پیریمیدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیریمیدین
Pyrimidine chemical structure.png
Pyrimidine2.png
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 289-95-2 YesY
پاب‌کم 9260
کم‌اسپایدر 8903 YesY
KEGG C00396 YesY
MeSH pyrimidine
ChEBI CHEBI:16898 YesY
ChEMBL CHEMBL15562 YesY
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C4H4N2
جرم مولی 80.088 g mol-1
چگالی 1.016 g cm-3
دمای ذوب ۲۰ تا ۲۲ درجه سلسیوس (۶۸ تا ۷۲ درجه فارنهایت; ۲۹۳ تا ۲۹۵ کلوین)
دمای جوش
‎123-124 °C, 396-397 K, 253-255 °F
اسیدی (pKa) 1.10[۱] (protonated pyrimidine)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 YesY (بررسی) (چیست: YesY/N؟)
Infobox references

پیریمیدین به ترکیب شیمیایی گفته می‌شود که ساختاری حلقوی شبیه به حلقه بنزن یا پیریدین دارد که متشکل از دو اتم نیتروژن در موقعیت‌های ۱ و ۳ حلقه شش‌ضلعی خود است. پیریمیدین‌ها یکی از سه فرم ایزومری دیازین هستند.

پیریمیدین‌ها به همراه پورین‌ها سازندهٔ بازهای آلی هستند که در ساختار DNA و RNA به صورت نوکلئوتید شرکت دارند.

انواع سرشناس[ویرایش]

سه باز آلی سیتوزین، تیمین و اوراسیل که در ساختار دی‌ان‌آ و آران‌آ پیدا می‌شوند، از مشتقات پیریمیدینی هستند. سیتوزین و تیمین در ساختار دی‌ان‌آ از طریق پیوندهای هیدروژنی به پورین منتاظر خود متصل می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  1. Brown, H.C., et al., in Baude, E.A. and Nachod, F.C., Determination of Organic Structures by Physical Methods, Academic Press, New York, 1955.