جلالالدین تاج
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| تاج اصفهانی | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات هنرمند | |
| نام اصلی | جلالالدین تاج اصفهانی |
| نام مستعار | تاج اصفهانی |
| زادروز | ۱۲۸۲ اصفهان |
| اهل کشور | ایرانی  |
| درگذشت | ۱۳ آذر ۱۳۶۰ |
| سبکها | موسیقی سنتی ایرانی |
| کار(ها) | استاد آواز |
جلالالدین تاج اصفهانی (۱۳۶۰ - ۱۲۸۲) از خوانندگان ایرانی بود.
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
تاج اصفهانی در سال ۱۲۸۲در اصفهان متولد شد. پدرش شیخ اسماعیل معروف به تاجالواعظین بود که تا حدی با دستگاههای موسیقی ایران آشنایی داشت. تاج در ده سالگی نزد پدر و استادانی چون سید عبدالرحیم اصفهانی، نایب اسدالله، میرزا حسین ساعت ساز (خضوعی)، میرزا حسین عندلیب، حبیب شاطرحاجی به دانش اندوزی پرداخت.[۱]وی به اشعار سعدی علاقه زیادی داشت و گزیدههایی از اشعار سعدی و دیگر شاعران را حفظ بود و در هنگام اجرای آواز به مناسبت زمان و محیط از آن اشعار استفاده میکرد.
[ویرایش] فعالیت هنری
او از همان سال ۱۳۱۹ همکاری با رادیو را آغاز کرد و از ۱۳۲۸ به همکاری با رادیو اصفهان پرداخت.[۱] تاج ضمن خوانندگی، سرپرست نوازنندگان رادیو اصفهان گردید. وی در رادیو اصفهان به اجرای برنامههایی با تار اکبرخان نوروزی و برنامه آموزش گوشههای دستگاههای موسیقی ایرانی پرداخت.[نیازمند منبع] او چندی بنا به ارشاد قطب السادات، نزد شیخ خزعل راه یافت و پس از فروپاشی دستگاه شیخ، به رشت، تهران و اصفهان سفر نمود و در اصفهان ساکن گردید.[۱] از ماندگارترین آثارش می توان به آتش دل اشاره کرد.
[ویرایش] شاگردان تاج اصفهانی
از جمله شاگردان او محمدرضا شجریان، علیاصغر شاهزیدی، سید رضا طباطبایی کربکندی، علیرضا افتخاری، مرتضی شریف[۱]، ناصر یزدخواستی, رضا قرنیان اصفهانی و [[حمیدرضا نوربخش] و معین را میتوان نام برد.[نیازمند منبع]
[ویرایش] وفات
تاج اصفهانی در ۱۳ آذر ماه ۱۳۶۰ بدرود حیات گفت. آرامگاه او در تخت فولاد قرار دارد.[۱]
[ویرایش] پانویسها
[ویرایش] منابع
- ستایشگر، مهدی. نام نامهٔ موسیقی ایران زمین جلد سوّم. چاپ اوّل. تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶. ISBN 964-423-377-8(جلد ۳).
