اردشیر یکم باوندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اردشیر یکم فرزند و جانشین حسن یکم باوندی، پادشاه دودمان باوندیان طبرستان بود. او میان سنوات ۱۱۷۳ تا ۱۲۰۵ میلادی مقام اسپهبدی طبرستان را برعهده داشت. اردشیر نخست از متحدان خوارزمشاهیان شد. او در نبردی علیه پادوسپانیان شرکت جست و علیه اسماعیلیان الموت دعاوی داشت. نهایتاً با خوارزمشاه درافتاد و علیه آن‌ها به میدان رفت ولی شکست خورد و درگذشت.

منابع[ویرایش]

  • Bosworth, C. E. (1968). "The Political and Dynastic History of the Iranian World (A.D. 1000–1217)". In Frye, R. N. The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Saljuq and Mongol periods. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–202. ISBN 0-521-06936-X.
  • Madelung, W. (1984). "ĀL-E BĀVAND (BAVANDIDS)". Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 7. London u.a.: Routledge & Kegan Paul. pp. 747–753. ISBN 90-04-08114-3.
  • Madelung, W. (2010). "BADUSPANIDS". Encyclopaedia Iranica, Online Edition. Retrieved 15 April 2014.
پیشین:
حسن یکم باوندی
اسپهبد باوندی
۱۱۷۳–۱۲۰۵
پسین:
رستم پنجم