فاجعه ورزشگاه هیسل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۵۳′۴۲″ شمالی ۴°۲۰′۲″ شرقی / ۵۰.۸۹۵۰۰° شمالی ۴.۳۳۳۸۹° شرقی / 50.89500; 4.33389

فاجعهٔ ورزشگاه هیسل
رقابت فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۵
پرچم ایتالیا یوونتوس ۱ - ۰ لیورپول پرچم انگلستان
تاریخ ۲۹ مهٔ ۱۹۸۵
مکان ورشگاه هیسل، بروکسل
دلیل درگیری هواداران و خرابی ورزشگاه
تعداد زخمی‌ها ۶۰۰
تعداد کشته‌ها ۳۹
نتیجه محرومیت ۵ سالهٔ تیم‌های انگلیسی و محرومیت ۶ سالهٔ لیورپول از حضور در رقابت‌های اروپایی.

فاجعهٔ ورزشگاه هیسل فاجعه‌ای است که قبل از شروع مسابقهٔ فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۵- که بین تیم‌های یوونتوس و لیورپول در ورشگاه هیسل بروکسل بر‌گزار می‌شد- ۳۹ هوادار یوونتوس کشته‌شدند..[۱]

در آن سال لیورپول می‌بایست از عنوان قهرمانی دوره پیشین دفاع کند. در سال قبل، آن‌ها تیم رم را مغلوب کردند و به قهرمانی رسیدند. در این سال آن‌ها دوباره می‌بایست با یک تیم ایتالیایی دیگر پیکار می‌کردند. از طرف دیگر یوونتوس قهرمان جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴ بود که اکثر بازیکنان آن را بازیکنانی تشکیل می‌دادند که در سال ۱۹۸۲ به همراه تیم ملی ایتالیا قهرمان جام جهانی در اسپانیا شده‌بودند و نیز در یوونتوس آن زمان، میشل پلاتینی (دارندهٔ جایزهٔ بهترین بازیکنان اروپا در سال‌های ۱۹۸۳،۱۹۸۴ و ۱۹۸۵) بازی می‌کرد.

قبلاً در ژانویهٔ آن سال یوونتوس و لیورپول در سوپر جام باشگاه‌های اروپا به مصاف هم رفته‌بودند که یوونتوس در تورین موفق شد که بازی را با نتیجه ۲-۰ ببرد و بازی برگشت که قرار بود در آنفیلد بر‌گزار شود به‌دلیل اینکه لیورپول در جدول زمان‌بندی برنامه‌های خود زمان مناسبی را برای انجام این بازی پیدا نکرده‌بود، به تعویق افتاد و بعد از فاجعه ورزشگاه هیسل دیگر بر‌گزار نگردید.

یک ساعت قبل از شروع مسابقه، در فینال جام باشگاه‌های اروپا سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی‌ها برای جدایی و جلوگیری از کشمکش و درگیری قرار داده شده‌بود به طرفداران یووونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، یوونتوسی‌ها که انتظار این حرکت را از لیورپولی‌ها نداشتند ناچار با آن‌ها درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که روی سر آن‌ها ویران گردد. در پی این حادثه ۳۹ نفر که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند، کشته شدند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کردند.[۲]

با این وجود بازی فینال بر‌گزار شد و یوونتوسی‌ها با تک گل میشل پلاتینی قهرمان شدند. بعد از این مسابقهٔ لیورپولی‌ها ۶ سال و دیگر باشگاه‌های انگلیسی از حضور در رقابت‌های اروپایی به مدت ۵ سال محروم شدند.

یوونتوس و لیورپول بعد از فاجعهٔ هیسل به مدت ۲۰ سال با هم بازی نکردند تا اینکه در سال ۲۰۰۵ که در مسابقات جام باشگاه‌های اروپا دوباره با هم رو در رو شدند. در بازی رفت که در آنفیلد بر‌گزار می‌شد قبل از شروع مسابقه هواداران لیورپول با در دست داشتن پلاکاردهایی که روی آن‌ها کلمه "amicizia" (که در زبان ایتالیایی معنی دوستی می‌دهد) نوشته شده‌بود؛ خطاب به هواداران یوونتوس که در سمت مخالف نشسته‌بودند به نحوی از هواداران یوونتوس عذر خواهی کردند. هواداران یوونتوس با دیدن این رفتار به وجد آمده و شادی کردند و با این عمل خواستند به لیورپولی‌ها بفهمانند که آن‌ها را بخشیده‌اند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.metro.co.uk/sport/football/910952-alessandro-del-piero-turned-down-liverpool-move-due-to-heysel
  2. Quote from UEFA Chief Executive Lars-Christer Olsson in 2004, uefa.com
  3. "Mixed reactions to Heysel homage". BBC News. 6 April 2005. Retrieved 15 June 2006.