سرگئی راخمانینف
سرگئی راخمانینف | |
|---|---|
 راخمانینف در سال ۱۹۲۱ | |
| نام هنگام تولد | سرگئی واسیلیویچ راخمانینف Серге́й Васи́льевич Рахма́нинов |
| زادهٔ | ۱ آوریل [سبک قدیمی: ۲۰ مارس] ۱۸۷۳ |
| درگذشت | ۲۸ مارس ۱۹۴۳ (۶۹ سال) بورلی هیلز، ایالات متحده |
| علت مرگ | ملانوما |
| دیگر نامها | Sergei Rachmaninoff |
| محل تحصیل | کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو |
| پیشه(ها) | آهنگساز، پیانیست، رهبر ارکستر |
| امضاء | |
 | |
سرگئی واسیلیویچ راخمانینف (رحمانف) (به روسی: Серге́й Васи́льевич Рахма́нинов) (زادهٔ یکم آوریل ۱۸۷۳، بر اساس تقویم گرگوری یا ۲۰ مارس ۱۸۷۳، بر اساس تقویم یولیانی - درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۴۳) نوازندهٔ پیانو و آهنگساز روس بود.[۱] راخمانینف در خانوادهای علاقهمند به موسیقی متولد گردید و در سن ۴ سالگی نواختن پیانو را فرا گرفت. در سال ۱۸۹۲ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغالتحصیل شد و در همین سالها چندین قطعه پیانو و قطعات ارکستری تصنیف نمود. در سال ۱۸۹۷، پس از واکنشهای انتقادی منفی به نخستین سمفونیاش با نام سمفونی شماره ۱، راخمانینف به مدت ۴ سال در افسردگی به سر برد و پس از طول درمان موفقیتآمیز، تصنیف کنسرتو پیانو شمارهٔ ۲ خودش را در سال ۱۹۰۱ آغاز نمود که این مرتبه بازخورد بسیار مثبتی به همراه داشت و باعث شهرت وی گشت. پس از انقلاب روسیه، راخمانینف و خانوادهاش روسیه را ترک کردند و در سال ۱۹۱۸ در ایالات متحده مستقر شدند.
راخمانینف در بسیاری موارد به عنوان یکی از بهترین پیانیستهای زمان خویش و به عنوان آهنگساز، یکی از آخرین نمایندگان بزرگ موسیقی رمانتیک در موسیقی کلاسیک روسیه بود.[۲] تأثیرات اولیه از چایکوفسکی و کورساکف و دیگر آهنگسازان روس، باعث ایجاد لهجهای کاملاً شخصی که شامل بیان رسمی تغزلی، رسانندگی وسیع و نبوغ اساسی شد، که وجوه تمایز رنگبندی ارکستر هستند.[۳] راخمانینف سرانجام در سال ۱۹۴۳ در کالیفرنیا درگذشت.
زندگی
[ویرایش]راخمانینف در خانواده ای از اشراف روسی در امپراتوری روسیه بدنیا آمد. شجره خانوادگی ادعا میکند که از یک واسیلی افسانه ای، با نام مستعار «رحمان»، نوه استفان سوم مولداوی است. خانواده راخمانینوف تمایلات قوی موسیقایی و نظامی داشتند. پدربزرگ پدری او، آرکادی الکساندرویچ، موسیقیدانی بود که از جان فیلد آهنگساز ایرلندی درس خوانده بود. پدرش، واسیلی آرکادیویچ راخمانینف (۱۸۴۱–۱۹۱۶)، یک افسر ارتش بازنشسته و پیانیست آماتور بود که با لیوبوف پترونا بوتاکووا (۱۸۵۳–۱۹۲۹)، دختر یک ژنرال ثروتمند ارتش که پنج ملک به عنوان بخشی از جهیزیه خود به او داد، ازدواج کرد. این زوج سه پسر داشتند: ولادیمیر، سرگئی و آرکادی و سه دختر. یلنا، سوفیا و باربارا؛ سرگئی فرزند سوم آنهاست.[۴]
راخمانینف در چهار سالگی آموزش پیانو و موسیقی را که توسط مادرش سازماندهی شده بود آغاز کرد. او متوجه توانایی او در بازتولید قسمتهایی از حافظه بدون اشتباه شد. با شنیدن خبر استعداد پسر، آرکادی به او پیشنهاد داد که آنا اورناتسکایا، معلم و تازه فارغالتحصیل کنسرواتوار سن پترزبورگ را استخدام کند تا با خانواده زندگی کند و به سرگئی جوان آموزش رسمی پیانو بدهد.
مرگ
[ویرایش]در اوایل سال 1942، پزشک راخمانینف به او توصیه کرد که برای بهبود سلامتیاش پس از ابتلا به بیماری اسکلروز، کمردرد، نورالژی، فشار خون بالا و سردرد، به آب و هوای گرمتری نقل مکان کند.[۵] پس از اتمام آخرین جلسات ضبط استودیویی خود در این مدت در ماه فوریه، [۶] نقل مکان آن ها به لانگ آیلند به دلیل علاقه بیشتر راخمانینوف و همسرش به کالیفرنیا لغو شد و در ماه مه در خانهای اجارهای در جاده تاور در بورلی هیلز ساکن شدند. [۵] [۷] در ماه ژوئن، آنها خانهای در خیابان 610 نورث الم درایو در بورلی هیلز خریداری کردند که در نزدیکی محل زندگی هوروویتس بود، کسی که اغلب به دیدار راخمانینف میرفت و با او دوئت پیانو اجرا میکرد. [۸]
در سال ۱۹۴۳ راخمانینف به نوع تهاجمی ملانوم مبتلا شد. همسرش راخمانینف را به خانه برد و در آنجا با دخترش ایرینا دیدار کرد. [۹] آخرین حضور او به عنوان تکنواز کنسرتو، با نواختن کنسرتو پیانوی شماره یک بتهوون و راپسودی او روی تم پاگانینی، در 11 و 12 فوریه با ارکستر سمفونی شیکاگو به رهبری هانس لانگه (Hans Lange)بود، [۱۰] و در 17 فوریه، در دانشگاه تنسی در ناکسویل، تنسی ، آخرین تکنوازی (recital) خود را به عنوان پیانیست اجرا کرد. [۱۱] [۱۲] [۱۳]
سلامت راخمانینف در آخرین هفته مارس 1943 به سرعت رو به وخامت گذاشت. او اشتهایش را از دست داد، درد مداومی در بازوها و پهلوهایش داشت و نفس کشیدن برایش به طور فزایندهای دشوار شد. در 26 مارس، آهنگساز از هوش رفت و دو روز بعد در خانهاش در بورلی هیلز، در سن 69 سالگی درگذشت. [۱۴]
مراسم تشییع جنازه او در کلیسای ارتدکس روسی مریم مقدس در خیابان میشلتورنا در سیلور لیک برگزار شد. [۱۵] راخمانینف در وصیتنامه خود آرزو داشت در گورستان نوودویچی در مسکو، جایی که اسکریابین، تانیف و چخوف دفن شده بودند، به خاک سپرده شود، اما تابعیت آمریکایی او این امر را غیرممکن ساخت. [۱۶] در عوض، او در گورستان کنسیکو در والهالا، نیویورک به خاک سپرده شد. [۱۷]
آثار
[ویرایش]از آثار معروف او میتوان به پیانو کنسرتو شمارهٔ ۲ و پیانو کنسرتو شمارهٔ ۳ و همچنین یک راپسودی برای ارکستر و پیانو براساس یکی از کاپریسهای پاگانینی به نام راپسودی بر اساس تمی از پاگانینی، سمفونی شماره ۲ و همینطور اتودهای تابلو برای پیانو او اشاره کرد.
معروفترین اپرای وی الکو نام دارد.
بهترین مفسر
[ویرایش]از دید خود راخمانینف بهترین کسی که موسیقی او را به خوبی مینوازد و از تفسیر خوبی دارد، ولادیمیر هوروویتس است.[نیازمند منبع]
نگارخانه
[ویرایش]
منابع
[ویرایش]
- ↑ Geoffrey Norris. "Rachmaninoff, Serge. " In Grove Music Online. Oxford Music Online Retrieved 11 November 2009.
- ↑ Other obvious candidates being Nikolai Medtner, Alexander Scriabin, Nikolai Myaskovsky, and Alexander Glazunov
- ↑ Norris, New Grove, 2nd. ed. , 707.
- ↑ Risemann, Oskar von (1934). Rachmaninoff´s Recollections Told To Oskar Von Risemann. Translated by Rutherford, Dolly. Macmillan Company, New York. pp. 32, 33, 38, 43. ISBN 978-0-8369-5232-2.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ Robinson 2007, p. 129.
- ↑ Harrison 2006, p. 340.
- ↑ Norris 2001a, p. 73.
- ↑ Harrison 2006, p. 343.
- ↑ Seroff 1950, pp. 230–231.
- ↑ Scott 2011, p. 199.
- ↑ Norris 2001a, p. 75.
- ↑ Norris 2001b, p. 713.
- ↑ Martyn 1990, p. 354.
- ↑ Seroff 1950, pp. 230–232.
- ↑ Robinson 2007, p. 130.
- ↑ Wehrmeyer 2004, p. 113.
- ↑ Norris 2001a, p. 76.
- Geoffrey Norris. "Rachmaninoff, Serge. " In Grove Music Online
کتابها
[ویرایش]- فیونا, مادوکس (2023). خداحافظ روسیه: راخمانینوف در تبعید. لندن: فابر اند فابر. ISBN 978-0-571-37113-6.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
اجرا و ضبطها:
- خاطرات عملکرد سرگئی راخمانینوف
- فهرست کامل اجراهای راخمانینوف به عنوان رهبر ارکستر توسط Wayback Machine (بایگانیشده ۲۷ اکتبر ۲۰۰۹)
- 7 ضبط شده سرگئی راخمانینوف در دیسکوگرافی ضبطهای تاریخی آمریکایی.
نمرات موسیقی:
- کارهای Sergei Rachmaninoff در پروژه گوتنبرگ
- آثار نوشتهشده یا دربارهٔ سرگئی راخمانینف در بایگانی اینترنت
- Free scores (به ایتالیایی)
- نتهای رایگان اثرِ Sergei Rachmaninoff در پروژه بینالمللی کتابخانه نتهای موسیقی (IMSLP)
- نتهای رایگان اثر سرگئی راخمانینف در کتابخانه موسیقی کرال با مالکیت عمومی (کُرالویکی)
دیگر لینکها:
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
| سایر |
|
- زادگان ۱۸۷۳ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
- الگوهای آهنگساز رمانتیک
- الگوی کنسرتوهای آهنگساز
- آهنگسازان اپرا اهل روسیه
- آهنگسازان اپرای مرد
- آهنگسازان امپراتوری روسیه
- آهنگسازان اهل روسیه
- آهنگسازان پیانو
- آهنگسازان رمانتیک اهل روسیه
- آهنگسازان رمانتیک
- آهنگسازان کلاسیک اهل روسیه
- آهنگسازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
- آهنگسازان کلاسیک مرد اهل روسیه
- آهنگسازان کلاسیک مرد
- آهنگسازان موسیقی کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
- آهنگسازان موسیقی کلاسیک کلیسایی
- آهنگسازان رمانتیک
- آهنگسازان کلاسیک اهل روسیه
- اعضای افتخاری انجمن رویال فیلارمونیک
- افراد دارای تابعیت ایالات متحده آمریکا
- اهالی امپراتوری روسیه مهاجرتکرده به ایالات متحده آمریکا
- پیانیستهای کلاسیک مرد
- دانشآموختگان کنسرواتوار سنت پیترزبورگ
- دانشآموختگان کنسرواتوار مسکو
- درگذشتگان به علت سرطان پوست
- درگذشتگان به علت سرطان در کالیفرنیا
- درگذشتگان به علت ملانوما
- رهبران ارکستر اهل روسیه
- رهبران ارکستر سده ۱۹ (میلادی)
- رهبران ارکستر سده ۲۰ (میلادی)
- رهبران ارکستر مرد
- سرگئی راخمانینف
- مدالهای طلای انجمن رویال فیلارمونیک
- مسیحیان ارتدکس روسیه
- موسیقیدانان مرد سده ۱۹ (میلادی)
- موسیقیدانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل روسیه
- موسیقیدانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
- نوازندگان پیانو اهل روسیه
- نوازندگان پیانو کلاسیک اهل روسیه
- نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
- نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
- نوازندگان پیانو مرد