کشواد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کشواد
اطلاعات کلی
نام کشواد
دودمان گودرزیان یا کشوادیان یا کشوادگان
درفش شیر پیکر
ملیت ایران، (اردبیل)
خانواده
نام نیا کاوه
نام پدر قارن
فرزندان گودرز

کشواد پهلوان بزرگ ایرانی از زمان منوچهر شاه تا حدود زمان شاه نوذر است[۱] سپاه قدرتمند ایران در جنگ پشنگ از قارن‌کاوگان در قلب سپاه، سام‌نریمان در میمنه، و از کشواد در میسره بهره می‌گیرد و سپاهی همیشه پیروز بوده‌است. سهراب به هجیر که در اسارت اوست اینگونه طعنه می‌زند:

بدو گفت سهراب از آزادگانسیه بخت گودرز کشوادگان
چرا چون ترا خواند باید پسربدین زور و این دانش و این هنر

کشواد در شاهنامه[ویرایش]

در شاهنامه از او به عنوان کشواد زرین کلاه یاد شده‌است. پسران کشواد را کشوادگان می‌گویند که گودرز هم از کشوادگان بود که با تربیت فرزندان پهلوان در راه اعتلای ایران، به فرزندان گودرز هم گودرزیان اطلاق شده‌است.

چو شیدوش و کشواد و قارن به همزدند اندرین رای بر بیش و کم
چو برزین و چون قارن رزم زنچو خراد و کشواد لشکر شکن

کشواد بزرگ دودمان کشوادگان محسوب می‌گردد. گودرز پسر کشواد از برزگان و نام‌آوران ایرانی و از حاکمان نواحی اردبیل در شاهنامه است که تا آخرین دم، در جنگ‌های ایران و توران مشارکت دارد. حضور کشوادگان بار دیگر در زمان سهراب و زمانیکه او به جنگ ایرانیان آمده و هجیر نوه کشواد را در اسارت دارد مطرح است. سهراب او را با خود بالای تپه‌ای مشرف به اردوگاه ایرانیان آورده تا هجیر پدرش رستم را به او بشناساند.[۲] نوبت خیمه و سرا پرده کشواد که می‌رسد از هجیر می‌پرسد:

دگر گفت کان سرخ پرده سرایسواران بسی گِردش اندر به پای
یکی شیر پیکر درفشی به زردرفشان یکی در میانش گهر
چنین گفت کان فرّ آزداگانجهانگیر گودرز کشوادگان[۳]

تبارنامه[ویرایش]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
کشواد
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
گودرز
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
گیو
 
 
رهام
 
 
بهرام
 
هجیر
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بیژن
 
 
فرهاد

پانویس[ویرایش]

  1. (منوچهر-زو-کیقباد-نوذر)
  2. سهراب مادرش تورانی بود که از بدو تولد تا بحال پدرش را ندیده فقط نشانی از او داشت
  3. شاهنامه. جلد دوم. سهراب، ص ۱۰۷

منابع[ویرایش]