اصالت علت موقعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

اصالت علت موقعی (occasionalism) یک نظریه فلسفی درباره علیت است. مطابق این دیدگاه، مادهذهن) علل واقعی رویدادها نیستند. همه رویدادها به وسیله قدرت برتر پدید آمده‌اند. تعاقب دایمی علت و معلول از این رو است که هر گاه علت واقع می‌شود، معد و زمینه ساز معلول است و معلول در آن ظرف به وسیله قدرت برتر ایجاد می‌شود.

یکی از انگیزه‌های این دیدگاه پایبندی به دوگانه انگاری در مسأله ذهن و بدن است. بنابر دوگانه انگاری رابطه علی دو طرفه میان ذهن و بدن قابل تبیین نیست؛ اصالت علت موقعی برای گریز از این اشکال هیچ یک از ذهن و بدن را علت واقعی قلمداد نمی‌کند.

[ویرایش] جستارهای وابسته

این نوشتار در زمینهٔ فلسفه خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.