گودرز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گودرز
نگاره گودرز در شاهنامه تهماسبی
از پهلوانان شاهنامه
نام گودرز
نام کامل گودرز کشوادگان
شهرت پهلوان گزین
حکومت شاه اردبیل
نام پدر کشواد
از متحدان کیکاووس
نبردها بیشمار
نبرد اول جنگ بزرگ کیخسرو
نبرد دوم جنگ دوازده‌رخ
نبرد سوم جنگ مازندران

گودرز پسر کشواد از پهلوانان بزرگ ایران در شاهنامه است. گودرزیان [۱] که یکی از بزرگ‌ترین خاندانهای پهلوانی ایران در شاهنامه‌ هستند از نسل او بشمار می‌آیند. گودرز در جنگهایی که به خونخواهی سیاوش صورت گرفت، حضور داشت و گاهی فرماندهی سپاه ایران را بر عهده می‌گرفت. بروایتی هفتادوهشت پهلوان از نسل گودرز وجود داشت که هفتاد تن از ایشان در جنگ کشته شدند.

الهام سروش در خواب[ویرایش]

از یادکردهای مهم او شبی در خواب دید که سروش به او گفت: رهایی از شر افراسیاب به دست کیخسرو ممکن است. کیخسرو پسر سیاوش و نوهٔ کیکاووس است او از نسب مادری از نژاد تور و اینک در توران است و ...

پس از خواب، گودرز پسرش گیو را به دنبال کیخسرو به توران فرستاد تا او را به ایران بیاورد. گودرز بعد از کیخسرو نیز زنده بود و پس از مشایعت کیخسرو از نیمهٔ راه [۲] به همراه رستم و زال باز گشت. آورده شده کیخسرو به همرا نزدیکان خویش پس از کولاک شدید در کوهستان تنها به آسمان صعود کرد.

تبارنامه[ویرایش]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
کشواد
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
گودرز
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
گیو
 
 
رهام
 
 
بهرام
 
هجیر
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بیژن
 
 
فرهاد

آمدن کیخسرو به ایران[ویرایش]

چون کیکاووس از کیفیت قتل سیاوش خبر یافت که چگونه با زاری و خواری او را هلاک نمودند عزای بسیار نمود ولی از کیخسرو که هنوز متولد نشده بود کسی خبر نداشت.

چو این گفته بشنید کاووس شاه سر نامدارش نگون شد ز گاه
بر و جامه بدريد و رخ را بکند به خاک اندر آمد ز تخت بلند
برفتند با مویه ایرانیان بدان سوگ بسته به زاری میان
همه دیده پر خون و رخساره زرد زبان از سیاوش پر از یادکرد
چو طوس و چو گودرز و گیو دلیر چو شاپور و فرهاد و رهام شیر[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. خود گودرز و پسرانش رهام و گیو و نوه اش بیژن بقیه پسران و نوادگان گودرز
  2. هنگامی که کیخسرو ترک سلطنت می‌کند
  3. شاهنامه. جلد سوم. داستان سیاوش، ص ۱۵۵

منابع[ویرایش]

  • فردوسی، ابوالقاسم. شاهنامه. تصحیح مصطفی سیفی‌کار جیحونی. اصفهان: شاهنامه پژوهی، ۱۳۷۹. 
  • حسین، الهی قمشه‌ای. شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]