یهودی منوهین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یٍهودی منوهین
Yehudi Menuhin 43.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
تولد ۲۲ آوریل ۱۹۱۶
نیویورک، آمریکا ایالات متحده آمریکا
ملیت آمریکایی - انگلیسی
مرگ ۱۲ مارس ۱۹۹۹
برلین
سبک‌(ها) کلاسیک
ساز(ها) ویولن ، ویولا
امضای یهودی منوهین
یهودی منوهین

یٍهودی منوهین (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۱۶ - درگذشتهٔ ۱۲ مارس ۱۹۹۹) نوازندۀ ویولن و ویولا و رهبر ارکستر یهودی آمریکایی‌تبار بود که بیشترِ عمر حرفه‌ای خود را در انگلستان گذراند. وی در شهر نیویورک به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۰ تبعهٔ سوئیس شد و در سال ۱۹۸۵ تابعیت بریتانیا را پذیرفت.

معنی نام او در زبان عبری «یَهودی» است. نام او را مادرش پس از این‌که توهینی نسبت به یهودیان شنید، مخصوصاً انتخاب کرد تا نشان دهد که از قومیت خود شرم ندارد.

یهودی منوهین علاوه بر این، چهره‌ای انسان‌دوست و انسان‌مدار بود و در فعالیت‌های بشردوستانه شهرت بسزایی داشت.

کودکی[ویرایش]

یهودی منوهین با برونو والتر (۱۹۳۱)

او از سه‌سالگی به نواختن ویولن پرداخت و در هفتسالگی اولین کنسرت خود را با ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو اجرا کرد. در سال‌های بعد، منوهین شاگرد ویولونیست و آهنگ‌ساز رومانیایی، ژرژ انسکو بود.

منوهین در ۱۰سالگی در «کارنگی هالِ» نیویورک ساز می‌زد، و حتی ۱۳ سالش نشده‌بود که به‌عنوان تکنواز ویولن همراه با ارکستر فیلارمونیک برلین به رهبری برونو والتر کنسرتوهایی از بتهوون، برامس و باخ را اجرا کرد.

جنگ جهانی دوم[ویرایش]

در جریان جنگ جهانی دوم، منوهین بیشتر از ۵۰۰ کنسرت برای نیروهای متفقین اجرا کرد و به‌خصوص پس از آزادسازی اردوگاه مرگ برگن بلزن به‌همراه بنجامین بریتن برای اسیران آن اردوگاه برنامه اجرا کرد. در این زمان با مشکلات شدید جسمی و هنری مواجه شد که به‌کمک دیسیپلین‌های شدید، مدیتاسیون و یوگا توانست آنها را پشت سر بگذارد. پس از بهبود، با توجه و سلیقۀ بسیار، به اجرای آثار کلاسیک پرداخت و به‌خاطر اجراهای بسیار دقیق و پراحساس خود معروف شد.

پس از پایان جنگ در کنسرتی به‌رهبری ویلهلم فورت‌ونگلر در برلین شرکت کرد و بدین‌ترتیب نخستین نوازندۀ یهودی شد که پس از همه‌سوزی در آلمان کنسرت داد.

فعالیت هنری[ویرایش]

او که فردی بسیار پرانرژی بود و به‌طور متوسط سالی ۱۲۰ کنسرت اجرا می‌کرد، درکنار فعالیت هنری هیچ‌گاه از خدمات اجتماعی نیز بازنایستاد. دو جشنوارۀ بزرگ موسیقیِ "گشتاد" در سوئیس و "بث" در انگلستان به دست او تأسیس شده‌است و آکادمی بین‌المللی نوازندگان جوان سازهای زهی در گشتاد نیز در سال ۱۹۷۷ به دست او بنا نهاده شد.

بااینکه منوهین به نسل گذشتۀ نوازندگان تعلق دارد، اما فعالیت او هیچ‌گاه به عرصۀ موسیقی کلاسیک محدود نشد. او در کنار اجرای آثار سنگین و بزرگ موسیقی، همراه با استفان گراپلی موسیقی جاز اجرا می‌کرد و درکنار راوی شانکار، نوازندۀ بزرگ هندی، آهنگ‌های عرفانیِ شرقی می‌نواخت.

در سال ۱۹۶۲ مدرسۀ موسیقی یهودی منوهین را در ساری (انگلستان) بنا گذاشت. در سال ۱۹۶۵ از ملکۀ بریتانیا لقب افتخاریِ «سِر» (KBE) گرفت (پس از آن‌که در ۱۹۸۵ شهروند بریتانیا شد لقبش دیگر جنبۀ افتخاری نداشت.)

در دهه ۱۹۷۰ با راوی شانکار نوازنده هندی سیتار اثری بنام «دیدار شرق و غرب» اجرا کرد که با استقبال بسیار روبرو شد. در سال ۱۹۸۰ ابا استفان گراپلی نیز چند قطعه جاز اجرا کرد. نایجل کندی از شاگردان او بود.

یهودی منوهین از منتقدان سیاست‌های اسرائیل و صهیونیسم بود.

سال‌های آخر[ویرایش]

منوهین سال‌های آخر عمر خود را بیش از هر چیز وقفِ آموزش و حمایت از کودکان و نوجوانان مستعد موسیقی کرد. او در سال ۱۹۶۳ مدرسۀ شبانه‌روزی برای آموزش موسیقی در حومۀ لندن تأسیس کرد که برخی از بزرگترین نوازندگان ارکسترهای بزرگ جهان را پرورش داد.

یهودی منوهین با استفان گراپلی (۱۹۷۶)

مرگ[ویرایش]

وی روز جمعه ۱۲ مارس ۱۹۹۹ (۲۱ اسفند ۱۳۷۷) در ۸۲سالگی بر اثر حملۀ قلبی در یکی از بیمارستان‌های برلین درگذشت.

مرگ یهودی منوهین، به‌عنوان یکی از بزرگترین چهره‌های شاخص هنر و فرهنگ قرن بیستم جهان، حتی محافل سیاسی را تحت تأثیر قرار داد و رهبران جهان را نیز به اظهارنظر واداشت.

آلبرت اینشتین، فیزیک‌دان بزرگ جهان، که خود نوازنده‌ای چیره‌دست نیز بود، سال‌ها پیش، پس از شنیدن کنسرتی از منوهین گفته‌بود: "حالا می‌فهمم که خدایی هم هست".

منابع[ویرایش]

«یهودی منوهین». ویکی‌پدیای انگیلیسی.  انبار-رده|Yehudi Menuhin}}

  • Hommage à Yehudi Menuhin (Festschrift zum 70. Geburtstag), 1986, Nomos Verlagsgesellschaft, ISBN 3-7890-1278-5
  • Yehudi Menuhin. Unfinished Journey. New York: Knopf, 1977