یزدگرد باوندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

یزدگرد اسپهبد باوندیان میان سال‌های ۱۲۷۱ تا ۱۲۹۸ میلادی بود. او از عموزادگان علی دوم باوندی بود که به جانشینی او رسید.

زندگی‌نامه[ویرایش]

یزدگرد پسر شهریار، برادر اردشیر دوم باوندی، بود. او در دوران سلطنتش تحت لوای ایلخانان، که خود در جنگ داخلی بودند، قرار داشت. او بیشتر برای ساخت مدارس در پایتختش، آمل، معروف است. یزدگرد در سال ۱۲۹۸ درگذشت و فرزندش، شهریار پنجم، بر تخت نشست.

منابع[ویرایش]

  • Madelung, W. (1984). "ĀL-E BĀVAND (BAVANDIDS)". Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 7. London u.a.: Routledge & Kegan Paul. pp. 747–753. ISBN 90-04-08114-3.
پیشین:
علی دوم
اسپهبد باوند
۱۲۷۱–۱۳۰۰
پسین:
شهریار پنجم