چپق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

چپق یا چوپوق وسیله‌ای برای استعمال دود حاصل از تنباکو است .

این وسیله گونه ایرانی شدهٔ پیپ غربی است و هردو از منشا وسایل استعمال دود بومیان آمریکا هستند. بر طبق روایات غیر قابل یقین این وسیه اولین بار در اوایل قرن شانزدهم میلادی به وسیله شخصی به نام سید محمد امین قوچانی از اروپا وارد ایران شد و در ایران به شکل چپق ایرانی رواج یافت. روایت دیگر وارد شدن پیپ اروپایی توسط پرتقالی‌ها در سال ۹۱۳ هجری قمری و متحول شدن آن به چپق در ایران است که شکل دسته چوبی و دسته سفالی و با اندازه‌های مختلف طول دسته(لوله دود) رواج دارد.

پیوند به بیرون[ویرایش]