ولاش (قرن هفتم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ولاش (پارسی میانه: Wardākhsh/Walākhsh، پارسی دری: بلاش) از اشراف ایرانی از خاندان کارن بود که در سال ۶۶۵ میلادی فرمان‌روای تبرستان شد. او نوه یک اشرافی به نام «آذر ولاش» و در نتیجه از نوادگان زرمهر بود. زرمهر از اشراف بزرگ ایرانی بود که بسیاری از امورات ساسانیان را کنترل می‌کرد. در سال ۶۶۵، ولاش، فرخزاد هرمز (یا همان باو) که فرمان‌روای تبرستان بود را کشت و سپس قلمرو او را تسخیر کرد و تنها فرمان‌روای تبرستان شد. پسر فرخزاد، سهراب یکم، به دژی باوندی در مازندران گریخت تا از بلاش دور بماند. در ۶۷۳، سهراب با کشتن ولاش، کین پدرش را ستاند و سپس تبرستان را از ولاش بازپس‌گرفت.

منابع

Valash. (2015, August 30). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 05:27, December 26, 2015, from https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Valash&oldid=678632360