ماکان پسر کاکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماکان کاکی (متوفی ۲۱ ربیع‌الاول ۳۲۹ (قمری) مصادف با ۲۵ دسامبر سال ۹۴۰ میلادی) یک رهبر نظامی دیلمی فعال در شمال ایران (خصوصاً طبرستان و خراسان) در اوایل قرن دهم میلادی بود. او بر طبرستان نفوذ یافت و آن سرزمین را هم به زیر فرمانروایی خود آورد. به خدمت سامانیان درآمد اما بعد بر آن ها شورید و در نبرد با ابوعلی چغانی، سردار سامانیان، کشته شد.[۱]

در سال ۳۲۹ هجری میان او و متحدش، وشمگیر با نصر دوم سامانی نبرد ری به وقوع پیوست. ماکان در این نبرد شکست خورد و در آن تاریخ به‌قتل رسید و خبر کشته شدن او به‌وسیله کبوتر نامه‌بر که بر پایش جمله «ماکان فصار کاسمه» را بسته بودند تا سبک باشد، به نصر سامانی در بخارا رسانیده شد. توضیح آن‌که «ماکان» اگر به عنوان واژه‌ای عربی خوانده شود به معنی «نابود» است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ماکان که بود و چه سرنوشتی یافت؟ - سالارکتاب»(fa-IR)‎. به کوشش سالارکتاب. ۱۳۹۷-۰۳-۳۰T13:50:25+00:00. بازبینی‌شده در 2018-06-23. 

صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران (جلد یکم)، انتشارات فردوسی، چاپ هفدهم