قدرتمند در آسیا نخواهد گذاشت که کشورهای ثالث در روابط تهران – توکیو خدشه‌ای وارد کنند.[۲]

ژاپن شناسان ایرانی[ویرایش]

کتاب هایی در باره پیوندهای ایران و ژاپن[ویرایش]

  1. شکوهی؛ فربود ؛ اتوبوس ژاپنی - خاطراتی ژاپنی های از ایران و ایرانیان؛ انتشارات اردی بهشت؛ سال ۱۳۹۲
  2. شکوهی؛ فربود ؛ پیوندهای فرهنگی ایران و ژاپن؛ انتشارات اردی بهشت؛ سال ۱۳۹۲
  3. رجب زاده؛ هاشم؛ جُستارهایی در قلمرو ایران شناسی،تهران، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، چاپ اول 1386.
  4. رجب زاده؛ هاشم؛ ایران شناسی در ژاپن؛ مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی؛ تهران؛ ۱۳۸۹

منابع[ویرایش]

  1. دکتر باقر عاقلی. روزشمار تاریخ ایران از مشروطه تا انقلاب اسلامی جلد دوم. چاپ هشتم. تهران: نامک، 1387. صفحه 22. ISBN 9646895530. 
  2. دیدار روحانی با فرستاده ویژه ژاپن دیپلماسی ایرانی