شهریار دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اسپهبد شهریار بن شروین یا شهریار دوم یازدهمین حاکم از سلسله باوندیان بین سنوات ۹۳۰–۹۶۴ میلادی بود. او پسر و جانشین شروین دوم بود.

پس از ضعیف شدن زیاریان در طبرستان، شهریار دوم درگیر مبارزه قدرت بین آن‌ها و بوییان شد. حاکم زیاریان طبرستان، وشمگیر، ببا خواهر شهریار ازدواج کرد. در ۹۴۳، وشمگیر از ری توسط آل بویه و شخص رکن‌الدوله اخراج شد و به شهریار دوم پناهنده شد. در ۹۴۸، رکن‌الدوله طبرستان را فتح کرد و شهریار را وادار به سوگند وفاداری به خود نمود. با این حال، شهریار هنوز هم به زیاریان و اربابان سامانی خود وفادار ماند. رستم دوم، برادر او، نیز با حمایت بوییان در ۹۶۴ جایش را غصب کرد. شهریار بعد از آن در ۹۶۸ برای پس گرفتن تاج و تخت باوند با ارتش سامانی به طبرستان حمله کرد، اما فایده‌ای نداشت.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیا انگلیسی:
    • Madelung, W. (1975). "The Minor Dynasties of Northern Iran". In Frye, R.N. The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 198–249. ISBN 978-0-521-20093-6.
    • Frye, R.N. (1975). "The Saljuq and Mongol periods". In Frye, R.N. The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Iranian world. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–659. ISBN 0-521-20093-8.