اتو کلمپرر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اتو کلمپرر
Otto Klemperer.jpg
کلمپرر ۱۹۲۰
زاده ۱۴ مهٔ ۱۸۸۵
وروتسواف
درگذشت ۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ (۸۸ سال)
زوریخ
ملیت آلمان
شغل آهنگساز رهبر ارکستر
همسر(ها) Johanna Geisler (1888-1956)

اتو کلمپرر (انگلیسی: Otto Klemperer; ۱۴ مهٔ ۱۸۸۵ – ۶ ژوئیه ۱۹۷۳(1973-07-06)) رهبر موسیقی و آهنگساز اهل آلمان بود. وی به عنوان یکی از رهبران ارکستر برجسته قرن بیست و یکم به‌شمار می‌آید.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

اتو کلمپرر در وروتسواف شهری در لهستان به دنیا آمد. خانواده او یهودی بودند. ابتدا موسیقی را در مدرسه فرانکفورت آموزش دید و سپس به برلین رفت و در هنرستان تحت نظر جیمز کواست موسیقی را آموزش دید. او در سال ۱۹۰۵ کوستاو مالر را ملاقات کرد و با او دوست شد. کلمپرر رهبر اپرای آلمان در شهر پراگ شد. در سال ۱۹۱۰ کلمپرر در اجرای سمفونی‌های متعددی به گوستاو مالر کمک کرد.[۲] کلمپرر رهبری بسیاری از ارکسترهای مهم و سرشناس را در آلمان بدست آورد و در سمت رهبر کر اپرای برلین به عنوان قهرمان موسیقی شناخته شد.

سفر به آمریکا و سایر کشورها[ویرایش]

در سال ۱۹۳۰ زمانی که حزب نازی به قدرت رسید، کلمبر آلمان را ترک کرد و به ایالات متحده آمریکا رفت. او رهبری اکستر فیلامورنی لس آنجلس را به عهده گرفت. او همچنین به کشورهای دیگر مانند انگلیس و استرالیا سفر کرد.[۳]

پس از جنگ جهانی دوم[ویرایش]

پس از جنگ جهانی دوم به اروپا بازگشت و در اپرا بوداپست در سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ شروع به کار کرد. در آن دوره او رهبری بسیاری از ارکسترها از جمله ارکستر سلطنتی دانمارک، ارکستر سمفونیک مونترال و رادیو کلن و فیلامورنیا لندن را به عهده گرفت.

سال‌های آخر[ویرایش]

یکی از آخرین سفرهای کنسرت او در اورشلیم بود که پس از جنگ شش روزه بود که در آن زمان پاسپورت افتخاری اسرائیل به او داده شد. وی در سال ۱۹۷۱ بازنشسته شد. اتو کلمپرر در سال ۱۹۷۳ در سن ۸۸ سالگی در زوریخ سوئیس درگذشت و در گورستان مخصوص جامعه یهودیان در زوریخ دفن شد. پسر او ورنر کلمپرر بازیگر سینما هالیوود بود.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Keller, Hans; Cosman, (1957). "Otto Klemperer". Musical Sketchbook. Oxford: Cassirer. OCLC 3225493. 
  2. Blyth, Alan. "Otto Klemperer talks to Alan Blyth (Gramophone, May 1978)". Gramophone. Retrieved 10 April 2012. 
  3. Joseph Horowitz, Review, The American Scholar, Spring 1997 (v.66, pp. 307-10)
  4. "Berühmte Personen auf dem Friedhof der ICZ" (PDF). Israelitische Cultusgemeinde Zürich - ICZ. 

پیوند به بیرون[ویرایش]